Ακόμα κι αν λειτούργησαν παρορμητικά, έκαναν αυτό που έλεγε η καρδιά τους θέλοντας να τιμήσουν την πατρίδα τουςAπό τον
Δημήτρη Ριζούλη
Οι ύβρεις και το μπούλινγκ (κυρίως διαδικτυακό) που δέχτηκαν οι τρεις νεαροί που ύψωσαν τις ελληνικές σημαίες στις βραχονησίδες κοντά στους Φούρνους ήταν άνευ προηγουμένου. Ακούστηκαν και γράφτηκαν απίστευτες ανοησίες από διάφορους δήθεν «σοβαρούς» και «ψύχραιμους» αναλυτές. Μεταξύ άλλων, τους χαρακτήρισαν φασίστες, κάγκουρες, σαλταρισμένους, αριβίστες, προβοκάτορες, χρυσαυγίτες. Εσπευσαν να τους κολλήσουν μια ρετσινιά γιατί τους είναι αδιανόητο ένας απλός πολίτης να θέλει να υψώσει τη σημαία της πατρίδας του χωρίς να έχει κάποια σκοπιμότητα, παρακινούμενος μόνο από το συναίσθημα. Τους επιτέθηκαν ακόμα και για το ότι φορούσαν φανέλες του Ολυμπιακού, λες και είναι δηλωτικό «καγκουριάς» να φοράς τη φανέλα της αγαπημένης σου ομάδας. Τους έβρισαν, τους φέρθηκαν χυδαία και αρνήθηκαν να τους ακούσουν! Ακόμα και τα μέσα ενημέρωσης έπνιξαν τη φωνή τους.
Για να δούμε, λοιπόν, τι είπαν αυτοί οι τρεις νεαροί. «Δεν έχουμε πολιτικά κίνητρα, το κάναμε για τη σημαία και την πατρίδα, δεν έγινε για να προκαλέσουμε τους Τούρκους, άσχετα με το τι έχουν κάνει αυτοί. Το κάναμε για τον Γιώργο Μπαλταδώρο. Ξεκινήσαμε την Παρασκευή στις 11 το πρωί και την πρώτη σημαία τη βάλαμε στον Μικρό Ανθρωποφάγο, μετά στον Μεγάλο Ανθρωποφάγο, στο Ασπρονήσι, στο Μακρονήσι και τέλος στο Πετροκάραβο.
Τελειώσαμε στις 4 το απόγευμα. Το στεφάνι το ρίξαμε στο Πρασονήσι πριν βάλουμε την πρώτη σημαία» ανέφεραν μεταξύ άλλων τα τρία παιδιά. Συμπεριφέρθηκαν με αφέλεια; Ναι. Αλλά όχι ύποπτα ούτε υστερόβουλα. Μπορούσαν να το αποφύγουν; Ναι, αλλά η Πολιτεία πρέπει να στηρίζει τους πάντες και κυρίως τους πολίτες της που μπορεί να πέφτουν σε λάθη.
Η επίθεση, λοιπόν, από πολιτικά στελέχη και τον υπουργό Αμυνας κατά των τριών νεαρών είναι άδικη. Δεν φταίνε οι τρεις νεαροί αν η Τουρκία προκαλεί και θεωρεί πως αποτελούν δικό της έδαφος ακόμα και τα νησιά που βεβαιωμένα είναι ελληνικά. Δεν φταίνε οι πολίτες αν οι Τούρκοι έχουν παρανοϊκές αξιώσεις. Είναι σαν να έχεις έναν γείτονα που χωρίς λόγο δεν θέλει να παρκάρεις στο δικό σου πάρκινγκ κι εσύ το κάνεις για να μην τον… ενοχλήσεις. Είναι αυτή σοβαρή πολιτική περήφανης χώρας;
Δυστυχώς, και σε αυτή την περίπτωση χάθηκε το μέτρο. Πολιτικά στελέχη υποστήριξαν ότι δεν είναι δυνατόν κάποιος να υψώνει τη σημαία και να τρέχουν μετά το Λιμενικό και το Ναυτικό να την υπερασπίζονται. Να με συγχωρέσουν, αλλά ακριβώς αυτή είναι η δουλειά του κράτους, του Λιμενικού και του Ναυτικού: να προστατεύουν τα εδάφη μας, είτε έχουν σημαία είτε όχι. Γιατί συντηρούμε το Λιμενικό και τις Ενοπλες Δυνάμεις από το υστέρημά μας όλα αυτά τα χρόνια; Για να μας υπερασπίζονται. Αρα δεν… τρέχει το Λιμενικό, απλώς κάνει τη δουλειά του!
Είναι σαν να λέμε στους πολίτες «Μην κυκλοφορείτε τα βράδια, γιατί υπάρχουν ληστές και εγκληματίες και θα πρέπει μετά να τρέχει η Αστυνομία να τους πιάσει». Μήπως λοιπόν να απαγορευτεί η κυκλοφορία στους κακόφημους δρόμους για να μην… ταλαιπωρείται η Αστυνομία; Αντιλαμβάνονται όσοι υποστηρίζουν τέτοια επιχειρήματα πόσο ισοπεδωτικά είναι;
Το κύριο θέμα, όμως, είναι άλλο. Αν ένας πολίτης, καλώς ή κακώς, αποφασίσει να σηκώσει τη σημαία της πατρίδας σε ελληνικό έδαφος, μπορεί να το πράξει; Γιατί βάλθηκαν να μας πείσουν ότι δεν μπορεί. Ρωτώ, λοιπόν, ποιος του το απαγορεύει και γιατί. Οταν καθένας είναι ελεύθερος να κάνει ό,τι κατεβάσει η κούτρα του, ακόμα και να κυκλοφορεί ημίγυμνος στην πλατεία Συντάγματος, γιατί ενοχλεί η έπαρση της σημαίας;
Φτάνουν, λοιπόν, το μπούλινγκ και η προπαγάνδα εναντίον των τριών νεαρών. Ακόμα κι αν λειτούργησαν παρορμητικά, έκαναν αυτό που έλεγε η καρδιά τους και όχι μόνο δεν πρόσβαλαν κανέναν, αλλά θέλησαν να τιμήσουν την πατρίδα τους. Μην αμφιβάλλετε ότι σε περίπτωση πολέμου τέτοια νέα παιδιά θα τρέξουν πρώτα στη μάχη. Οι άλλοι, οι κατήγοροι του καναπέ και οι υπέρμαχοι της «λογικής», μάλλον θα τρέχουν να κρυφτούν για να γλιτώσουν… Οι πόλεμοι κερδίζονται από τους «τρελούς» και τους παρορμητικούς, όχι από τους βολεμένους.
