Το «δούλεμα» σε βάρος των Ελλήνων, που έχει ξεκινήσει από το 2010, με το μνημονιακό αλυσόδεμα της χώρας, συνεχίζεται ακόμα και σήμερα. Υποτίθεται ότι έχουμε εξέλθει από τα Μνημόνια, έχουμε «ξαναμπεί» στις αγορές, είμαστε τα αφεντικά στην πατρίδα μας, αλλά έχει προκύψει ένα μικρό πρόβλημα:
Ακόμα περιμένουμε… δόση ενός δισεκατομμυρίου ευρώ, την οποία θα έπρεπε να έχουμε ήδη λάβει, μάλλον δικαιούμεθα να λάβουμε, βρισκόμαστε ακόμα υπό «εξέταση» και αυστηρή εποπτεία, και θα πρέπει να περιμένουμε μέχρι τον Απρίλιο για να τη λάβουμε.
Ολα τα παραπάνω φαντάζουν αντιφατικά και παράλογα, αλλά δεν είναι. Πρόκειται για κομμάτια ενός κωμικοτραγικού σεναρίου, όπου πρωταγωνιστεί (χωρίς να το επιθυμεί) ο ελληνικός λαός, ο οποίος είναι ο βασικός στόχος του εμπαιγμού και της ληστρικής επίθεσης των ξένων και των ελληνόφωνων συνεργατών τους.
Στο «σίριαλ» της δόσης του ενός δισεκατομμυρίου ευρώ, οι Γερμανοί παίζουν τον ρόλο που ξέρουν πολύ καλά και τον έχουν συνηθίσει: προβάλλουν προφάσεις, ενστάσεις και δικαιολογίες για να συνεχιστεί το σισύφειο βάσανο της Ελλάδας. Καμώνονται οι Γερμανοί ότι περιμένουν να δουν να «συμμορφώνεται» για τα καλά η χώρα στα κελεύσματά τους και μετά εκείνοι θα δώσουν το «πράσινο φως» για ακόμα μία εκταμίευση.
Η σαδιστική και τιμωρητική διάθεση των Γερμανών ιθυνόντων είναι προφανής, όπως προφανές γίνεται και το γεγονός ότι η «έξοδος» από τα Μνημόνια ουδέποτε προέκυψε. Η ιστορία της «επιτυχίας» που αφηγείται η κυβέρνηση είναι παραμυθάκι…
Ο,τι έχουμε δει και υποστεί τα τελευταία εννέα χρόνια του μνημονιακού βίου μας επαναλαμβάνεται με απόλυτη ακρίβεια. Μία δόση εκκρεμεί, οι Γερμανοί διαφωνούν, έχουν αντιρρήσεις, απαιτούν κι άλλες «μεταρρυθμίσεις».
Από την ελληνική κυβέρνηση λαμβάνονται ακόμα πιο αντιλαϊκά μέτρα, οι περιουσίες των Ελλήνων ρευστοποιούνται και το ρευστό ταξιδεύει σε τσέπες ξένων και ντόπιων συνεργατών τους, και η ζωή συνεχίζεται για όλους όσοι αντέχουν.
Η Ελλάδα κοντεύει να ερημώσει από πληθυσμό, άδειασε από πόρους, στέρεψαν οι ελπίδες και περίσσεψαν τα ψέματα…
