Το ντόμινο μετά τις κάλπες για την ανεξαρτησία του Κουρδιστάν στο Βόρειο Ιράκ
Στις 25 Σεπτεμβρίου πρόκειται να διεξαχθεί το δημοψήφισμα για την ανεξαρτησία του Κουρδιστάν στο Βόρειο Ιράκ. Στο δημοψήφισμα υπολογίζεται ότι θα λάβουν μέρος περίπου 5.500.000 ψηφοφόροι, που θα κάνουν χρήση του εκλογικού δικαιώματός τους σε 46.000 εκλογικά τμήματα, ενώ έχει προβλεφθεί και λειτουργεί ηλεκτρονική πλατφόρμα για να συμμετάσχουν και οι Κούρδοι του εξωτερικού, που ξεπερνούν το 1.000.000.
Το ψηφοδέλτιο έχει ήδη τυπωθεί και έχει αποσταλεί στα εκλογικά τμήματα, είναι γραμμένο σε τέσσερις γλώσσες -κουρδικά, ασσυριακά, αραβικά και τουρκικά (για τους Τουρκομάνους)- και το ερώτημα που καλούνται να απαντήσουν με «Ναι» ή «Οχι» οι ψηφοφόροι είναι: «Θέλετε τη δημιουργία ενός ανεξάρτητου κράτους στην περιοχή του Κουρδιστάν και στις κουρδικές περιοχές που βρίσκονται εκτός της Αυτόνομης Κουρδικής Διοίκησης;»
Σύμφωνα με τον προγραμματισμό, οι κουρδικές περιοχές που βρίσκονται εκτός της Αυτόνομης Κουρδικής Διοίκησης (ΑΚΔ), στις οποίες προβλέπεται να στηθούν οι κάλπες του δημοψηφίσματος, είναι επαρχίες της περιφέρειας Νινευή, που έχει πρωτεύουσα τη Μοσούλη, επαρχίες της Χανεκίν και της Σελαχαντίν και η περιφέρεια Κιρκούκ. Αυτές οι περιοχές θα συμμετάσχουν στο δημοψήφισμα, κατόπιν απόφασης των συμβουλίων της τοπικής αυτοδιοίκησης.
Σημειώνεται ότι στην επικράτεια της Αυτόνομης Κουρδικής Διοίκησης, με βάση το Σύνταγμα του Ιράκ, του 2005, υπάγονται οι περιφέρειες Ερμπίλ, Ντόχουκ, Σουλεϊμανίγια και Χαλέπτζε, ενώ για την περιφέρεια του Κιρκούκ υπάρχει πρόβλεψη στο άρθρο 140, με την οποία αναγνωρίζεται το δικαίωμα στους κατοίκους να αποφασίσουν αν θέλουν να ανήκουν στην ΑΚΔ ή στην κεντρική κυβέρνηση της Βαγδάτης. Ενώ απομένουν μόνο 10 ημέρες για να διεξαχθεί το δημοψήφισμα, αυξάνεται η ένταση στη Δαμασκό, την Αγκυρα και την Τεχεράνη, καθώς και οι σχετικές πιέσεις και απειλές προς τους Κούρδους.
Το ιρακινό Κοινοβούλιο παίρνει διάφορες αποφάσεις, στις οποίες συμπεριλαμβάνεται μέχρι και η απειλή πολέμου εναντίον των Κούρδων, σε περίπτωση που επιχειρήσουν να αποσχιστούν από τη Βαγδάτη, το Ιράν με τη σειρά του απειλεί και αυτό τους Κούρδους με τους σιίτες πολιτοφύλακες της Χάσντι Σάμπι, ενώ η Αγκυρα δηλώνει επίσημα ότι «πρόκειται για ιστορικό λάθος και οι Κούρδοι θα πληρώσουν τίμημα γι’ αυτό»!
Οι ΗΠΑ φέρεται ότι δεν εγκρίνουν το δημοψήφισμα ή τουλάχιστον πως προτείνουν την αναβολή του, για να μην προκύψουν προβλήματα στην καταπολέμηση του Ι.Κ. από τις ρωγμές που θα παρατηρηθούν στη συνεργασία σε στρατιωτικό επίπεδο μεταξύ Πεσμεργκά και ιρακινού στρατού, ενώ η Ε.Ε. τηρεί στάση ευνοϊκής προς τους Κούρδους ουδετερότητας.
Η Ιταλία, το Βέλγιο και οι σκανδιναβικές χώρες φέρεται ότι στηρίζουν το δημοψήφισμα, χωρίς όμως να το κάνουν ανοιχτά, ενώ η μόνη χώρα που στηρίζει το δημοψήφισμα και την ανεξαρτησία του Κουρδιστάν είναι το Ισραήλ, μια στάση που μάλλον δημιουργεί προβλήματα στους Κούρδους παρά τους βοηθά στην παρούσα φάση. Το Ισραήλ, αντί να ρίχνει λάδι στη φωτιά και να αυξάνει τις αντιδράσεις στον μουσουλμανικό και τον αραβικό κόσμο για την υποστήριξη που δίνει φανερά στους Κούρδους, θα μπορούσε να κάνει μερικές εβδομάδες ή μήνες υπομονή και να δηλώσει έμπρακτα τη στήριξή του με τη διεθνή αναγνώριση και στη συνέχεια, όταν συζητηθεί το θέμα στους διεθνείς φορείς και στη Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών.
Οσο για την Ελλάδα και την κυβέρνηση, πνιγμένη στα προβλήματά της και θολωμένη από τα θέλγητρα και τα «λύτρα» της εξουσίας, είναι αμφίβολο αν έχει καταλάβει τι ακριβώς γίνεται στην περιοχή.
Είναι αμφίβολο αν έχουν αντιληφθεί ότι την ανεξαρτησία του Κουρδιστάν θα ακολουθήσει η αυτονομία στη Ροζάβα (όπως αποκαλούν οι Κούρδοι τη βόρειο Συρία που απελευθέρωσαν από το Ι.Κ.), η οποία με τη σειρά της θα οδηγήσει στη δημιουργία τέτοιων προϋποθέσεων, που θα είναι αδύνατον στην Αγκυρα να αρνηθεί την παραχώρηση αυτονομίας και στους «δικούς» της Κούρδους.
Τι σημαίνει αυτό;
Μια ομοσπονδοποιημένη Τουρκία σημαίνει μια εντελώς άλλη χώρα, με διαφορετικό τρόπο άσκησης εξουσίας και με τις αυτόνομες περιοχές να συνδιαμορφώνουν τη χάραξη στρατηγικής και εξωτερικής πολιτικής της Αγκυρας.
Οι εξελίξεις είναι κοσμοϊστορικής σημασίας, το ρολόι της Ιστορίας ξαναγυρνά στο 1920, τότε που υπογράφηκε η Συνθήκη των Σεβρών, που τη νάρκωσαν για δικούς τους λόγους οι Μεγάλες Δυνάμεις. Τώρα την αποναρκώνουν. Αρκεί να αποναρκωθούν οι ανεπάγγελτοι, οι αριβίστες και τα τρωκτικά της εξουσίας στην Ελλάδα.
Σάββας Καλεντερίδης
