Ζουν στη γυάλα τους και δεν έχουν καμιά διάθεση να κοιτάξουν έξω. Εντός εξουσίας είναι όλα καλά. Υπάρχουν μισθολογική και εισοδηματική ασφάλεια, πολλές ευκαιρίες αυτοεπιβεβαίωσης και δεν χρειάζεται να αποδείξει κάποιος την αξία του προσφέροντας απτά αποτελέσματα, τα οποία θα έχουν θετικό αντίκτυπο στις ζωές των πολλών. Μόνο η επανεκλογή χρειάζεται – και αυτή ακόμα θεωρείται ότι μπορεί να εξασφαλιστεί με τον κατάλληλο συνδυασμό ηχηρών λέξεων και φανταχτερών εντυπώσεων.
Ωστόσο, εκεί έξω, στην αληθινή ζωή, στο πεδίο όπου αγκομαχά η πλειοψηφία, υπάρχουν πείνα, απογοήτευση, ανεργία, ύφεση, εκμετάλλευση και ανασφάλεια. Στην πραγματική ζωή δεν έχει κάποιο αντίκρισμα το να αποδείξεις την αξία σου, εφόσον δεν έχεις χρήματα ή τις κατάλληλες γνωριμίες.
Η πολιτική τάξη, ως συνήθως, έχει λησμονήσει τον λαό και ασχολείται με επικοινωνιακά τρικ και μικροπολιτικά σχεδιάσματα επί χάρτου, τα οποία δεν αφορούν κανέναν. Αντιθέτως, αφορούν τους πάντες το χάλι της οικονομίας και η απόσταση που χωρίζει τις ανάγκες των πολλών από την τρυφή των λίγων.
Μια μαθήτρια λιποθυμά στον δρόμο από την πείνα, την ίδια στιγμή που ο Αδωνις Γεωργιάδης κάνει περιοδεία στους τηλεοπτικούς σταθμούς για να δικαιολογήσει την εναντίωσή του στην προστασία της πρώτης κατοικίας. Η μαθήτρια δεν μπόρεσε να καλυφθεί από την ανέχεια της οικογένειάς της, η οποία είναι αποτέλεσμα της χείριστης διαχείρισης των δημόσιων πραγμάτων από τις αλληλοδιάδοχες κυβερνήσεις. Ο Αδωνις Γεωργιάδης, από την άλλη, φωνασκούσε και ιδροκοπούσε στα κανάλια καλυπτόμενος πίσω από τη λέξη «απόλυτη». Θέλοντας να δικαιολογήσει τα αδικαιολόγητα, επαναλάμβανε ότι η «απόλυτη προστασία» της πρώτης κατοικίας τον ενοχλεί…
Την πατρίδα μας την καταστρέφει η απόλυτη αναλγησία της πλειονότητας των δημόσιων προσώπων που ζουν από την πολιτική και όχι για την πολιτική. Ουδείς εκ των επιφανών έχει την τόλμη και την παρρησία να παραδεχτεί την αλήθεια: Το Μνημόνιο είναι ακόμα εδώ και οι συνέπειες από την επιβολή του γίνονται ολοένα χειρότερες.
