«Πολιτική είναι η τέχνη της αρπάγης των χρημάτων των πλουσίων και των ψήφων των φτωχών με το πρόσχημα της προστασίας των μεν από τους δε», Jules Michelet.Η εποχή του εθνικού διχασμού, αμέσως μετά τους Βαλκανικούς Πολέμους, υπήρξε η πλέον σκοτεινή περίοδος της Ελληνικής ιστορίας επειδή τα αιματηρά και σκοτεινά πολιτικά γεγονότα οδήγησαν στην Μικρασιατική Καταστροφή. Η Ελληνική ιστοριογραφία συνήθως εξετάζει τα αίτια των συμφορών εκείνης της περιόδου μάλλον επιφανειακά, υπό το πρίσμα της προσωπικής σύγκρουσης μεταξύ των δύο μοιραίων πρωταγωνιστών, του Ελευθερίου Βενιζέλου και του Βασιλέως Κωνσταντίνου. Οι ιστορικοί, εκουσίως η εκουσίως, αποφεύγουν στο να αναλύσουν τα γεγονότα επί τη βάσει της σύγκρουσης μεταξύ δύο διαφορετικών αστικών τάξεων, δραστηριοποιούμενων εντός του περιορισμένου γεωγραφικού χώρου του Ελληνικού κρατιδίου και εχουσών ανταγωνιστικά οικονομικά συμφέροντα. Από την μία ο Βασιλεύς αντιπροσώπευε τα συμφέροντα της αστικής τάξης και των αγροτικών πληθυσμών της «Παλαιάς Ελλάδος», όπως αυτή διαμορφώθηκε μετά την επανάσταση του 1821 και από την άλλη ο Βενιζέλος υπήρξε ο εκφραστής των οικονομικών και πολιτικών συμφερόντων της αστικής τάξης των “Νέων Χωρών” και των μεγαλοαστών του εξωτερικού.
Τα γεγονότα και η ιστορία των πρωταγωνιστών της εποχής του διχασμού αποτελούν το πλέον χαρακτηριστικό παράδειγμα αντιπροσώπευσης συμφερόντων διαφορετικών κοινωνικών ομάδων με αντικρουόμενα οικονομικά συμφέροντα από τα πολιτικά κόμματα. Το ΚΚΕ επί παραδείγματι από το 1920 και μετά, εξέφραζε τα συμφέροντα των ακτημόνων χωρικών και των εκατομμυρίων προσφύγων που κατέφυγαν στην Ελλάδα, ενώ ο διαχωρισμός των αστικών κομμάτων σε «Βενιζελικά» και «Βασιλικά» οριοθετούσε, κατά το μάλλον η ήττον, τα οικονομικά συμφέροντα των “Παλαιών” και των “Νέων” κεφαλαιούχων και των αντιστοίχων αστικών τάξεων και πληθυσμών.
Εντός των σημερινών οικονομικών, ιστορικών και κοινωνικών πλαισίων, το ΠΑΣΟΚ, ως πλειοψηφικό ρεύμα μετά την μεταπολίτευση, εξέφρασε την πολιτική έκφραση και την εκτόνωση της κοινωνικής ασφυξίας των αγροτικών πληθυσμών που μαζικά θα αστικοποιούντο μετά την χούντα. Η συνέχεια και η επέκταση της πολιτικής της δωρεάν παιδείας του Γ. Παπανδρέου από την δικτατορία, εκφραζομένη μέσω της χορήγησης δωρεάν βιβλίων και της σιτίσεως των μαθητών της επαρχίας, δημιούργησε για πρώτη φορά στην Ελλάδα την κρίσιμη μάζα των νέων και μορφωμένων ανθρώπων που θα μετοικούσαν στις πόλεις μετά την μεταπολίτευση και θα άλλαζαν την Ελλάδα εκ βάθρων εντασσόμενοι στις στρατιές των πρασινοφρουρών. Αυτοί αργότερα είτε θα πολιτεύονταν, είτε θα στελέχωναν την κρατική γραφειοκρατία, είτε θα μετασχηματίζονταν στους κρατικοδίαιτους επιχειρηματίες, που ακόμα και σήμερα εξακολουθούν να εκτρέπουν των πακτωλό των Ευρωπαϊκών χρημάτων στις τσέπες τους.
