Σήμερα η «δημοκρατία» αναλύει και εξηγεί στους αναγνώστες γιατί τα μέτρα με τα οποία σκοπεύει η κυβέρνηση να «στηρίξει» τους εργαζομένους έχουν νεοφιλελεύθερο χαρακτήρα και ουσιαστικά δημιουργούν υπαλλήλους και στελέχη επιχειρήσεων δύο ταχυτήτων.
Οι εργαζόμενοι, που περιμένουν και απαιτούν από την εκάστοτε κυβέρνηση ουσία και όχι εντυπώσεις, και θα απογοητευτούν και θα εξοργιστούν όταν θα καταλάβουν το ακριβές περιεχόμενο των εξαγγελθεισών πρωτοβουλιών και τον τρόπο της υλοποίησής τους. Αν θέλει κάποιος να στηρίξει τον ιδιωτικό τομέα, τον στηρίζει άμεσα, χωρίς πολλές γραφειοκρατίες και αστερίσκους. Θέτει από την αρχή ξεκάθαρους όρους και διαδικασίες, δίχως να ενθαρρύνει τους εργοδότες να «καταψύξουν» τα δικαιώματα τμήματος του προσωπικού τους μέχρι να επανέλθει η κανονικότητα στις ζωές μας.
Τώρα είναι άπαντες υποψιασμένοι, η κατάσταση είναι εξαιρετικά πιεστική και οι ανοχές και οι αντοχές του κοινού έχουν περιοριστεί. Τα τερτίπια δεν λειτουργούν πια – κι αυτό αναμφίβολα είναι ένα παράπλευρο κέρδος της κρίσης που περνάμε.
Άλλωστε, δεν έχει λησμονηθεί ακόμα και η παραδειγματική εκλογική τιμωρία του ΣΥΡΙΖΑ και του Αλέξη Τσίπρα από τους εκλογείς. Μεταξύ άλλων, οι άνθρωποι που καταψήφισαν την προηγούμενη κυβέρνηση και έστειλαν το τότε κυβερνών κόμμα στην αντιπολίτευση είχαν εξοργιστεί για την απόπειρά εξαπάτησής τους με την περιβόητη «13η σύνταξη».
Ενώ ο Αλέξης Τσίπρας δεν είχε πάψει να τη μνημονεύει και να την υπόσχεται, όταν οι περισσότεροι δικαιούχοι πήγαν στα ΑΤΜ διαπίστωσαν ότι το ποσό αρκούσε για… φιλοδώρημα και δεν είχε καμία σχέση με όσα νόμιζαν ότι θα λάβουν.
Το ψέμα του ΣΥΡΙΖΑ, όπως όλες οι απόπειρες να… ξεγελαστούν πολλοί για μεγάλο διάστημα, είχε κοντά ποδάρια και γι’ αυτό οι ψηφοφόροι τον μαύρισαν στις εκλογές.
Ας θυμηθεί, λοιπόν, η κυβέρνηση όσα έχουν προηγηθεί των ημερών της και ας αποφασίζει τις κινήσεις της με γνώμονα την παραγωγή πολιτικής και όχι τη δημιουργία εντυπώσεων. Η επικοινωνία δεν είναι πολιτική. Χρειάζονται λύσεις που να λειτουργούν για όλους και όχι για μικρές ομάδες προνομιούχων.
