Υπάρχουν πολλοί δρόμοι που μπορούν να οδηγήσουν στην καταστροφή της χώρας μας. Ενας από τους πιο… σίγουρους είναι η παράταση του βίου μιας κυβέρνησης μειοψηφίας και η δημιουργία απόστασης ανάμεσα στην εκτελεστική εξουσία και τη βούληση του λαού. Η απονομιμοποίηση των θεσμών πάντοτε αποτελεί πολύ κακό οιωνό για το συλλογικό μέλλον.
Η «δημοκρατία» σε πρωτοσέλιδο άρθρο της μίλησε για «σκηνικό κατάρρευσης της κυβέρνησης», αφού πρώτη φορά το Μέγαρο Μαξίμου παραδέχτηκε επισήμως ότι «είναι πιθανό το σενάριο της κυβέρνησης μειοψηφίας. Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Δημήτρης Τζανακόπουλος […] προδιέγραψε επί της ουσίας, αφενός, ότι οι ΑΝ.ΕΛ. θα αποσυρθούν από την κυβέρνηση όταν έρθει στην ελληνική Βουλή για ψήφιση η Συμφωνία των Πρεσπών και, αφετέρου, ότι ο Αλέξης Τσίπρας θα κάνει ό,τι είναι δυνατόν για να εξαντλήσει την τετραετία, απορρίπτοντας έτσι το ενδεχόμενο της πρόωρης προσφυγής στις κάλπες».
Το όλο σκεπτικό είναι και ασόβαρο και άκρως επικίνδυνο για την πατρίδα, τον λαό μας, τους θεσμούς και το πολίτευμα. Η δημοκρατία θέλει καθαρές λύσεις κι αυτές, σε περίπτωση απώλειας της κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας από μια κυβέρνηση, προκύπτουν μόνο από εκλογές. Για ποιο λόγο έχει αρχίσει να καλλιεργείται η θεωρία της «ψήφου ανοχής» και κυκλοφορούν «διαρροές» για «μοντέλα Ισπανίας και Πορτογαλίας», όπου οι κυβερνήσεις ασκούν τα καθήκοντά τους έχοντας απλά την «ανοχή» τμήματος του Κοινοβουλίου έκαστης χώρας;
Εως σήμερα οι κυβερνήσεις της μνημονιακής περιόδου προσπαθούσαν να πείσουν τους εκλογείς ότι πρέπει να παραμείνουν στην εξουσία, επειδή αλλιώς θα δημιουργείτο «κλίμα αστάθειας» και «θα κινδύνευε η επόμενη δόση». Τώρα υποτίθεται ότι γλιτώσαμε από τον μνημονιακό βρόγχο και η κατάσταση εξομαλύνεται. Ποια είναι αυτή η σπουδαία υποχρέωση της χώρας (δηλαδή της κυβέρνησης) που δεν μπορεί να περιμένει; Μήπως η παράδοση των ιερών και των οσίων της Μακεδονίας στους Σκοπιανούς επίδοξους σφετεριστές της Ιστορίας μας;
Σοφόν το σαφές: Αν η κυβέρνηση χάσει την πλειοψηφία, ας προκηρύξει εκλογές για να πει ο λαός τι επιθυμεί. Ολα τα άλλα είναι εκ του πονηρού…