Οι κοινωνικές τάξεις που εκφράζονταν πολιτικά από την ΝΔ, μετά την μαζική προσχώρηση της κοινωνίας στο ΠΑΣΟΚ, ήταν αφενός η τάξη των παλαιών αστών, όση απέμεινε μετά τις πολεμικές περιπέτειες του εμφυλίου και της μαζικής μετανάστευσης στην Αμερική, καθώς και οι αγροτικοί πληθυσμοί με «δεξιά» αντανακλαστικά και αφετέρου η τάξη των μη κρατικοδίαιτων επιχειρηματιών που πολιτικά απέφυγαν να ενταχτούν στο ΠΑΣΟΚ.
Στην κρίσιμη περίοδο της πασοκοκρατίας, όπου μεταξύ του συνόλου των επιβαλλομένων κακών, κατεστράφη και η παραγωγική βάση της χώρας, η ΝΔ απέφυγε να αυτό-προσδιοριστεί ιδεολογικά, αποκηρύσσοντας μετά βδελυγμίας τα όποια ιδεολογικά χαρακτηρίστηκα που ακόμα την συνέδεαν με την πολιτική αρχή του έθνους-κράτους. Οι άτοπες δηλώσεις των μεγάλο-στελεχών της, όπως π. χ. αυτή της υποστήριξης εκείνων που «προέβαιναν στην καταστροφή των εθνικών συμβόλων», αλλά κυρίως οι πρακτικές που υιοθέτησαν εναντίον των βουλευτών της ΧΑ, θα δημιουργούσαν το πολίτικο υπόβαθρο ώστε να κατευθυνθούν οι δεξιοί ψηφοφόροι της ΝΔ προς άλλους πολιτικούς χώρους. Ταυτόχρονα, η μεγάλη μάζα της αστικής τάξης, την οποία η ΝΔ υποτίθεται ότι αντιπροσώπευε πολιτικά, άναυδη και έντρομη παρακολουθούσε, παρακολουθεί και θα παρακολουθεί την οικονομική καταστροφή της μετά την εισαγωγή του ΕΝΦΙΑ. « Τα σπίτια δεν μας τα παίρνουν οι κομμουνιστές αλλά οι δεξιοί της ΝΔ».
Παράλληλα, η άλογη φορολογική πολιτική των «σοσιαλιστών» του ΠΑΣΟΚ, διαιωνίστηκε, «προσαρμόστηκε και βελτιώθηκε» από την ΝΔ, με την βοήθεια και τις υποδείξεις της τρόικας, ώστε να κατορθώσει να διαλύσει την τάξη των μη κρατικοδίαιτων υγιών επιχειρηματιών, οδηγώντας στην ανεργία, στην μετανάστευση και στην απόγνωση 1.5 εκατομμύριο Έλληνες.
Η ΝΔ λοιπόν σήμερα αποτελεί δια των πράξεων της έναν πολιτικό συνδυασμό που δεν αντιπροσωπεύει καμία κοινωνική τάξη, ενώ έχει να επιδείξει υπέρμετρη κοινωνική αναλγησία μέσω των δηλώσεων των στελεχών της. Ο πολιτικός της λόγος υπήρξε κενός και συνθηματολογικός. Ποιο το περιεχόμενο του αυτό-προδιορισμου «μεγάλη και φιλελεύθερη παράταξη»; Υπάρχει διαφοροποίηση του πολιτικού της λόγου από αυτόν του ΠΑΣΟΚ ή των άλλων κόμματων με τα οποία συγκυβέρνησε; Ουσιαστικά σήμερα η ΝΔ δεν απευθύνεται σε κάποιο συγκεκριμένο πολίτικο ακροατήριο επειδή ο πολιτικός της χώρος έχει υπερκεραστεί στρατηγικά, εξ’ αιτίας των δικών της λαθών, από τις προτάσεις και τον δημόσιο λόγο των πολιτικών της αντιπάλων. Συνεπώς η μετατροπή της ΝΔ από κόμμα αρχών σε κόμμα διαχείρισης εξουσίας και διαμαρτυρίας σταδιακά την εξοβελίζει από το πολίτικο σκηνικό. Η αποφυγή αυτοκριτικού λόγου καθώς και η αδυναμία αντίληψης ανάγκης υιοθέτησης ουσιαστικών διαθρωτικών και ιδεολογικών αλλαγών πριν την εκλογή του αρχηγού της, είτε απλά θα επισπεύσει την διάσπαση της, είτε θα την εξισώσει σταδιακά στα ιδία εκλογικά ποσοστά με αυτά του ΠΑΣΟΚ.
