Όποιος μπει στον κόπο να ρίξει μια ματιά στον πολυδαίδαλο λαβύρινθο της ελληνικής γραφειοκρατίας θα απορήσει με τις δυνάμεις που υπάρχουν σε αυτόν τον λαό, ο οποίος συντηρεί το παρανοϊκό κράτος μας. Το ίδιο το κράτος αναγνωρίζει κάτι, έπειτα παύει την αναγνώρισή του, ακολούθως το αναγνωρίζει εκ νέου, αλλά το αξιολογεί σε χαμηλότερο επίπεδο σε σχέση με το πρόσφατο παρελθόν κ.ο.κ.
Με ένα τέτοιου είδους παράλογο σκεπτικό αντιμετωπίζονται τα πτυχία που έχουν λάβει -από το 2003 και μετά- οι Ελληνες καλλιτέχνες. Τώρα πλέον, με το Προεδρικό Διάταγμα 85/2022 οι απόφοιτοι των δραματικών σχολών, που είναι αναγνωρισμένες από το υπουργείο Πολιτισμού (και σε αυτές περιλαμβάνονται εκείνες του Εθνικού Θεάτρου και του ΚΘΒΕ, σχολές κινηματογράφου και σχολές χορού), αντιμετωπίζονται ως απόφοιτοι λυκείου! Δηλαδή, οι σπουδές που έκαναν σε δραματικές σχολές χιλιάδες νέοι, μετά την ολοκλήρωση των σπουδών τους στο λύκειο, αντιμετωπίζονται ως… λυκειακές!
Δεν χρειάζεται ιδιαίτερη ευφυΐα για να αντιληφθεί κάποιος την αδικία που διαπράττεται σε βάρος των πτυχιούχων των καλλιτεχνικών σχολών, που νιώθουν «αδειασμένοι» από την πρωτοβουλία της κυβέρνησης, η οποία είναι σίγουρη πως «ρύθμισε» την υπόθεση της τέχνης στην Ελλάδα με το προαναφερθέν Προεδρικό Διάταγμα.
Ο καλλιτεχνικός κόσμος έχει εκδηλώσει ποικιλοτρόπως την αντίθεσή του σε όσα προβλέπει το Προεδρικό Διάταγμα και η κυβέρνηση προσπαθεί, με άτσαλο τρόπο και τη συνήθη προχειρότητα που διακρίνει πολλές από τις κινήσεις της, να απαλύνει τις εντυπώσεις ζητώντας -εκ των υστέρων- από τους εμπλεκόμενους φορείς να καταθέσουν… υπομνήματα με προτάσεις.
Οι παραστατικές τέχνες αλλά και το σύνολο της καλλιτεχνικής εκπαίδευσης στην Ελλάδα χρήζουν άμεσης τακτοποίησης. Οι υπάρχουσες δραματικές σχολές (οι κρατικές και ιδιωτικές) θα πρέπει να εναρμονίσουν τα παιδαγωγικά, μεθοδολογικά και βαθμολογικά κριτήριά τους ώστε να υπάρχει η δυνατότητα της αντιστοίχισης των τίτλων σπουδών που απονέμουν και αυτός να αναγνωρίζεται ως ισότιμος με εκείνων της Τριτοβάθμιας Εκπαίδευσης.
