Την περασμένη εβδομάδα, στη διάρκεια της ευρωπαϊκής Συνόδου Κορυφής των «27» που πραγματοποιήθηκε μέσω τηλεδιάσκεψης, οι ηγέτες των κρατών-μελών της Ε.Ε. είχαν την ευκαιρία να εκθέσουν τις διαφορετικές απόψεις τους αναφορικά με το σχέδιο οικονομικής ανάκαμψης της γηραιάς ηπείρου.
- Από τον
Γιώργο Τραπεζιώτη
Τούτη τη φορά όμως, με τα χρονικά περιθώρια για την ανάληψη ουσιαστικής δράσης να χαρακτηρίζονται επιεικώς «ασφυκτικά» από τους αναλυτές, μια και οι δημοσιονομικές πιέσεις που ασκούνται στις ευρωπαϊκές οικονομίες είναι τεράστιες, απαιτείται πολιτική βούληση για να γεφυρωθούν οι διαφορές.
Το «πότε» πρέπει να επισυμβεί αυτό απαντήθηκε χθες από τον πρόεδρο του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Σαρλ Μισέλ, ο οποίος ανακοίνωσε πως η -πρώτη με τη φυσική παρουσία των συμμετεχόντων από την αρχή της πανδημίας- Σύνοδος Κορυφής των αρχηγών κρατών και κυβερνήσεων των «27» θα διεξαχθεί στις 17 και 18 Ιουλίου. Αυτό που δεν απαντήθηκε βέβαια είναι το «πώς», όσο και το «ποιος» θα αναλάβει να συμβιβάσει τις διαφορετικές απόψεις, αν και ήδη υπάρχουν εκτιμήσεις γι’ αυτό.
Αλλαγή φρουράς
Με δεδομένες, λοιπόν, τις ενστάσεις και τις διαφωνίες για το μέγεθος αλλά και για τη διάρκεια του Ταμείου Ανάκαμψης, το ενδιαφέρον όλων στρέφεται -ξανά- στο Βερολίνο. Κι αυτό διότι την 1η Ιουλίου η Γερμανία αναλαμβάνει την εξάμηνη εκ περιτροπής προεδρία της Ε.Ε. και ως εκ τούτου η Ανγκελα Μέρκελ έχει θέσει ως στόχο την επιδίωξη να υπάρξει τόσο συμφωνία για το Ταμείο όσο όμως και συμφωνία έως το 2027 για τα οικονομικά της Ενωσης. Ηδη από το βράδυ της Δευτέρας οι ηγέτες του Χριστιανοδημοκρατικού (CDU), του Χριστιανοκοινωνικού (CSU) και του Σοσιαλδημοκρατικού (SPD) κόμματος συμφώνησαν στην επιτροπή του κυβερνητικού συνασπισμού για την περαιτέρω πορεία δράσης στην Ε.Ε. Κάτι που αποτυπώθηκε και στις δηλώσεις του επικεφαλής του SPD Νόρμπερτ Βάλτερ – Μπόργιανς, ο οποίος δήλωσε πως η γερμανική προεδρία της Ε.Ε. θα επιδιώξει «την αλληλεγγύη και τη συνοχή».
Την ίδια ώρα, οι Γάλλοι δεν κάθονται με «σταυρωμένα χέρια». Το ταξίδι του Εμανουέλ Μακρόν στην Ολλανδία μόνο τυχαίο δεν ήταν, καθώς στόχος του Ελιζέ ήταν να πειστεί ο Μαρκ Ρούτερ να άρει τις αντιστάσεις του για το Ταμείο Ανάκαμψης, όπως μετέδιδε χθες και η Deutsche Welle.
