Το κόμμα του Αλέξη Τσίπρα δεν μπόρεσε να διαχειριστεί τις πολιτικές επιτυχίες και νίκες των ετών 2012-2015, και δεν μπορεί να διαχειριστεί ούτε τις ήττες που καταγράφει από το 2019 μέχρι και σήμερα. Ως κυβέρνηση απέτυχε και ως αξιωματική αντιπολίτευση υπέστη πανωλεθρία.
Οπως σημείωσε και η «δημοκρατία» σε πρωτοσέλιδο άρθρο της, «ο Αλέξης Τσίπρας επέτρεψε στον εαυτό του τη δικαιολογημένη πολυτέλεια μιας μονοήμερης ανάπαυλας». Επίσης, και πρωτοκλασάτα στελέχη έλαμψαν διά της απουσίας τους από τον δημόσιο διάλογο το πρώτο 48ωρο μετά τις εκλογές.
Η εν γένει συμπεριφορά και του αρχηγού του ΣΥΡΙΖΑ αλλά και των στελεχών του κόμματος δείχνει πόσο σοφή ήταν η απόφαση του λαού να μην εμπιστευτεί αυτόν τον πολιτικό σχηματισμό να κυβερνήσει ξανά τη χώρα.
Οταν ήταν κυβέρνηση ο ΣΥΡΙΖΑ, η Ελλάδα πέρασε μια σειρά από αχρείαστες και παρ’ ολίγον ολέθριες περιπέτειες ακριβώς επειδή ο κ. Τσίπρας νόμιζε ότι όλα μπορούν να αλλάξουν «με έναν νόμο και ένα άρθρο» – μια υπόσχεση που εύκολα έδωσε, αλλά ουδέποτε τήρησαν εκείνος και η κυβέρνησή του. Αυτός ο νόμος και το άρθρο που θα «έλυναν» ως διά μαγείας τα προβλήματα όχι μόνο δεν κατατέθηκαν στη Βουλή προς ψήφιση, αλλά δεν παρουσιάστηκαν καν ως προσχέδιο στην κοινή γνώμη.
Η πολιτική δεν είναι συνθηματολογία. Τα συνθήματα μπορεί να λειτουργήσουν θετικά σε προεκλογικές εκστρατείες, αλλά, αν δεν υπάρχει ουσία πίσω από αυτά, αν δεν γίνουν συγκεκριμένες πράξεις να αποδείξουν ότι εκείνοι που τα εκστομίζουν γνωρίζουν τι πρέπει να γίνει και το πράττουν, τότε επιστρέφουν στους αποστολείς σαν μπούμερανγκ. Και στην πρόσφατη παρατεταμένη προεκλογική περίοδο τα συνθήματα του ΣΥΡΙΖΑ ήταν αόριστα, ανεπεξέργαστα και φανέρωναν την έλλειψη σχεδίου ενός κόμματος που διεκδικούσε την εξουσία.
Η μετεκλογική αμηχανία του κ. Τσίπρα και του ΣΥΡΙΖΑ αποδεικνύει, επίσης, ότι γρήγορα «φούσκωσαν» τα ποσοστά της Αριστεράς στην Ελλάδα, αλλά μπορούν και να… ξεφουσκώσουν με την ίδια ταχύτητα.
Η συνέχεια θα είναι, κατά πάσα πιθανότητα, αυτό που αναμένουν οι περισσότεροι: το τέλος της αυταπάτης αφήνει μια πικρή γεύση στο στόμα.
