Η Νέα Δημοκρατία χθες είχε «γενέθλια»: συμπλήρωσε 45 χρόνια ζωής. Σε αντίθεση με το ολέθριο για τον λαό και την πατρίδα ΠΑΣΟΚ, εκφράζει σήμερα την κοινωνική πλειοψηφία και διαθέτει κοινοβουλευτική πλειοψηφία. Κυβερνά τη χώρα.
Η Νέα Δημοκρατία, όπως σημείωνε εμφατικά στην ιδρυτική διακήρυξή της ο Κωνσταντίνος Καραμανλής, «είναι η πολιτική παράταξις που ταυτίζει το Εθνος με τον Λαόν, την Πατρίδα με τους Ανθρώπους της, την Πολιτεία με τους Πολίτες της, την Εθνική Ανεξαρτησία με την Λαϊκή Κυριαρχία, την Πρόοδο με το Κοινό Αγαθό, την Πολιτική Ελευθερία με την Εννομη Τάξη και την Κοινωνική Δικαιοσύνη».
Αυτές είναι οι ράγες πάνω στις οποίες πάτησε το κόμμα και έφτασε έως εδώ, ενώ άλλες πολιτικές δυνάμεις έχουν εξαϋλωθεί, κόμματα έχουν ιδρυθεί και διαλυθεί, κομματικοί συνασπισμοί αποσυντέθηκαν και ολόκληρες παρατάξεις έχουν τεθεί εκτός Κοινοβουλίου, αφού πρώτα έθεσαν εαυτούς εκτός… πραγματικότητας.
Το στοίχημα για τη Ν.Δ. είναι να παραμείνει πιστή στις αρχές και τις αξίες που περιέγραφε η ιδρυτική διακήρυξή της το 1974· αυτή η πίστη δεν είναι απαραίτητη για λόγους… προσωπολατρίας και εμμονής με τους τύπους. Η προσήλωση στις ιδέες του κόμματος είναι αναγκαία, επειδή είναι αποδεδειγμένα ορθές και διαχρονικές.
Το έθνος, ο λαός, η παράδοση, ο λελογισμένος κρατικός παρεμβατισμός, όποτε το κεφάλαιο αποπειράται να υποσκελίσει την πολιτική εξουσία, είναι αξίες και πολιτικές που αντέχουν στον χρόνο. Εχουν δοκιμαστεί και σε περιόδους… νηνεμίας αλλά και σε «φουρτούνες». Η τωρινή Νέα Δημοκρατία ποτέ δεν πρέπει να τα ξεχνάει αυτά και να φλερτάρει με νεοφιλελεύθερα «καπρίτσια», που εκφράζουν ισχνότατες, αντιλαϊκές μειοψηφίες.
Φυσικά, η Νέα Δημοκρατία θεωρούσε ότι απειλούσαν τη δημοκρατία τόσο ο φασισμός όσο και ο κομμουνισμός. Στην ιδρυτική διακήρυξή της αναφερόταν εμφατικά: «Κίνδυνοι υπάρχουν πάντοτε. Και θα απαιτηθή η επαγρύπνησις αλλά και η συσπείρωσις του λαού σε ισχυρούς πολιτικούς σχηματισμούς, ικανούς να προστατεύσουν τη δημοκρατία όχι μόνον από τον κομμουνισμό και φασισμό, αλλά και από τα αίτια που προκάλεσαν στο παρελθόν την πτώση της».
Αυτά, προς γνώσιν και συμμόρφωσιν.
