Ζητάμε τα δύσκολα ενώ δείχνουμε να μην μπορούμε να κάνουμε τα εύκολα. Αυτή είναι η μικρή, πικρή ιστορία του ελληνικού κράτους, το οποίο διαχειρίζεται κάκιστα την ανεκτίμητης αξίας ιστορία του τόπου μας. Το κράτος υποτιμά όσα παράγει ο λαός και όσα αξίζει το έθνος μας.
Αφορμή για τα παραπάνω είναι το άρθρο που δημοσιεύτηκε στη «δημοκρατία» για την οικτρή κατάσταση στην οποία έχουν περιέλθει τα πρώην βασιλικά ανάκτορα του Τατοΐου. Εκεί, μεταξύ άλλων, αποκαλύπτονταν τα εξής: «Στόχος θρασύτατων βανδάλων έγιναν ακόμη μία φορά τα κτίσματα στα πρώην βασιλικά ανάκτορα του Τατοΐου, ενώ την ίδια στιγμή η πρόσφατη κακοκαιρία έχει αφήσει πίσω της μεγάλες καταστροφές.
Το σωματείο Φίλοι Κτήματος Τατοΐου καταγγέλλει την πλήρη αδιαφορία της Πολιτείας για την άλλοτε εμβληματική θερινή κατοικία της βασιλικής οικογένειας και ζητεί να ληφθούν άμεσα μέτρα. […] Το πρώην βασιλικό κτήμα στο Τατόι το τελευταίο διάστημα έχει αφεθεί έρμαιο λεηλασιών και καταστροφών, με ευθύνη της Πολιτείας.
Η άλλοτε εμβληματική κατοικία της βασιλικής οικογένειας και τα υπόλοιπα ιστορικά κτίρια της δημόσιας πλέον έκτασης χρόνο με τον χρόνο καταρρέουν και κινδυνεύουν να μετατραπούν σε σωρούς ερειπίων».
Οταν αυτό το αξιοθρήνητο κράτος δεν μπορεί να μεριμνήσει για να βρίσκονται σε στοιχειωδώς καλή κατάσταση τα πρώην βασιλικά ανάκτορα του Τατοΐου, πώς θα πείσει τη διεθνή κοινότητα αλλά και τους κατοίκους και τους κρατικούς αξιωματούχους του Ηνωμένου Βασιλείου να μας επιστρέψουν όσες αρχαιότητες έκλεψε από τον Παρθενώνα ο Ελγιν;
Οταν δεκάδες χώροι ιστορικού και αρχαιολογικού ενδιαφέροντος βρίσκονται σε κακά χάλια και έχουν αφεθεί χωρίς φύλαξη, πώς θα μπορέσει η Ελλάδα να διαβεβαιώσει τη διεθνή κοινότητα πως είναι σε θέση να επαναπατρίσει, να φροντίσει, να συντηρήσει και να αναδείξει τα υλικά τεκμήρια του πολιτισμού της, τα οποία έχουν λεηλατήσει οι κατά καιρούς εισβολείς, οι «φιλέλληνες περιηγητές» την περίοδο της Τουρκοκρατίας και οι αρχαιοκάπηλοι ανά τους αιώνες;
Ας ξεκινήσουμε από τα εύκολα, το Τατόι για παράδειγμα, για να ασχοληθούμε στη συνέχεια και με τα κάπως δύσκολα.
