Η Τουρκία δεν αλλάζει

Ο πρόεδρος της Τουρκίας Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν απήγγειλε στίχους τουρκικού ποιήματος που εγκωμίαζε τη σφαγή στη Σμύρνη το 1922. Ούτε λίγο ούτε πολύ, χρησιμοποιώντας ένα εθνικιστικό ποίημα ο εκλεγμένος τύραννος της γειτονικής χώρας υποσχέθηκε να επαναλάβει τα ανείπωτα εγκλήματα που έκαναν οι πρόγονοί του (τα οποία συνηθίζουν να αγνοούν ή ακόμα και να δικαιολογούν επιφανείς πανεπιστημιακοί, πολιτικοί και διανοούμενοι του χρεοκοπημένου ελληνικού κράτους).

Οποτεδήποτε Τούρκος αξιωματούχος προβαίνει σε τέτοιου είδους δηλώσεις, η ελληνική πλευρά, τουλάχιστον εκείνοι που διαμορφώνουν ή νομίζουν ότι διαμορφώνουν άποψη στην κοινή γνώμη, μιλά για «προκλήσεις» και «λεκτικούς τσαμπουκάδες». Και όμως, εδώ και περίπου 1.000 χρόνια οι Τούρκοι έχουν αποδείξει ότι όταν μιλάνε για σφαγές, επεκτατικούς πολέμους, γενοκτονίες και τα συναφή εννοούν κάθε λέξη τους.

Το πρόσωπο της Τουρκίας είναι απαράλλαχτο: Από τη μάχη του Ματζικέρτ και τη Γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου και της Μικρασίας, των Αρμενίων και άλλων λαών και φυλών της Ανατολίας ως την εισβολή στην Κύπρο, την κατοχή σχεδόν του ημίσεος του νησιού και το ξεπάστρεμα των Κούρδων. Τα πρόσωπα αυτής της χώρας αλλάζουν. το ίδιο και τα πολιτεύματα και ο τρόπος οργάνωσης της κοινωνίας. Δεν αλλάζει όμως η φύση αυτού του συνόλου. Παραμένει επιθετική, επεκτατική και παγερά αδιάφορη για τις αξίες που κομπάζουμε ότι έχουμε: ο ανθρωπισμός, το διεθνές δίκαιο, τα ανθρώπινα και ιστορικά δικαιώματα είναι λέξεις άνευ περιεχομένου για τους Τούρκους. Το μόνο πράγμα που μπορεί να τους πείσει είναι η ισχύς.

Τώρα που η χώρα μας δηλώνει «έτοιμη» να «αξιοποιήσει» τμήμα του ορυκτού της πλούτου οι Τούρκοι θα αποπειραθούν να μπουν στη μοιρασιά – με κάθε τρόπο. Οι γλυκερές πομφόλυγες που μηρυκάζουν οι εδώ αξιωματούχοι και οι «αναλυτές» δεν σημαίνουν τίποτε για τους συνεχιστές του έργου του Ερτογρούλ και του Κεμάλ.

Η Ελλάδα δεν χρειάζεται ψοφοδεή ηγεσία αλλά εθνικούς μπροστάρηδες ικανούς και εμπνευσμένους, που θα εξασφαλίσουν τη μέγιστη δυνατή ισχύ για την πατρίδα. Μόνο αυτό είναι ουσιαστική αποτροπή, που θα μας γλιτώσει από τους αδίστακτους νατοϊκούς «συμμάχους» μας.