Η εποχή μας, λένε, στερείται προτύπων, προσώπων που θα μπορούσαν να εμπνεύσουν τη νεολαία με το παράδειγμα του βίου τους. Κι αυτή η έλλειψη προτύπων υποτίθεται ότι δεν αφήνει άλλη επιλογή από το να προβάλλονται οι… ένοικοι των τηλεοπτικών στούντιο.
Πρόσωπα από ριάλιτι, αμφιβόλου ιδιότητος τηλεπερσόνες, αυτόκλητοι διαμορφωτές άποψης, επίδοξοι τραγουδιστές και άλλοι τινές παρουσιάζονται από τους μηχανισμούς παραγωγής κυρίαρχης ιδεολογίας ως «πρωτοπόροι» και ινδάλματα.
Συνήθως στα συστημικά ΜΜΕ η μόνη πρωτοπορία που παρατηρείται είναι εκείνη της καλπάζουσας παρακμής. Όμως, η πραγματική ζωή, η εκτός τηλεόρασης κοινωνία έχει ανθρώπους αξίας που μπορούν να εμπνεύσουν τους Ελληνες να προσπαθήσουν για το καλύτερο.
Την Κυριακή 29 Μαΐου πέθανε σε ηλικία 101 ετών ένας σκληροτράχηλος ήρωας, που επί σειρά ετών δεν έπαψε να ματώνει για την Ελλάδα μας. Ο αλησμόνητος στρατηγός Κωνσταντίνος Κόρκας πολέμησε τους Γερμανούς στη Μάχη της Κρήτης το 1941, στη Βόρειο Αφρική το 1942 και το 1943, σε νησιά του Αιγαίου και στα Δωδεκάνησα από το 1943 έως το 1945 και συμμετείχε στις πολεμικές επιχειρήσεις εναντίον της ξενοκίνητης αποσχιστικής ανταρσίας του ΚΚΕ από το 1947 έως το 1949, όπου τραυματίστηκε δύο φορές. Έφυγε από τη ζωή, αφού πρώτα τίμησε σε εκδήλωση στο Καβούρι Αττικής τους πεσόντες συμπολεμιστές του.
Ο στρατηγός Κωνσταντίνος Κόρκας μέχρι την τελευταία στιγμή είχε σπάνια διαύγεια πνεύματος και εξαιρετική αναλυτική ικανότητα. Μπορούσε να συμβουλεύσει για ζητήματα στρατιωτικά αλλά και ευρύτερα τους πάντες – από μικρούς μαθητές μέχρι αρχηγούς επιτελείων και πολιτικούς.
Πρότυπα ενάρετου και μαχητικού βίου σαν αυτό του στρατηγού Κόρκα αξίζει να προβάλλονται. Περιπτώσεις όπως η δική του είναι εκείνες που ενώνουν τις κοινωνίες και εμπνέουν τους νέους να προσπαθούν, να αγωνίζονται, να μην το βάζουν κάτω και να μην τους νικά ο φόβος, όταν τους καλεί το καθήκον.
Εκεί, όπου αξίζει, πρέπει να στρέψουμε τα μάτια και το ενδιαφέρον μας, και όχι στις τηλεοπτικές σηπεδόνες, στις χωματερές των εφήμερων εντυπώσεων.
