Αν και είναι σχετικά νωρίς για να προεξοφλήσουμε το αποτέλεσμα των επερχόμενων εκλογών, εντούτοις το ένστικτο και η όποια πείρα έχουμε αποκομίσει από τις αναμετρήσεις στο παρελθόν οδηγούν σε μερικά πρώτα συμπεράσματα. Αν οι δημοσκοπήσεις λένε την αλήθεια, τότε η απαίτηση του Αλέξη Τσίπρα για αυτοδυναμία και ισχυρή εντολή απορρίπτεται από τον λαό με το καλημέρα.
Οι πολίτες όχι απλώς δεν δείχνουν πρόθυμοι να ανταποκριθούν στο αίτημα αλλά μάλλον προσπαθούν να ξεχάσουν το πρώτο οκτάμηνο της τρικυμιώδους διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ· τότε που ο πρωθυπουργός τα έκανε θάλασσα, αν και ουσιαστικά «αυτοδύναμος».
Δύσκολα, πολύ δύσκολα θα προικίσει ξανά ο λαός με τέτοια ισχύ τον Τσίπρα. Υστερα μάλιστα και από την αποκάλυψη Βαρουφάκη ότι η κυβέρνηση σχεδίαζε να διαπραγματευθεί πέρα από την εντολή του, ερήμην του, «παράλληλο νόμισμα», οι πάντες είναι κουμπωμένοι. Τα γράφαμε και χθες: ΣΥΡΙΖΑ ίσον μαύρο σύννεφο. Αυτό είναι το ένα.
Το δεύτερο που μας δείχνουν όμως σήμερα οι αριθμοί είναι ότι η αναμέτρηση εξελίσσεται σε κούρσα για δύο.
Ο πρώτος και ο δεύτερος δείχνουν να αφήνουν σε μεγάλη απόσταση τον τρίτο και τους υπολοίπους ώστε, αν συνεχιστεί η τάση αυτή ως τη βραδιά των εκλογών, μην έχετε αμφιβολία, θα ερμηνευθεί από όλους ως εντολή συγκρότησης μεγάλου συνασπισμού. Οι πολίτες, παρά την αριστερή μελαγχολία, συσπειρώνονται στα δύο «μνημονιακά» κόμματα. Δεν μάχoνται το Μνημόνιο με το αντιμνημόνιο πλέον ούτε οι τόνοι στα πάνελ έχουν καμία σχέση με τους αντίστοιχους του Ιανουαρίου. Εχω δε την εντύπωση ότι ο πρώτος θα τραβήξει τον δεύτερο προς τα πάνω σε ποσοστά. Τούτων δοθέντων και αν συνεχιστεί η κούρσα σε αυτούς τους ρυθμούς, τότε επείγει να ξεκαθαριστεί -από την προεκλογική εκστρατεία κιόλας- ότι ο αρχηγός του πρώτου κόμματος, όποιο και αν είναι αυτό, θα είναι ο εντολοδόχος πρωθυπουργός· ότι θα λάβει τη διερευνητική εντολή, θα σεβαστεί το αποτέλεσμα και ότι δεν θα την κοπανήσει υποδεικνύοντας εξωπολιτικό πρόσωπο.
Τους σωτήρες εισαγωγής τούς πλήρωσε ακριβά ο ελληνικός λαός στα χρόνια που έφυγαν, δεν χρειαζόμαστε νέο γύψο.
Πρωταγωνιστικό ρόλο σε αυτήν τη διαδικασία οφείλει να έχει ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, ο οποίος καλείται να πιέσει τα κόμματα να σεβαστούν τη βούληση του ελληνικού λαού. Πρωθυπουργός χωρίς λαϊκή νομιμοποίηση δεν νοείται, παρά τις μύχιες σκέψεις κάποιων, μέσα και έξω. Στο Μαξίμου σε στέλνει ο λαός, όχι τα συστήματα. Θίγω αυτό το θέμα τώρα που είμαστε στην αρχή της προεκλογικής περιόδου και ο πολιτικός χρόνος είναι ανύποπτος. Κανείς δεν πρέπει και δεν μπορεί να αποδράσει από τις ευθύνες του. Ο αρχηγός του πρώτου κόμματος θα είναι και πρωθυπουργός.
Μανώλης Κοττάκης
