Βάρος της μνήμης όσων έγιναν και η ανάγκη για απόδοση ιστορικής δικαιοσύνης.
Αυτήν την επίδειξη… αμεριμνησίας δεν τη βλέπουμε μόνο στην περίπτωση ορισμένων Ελλήνων της Κύπρου που δείχνουν να μην υπολογίζουν τους αρνητικούς συμβολισμούς της συμπεριφοράς τους στις μαύρες ημέρες που θυμίζουν την εισβολή των Τούρκων. και από Ελλαδίτες έχουμε αρκετά τέτοια δείγματα γραφής – όταν μπαινοβγαίνουν στην Τουρκία για ψώνια και τουρισμό την περίοδο των εντάσεων μεταξύ των δύο χωρών.
Πρόσφατα γίναμε μάρτυρες αυτού του είδους της εθνικά ανεύθυνης στάσης ακόμα και τις πρώτες ημέρες της περιπέτειας των Ελλήνων στρατιωτικών Κούκλατζη και Μητρετώδη. Μερικοί, σκεπτόμενοι με στενομυαλιά και ακρότατη ιδιοτέλεια, δεν «θυσίασαν» ούτε μία ημέρα αγορών στην Τουρκία για να δείξουν τη δυσφορία τους για τον γκανκστερικό τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζει τις διμερείς σχέσεις η γειτονική χώρα.
Αντί να δείξουν αυτοσυγκράτηση και να δαπανήσουν τα χρήματά τους στην Ελλάδα, προτίμησαν να μη «χάσουν» μια αγορά από τη χώρα που μας απειλεί, επιδιώκει να μας ακρωτηριάσει εδαφικά και να στερήσει την ελευθερία μας. Πολλές φορές η ευτέλεια κατορθώνει να επικρατήσει έναντι της αίσθησης της υποχρέωσης που πρέπει να νιώθει κάθε ενσυνείδητος πολίτης απέναντι στην κοινωνία…
Για να είναι οι πολίτες στοιχειωδώς υπεύθυνοι και για να ακολουθούν την οδό της αξιοπρέπειας και του αυτοσεβασμού, δεν χρειάζεται να τους το υποδείξει οποιαδήποτε κυβέρνηση. Ολοι οι άνθρωποι που ζουν σε οργανωμένες κοινωνίες αντιλαμβάνονται ποιο είναι το σωστό και ποιο το λάθος. Μπορούν να ξεχωρίσουν ποιες επιλογές, προσωπικές και συλλογικές, είναι αξιοπρεπείς και ποιες οδηγούν στον εξευτελισμό.
Ολοι διαθέτουμε μια ηχηρή και αλάνθαστη εσωτερική φωνή, που μας αποτρέπει από το λάθος και μας υποδεικνύει το σωστό. Αυτή η φωνή λέει «όχι» στις αγορές από το κράτος που δεν έχει Ιστορία, αλλά ποινικό μητρώο.
