Ο Αλέξης Τσίπρας επικεφαλής του μπλοκ του ΣΥΡΙΖΑ στην πορεία του Πολυτεχνείου. Θα μπορούσε κάποιος το θέαμα να το χαρακτηρίσει γελοίο ή έστω κωμικό, ωστόσο οι Ελληνες, έχοντας αποκτήσει πρόσφατα την πικρή εμπειρία της διακυβέρνησης της χώρας από την Αριστερά, περισσότερο οργίζονται παρά γελούν με τούτο το θέαμα.
Ο ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος έδωσε γην και ύδωρ στους Αμερικανούς, στους Γερμανούς και σε οποιονδήποτε άλλον θεωρούσε αρκετά ισχυρό, τώρα φόρεσε το αντιιμπεριαλιστικό και αντιαμερικανικό προσωπείο του και βγήκε στη γύρα να μαζέψει συμπάθειες από αφελείς.
Το κόμμα του Τσίπρα στοχεύει στο άμεσο και το απώτερο μέλλον. Οι συμπάθειες μπορεί να μετατραπούν σε ανοχή ή ακόμα και σε ψήφους. Η μνήμη αρκετών στην Ελλάδα είναι βραχείας διαρκείας και οι εντυπώσεις είθισται να κυριαρχούν της ουσίας. Πάντως η ουσία είναι ότι και ο Αλέξης Τσίπρας και το κόμμα του αλλά και το σύνολο των δυνάμεων της Αριστεράς θεωρούν ότι απευθύνονται σε αμνήμονες και σε άτομα με εξαιρετικά περιορισμένες δυνατότητες αντίληψης της πραγματικότητας.
Από τη μια οι επιφανείς της απελθούσας κυβέρνησης έδιναν στους εντός και εκτός εισαγωγικών συμμάχους οτιδήποτε υποπτεύονταν ότι μπορεί να ζητήσουν προτού καν λάβουν επίσημο αίτημα και, από την άλλη, τώρα που έχασαν την εξουσία, αποφάσισαν να διαδηλώσουν εναντίον εκείνων που μέχρι πρότινος φρόντιζαν να εξευμενίζουν – με κάθε τρόπο.
Η προσήλωσή τους στις ΗΠΑ ήταν τόσο μεγάλη, ώστε πάλεψαν εναντίον των Ελλήνων για να μπάσουν τους σλαβόφωνους συμμάχους του ΚΚΕ (την περίοδο 1946-1949) στο ΝΑΤΟ, χαρίζοντάς τους το ιερό όνομα της Μακεδονίας.
Στην καθιερωμένη πορεία της 17ης Νοεμβρίου προς την αμερικανική πρεσβεία, όμως, συμμετέχουν κι άλλες αριστερές δυνάμεις, που δεν υστερούν σε υποκριτικές δυνατότητες. Αν και επί δεκαετίες νέμονται -με τον έναν ή με τον άλλον τρόπο- τις θέσεις ισχύος στο κράτος, στα ΜΜΕ, στον κόσμο των επιχειρήσεων και στα πανεπιστήμια, οι έμποροι των «αγώνων» θεωρούν ότι πρέπει να διατηρούν τα πρωτεία και στην… αντίσταση εναντίον των ΗΠΑ.
Κούρασε αυτή η φρικτή παράσταση…
