Πήραν φωτιά οι Μυκήνες, οι φλόγες έφτασαν στον αρχαιολογικό χώρο και η κυβέρνηση, διά της υπουργού Πολιτισμού Λίνας Μενδώνη, έσπευσε με δελτίο Tύπου να συγχαρεί τον εαυτό της για τις επιδόσεις της!
Στη συνέχεια, η κυρία Μενδώνη, ακολουθώντας την πάγια πολιτικάντικη τακτική της διάψευσης ακόμα και όσων είναι αυταπόδεικτα και προφανή, προσπάθησε να αμβλύνει τις αλγεινές εντυπώσεις που προκάλεσε η πυρκαγιά στον ιερό χώρο των Μυκηνών, ισχυριζόμενη σε συνέντευξη ότι «η πυρκαγιά δεν προξένησε ζημιές στις αρχαιότητες […] επειδή είχε γίνει αποψίλωση δεν υπήρχαν χόρτα για να λειτουργήσουν ως καύσιμη ύλη και να ενισχύσουν τη φωτιά. Αυτό είχε ως συνέπεια να καεί ένα πούσι. […] Υπάρχουν μόνο νησίδες με το καμένο χόρτο, ύψους λιγότερο του ενός εκατοστού, και έχουν μαυρίσει κάποιες πέτρες». Δηλαδή, όσα είδαμε ότι έχουν καεί στα σημεία που επλήγησαν από την πυρκαγιά ήταν «ένα πούσι»!
Η απροθυμία της κυρίας Μενδώνη να αναλάβει άμεσα και στο ακέραιο τις ευθύνες της θυμίζει την περίπτωση του Γιώργου Βουλγαράκη, ο οποίος το 2007 ήταν υπουργός Πολιτισμού και, όταν είχε γίνει παρανάλωμα του πυρός η Αρχαία Ολυμπία, δήλωνε ότι απλώς «κάηκαν κάποια δέντρα πέριξ του χώρου».
Το πρόβλημα δεν είναι μόνο της κυρίας Μενδώνη, αλλά της χώρας. Ο αρχαιολογικός χώρος των Μυκηνών είναι ένα σημείο παγκόσμιου ενδιαφέροντος και τεράστιας εθνικής σημασίας. Δεν είναι δυνατόν να καίγεται, και εκείνοι που θα έπρεπε να έχουν αποτρέψει το κακό να είναι ευχαριστημένοι από το αποτέλεσμα. Επίσης, είναι εξοργιστική η εικόνα της κυβερνητικής αναλγησίας και της παντελούς έλλειψης ευθιξίας.
Όταν οι υπουργοί αποδεικνύεται ότι είναι κραυγαλέα ανεπαρκείς στην εκτέλεση των καθηκόντων τους και παραμένουν στις θέσεις τους, τότε πώς μπορούν οι ίδιοι, οι συνάδελφοί τους στην κυβέρνηση και ο πρωθυπουργός να μιλούν για… αριστεία;
Αν αριστεία σημαίνει να καίγεται ο αρχαιολογικός χώρος των Μυκηνών, τότε καθίσταται δύσκολο να φανταστεί κάποιος τι θα συνέβαινε αν είχαν τα ηνία του κράτους ακόμα πιο… άριστοι.
