Η συμπεριφορά και οι δηλώσεις των κομματικών αρχηγών αλλά και των υποψήφιων δημάρχων και περιφερειαρχών έδιναν την εντύπωση ότι είχαμε κληθεί να ψηφίσουμε σε εθνικές ή ευρωπαϊκές εκλογές, όχι σε αυτοδιοικητικές.
Από πολιτικά πρόσωπα αλλά, δυστυχώς, και από δημοσιογράφους και δημοσιολογούντες ακούγαμε κάθε τόσο για το «χρώμα» με το οποίο θα βαφτεί ο χάρτης∙ αν θα είναι γαλάζιος, ροζ ή πράσινος. Αυτό ήταν το κύριο ενδιαφέρον των πολιτικών παρατάξεων, όχι η πρόοδος και η ευημερία των τοπικών κοινωνιών και η άνοδος του βιοτικού επιπέδου στα αστικά κέντρα και στην περιφέρεια.
Ο Κυριάκος Μητσοτάκης, χθες, όταν πήγε να ασκήσει το εκλογικό δικαίωμά του, έδωσε τον συνηθισμένο τόνο υποκρισίας, που χαρακτηρίζει το στιλ άσκησης της εξουσίας του, δηλώνοντας ότι οι εκλογές «είναι η μεγάλη γιορτή της αυτοδιοίκησης» και «ψηφίζουμε για δημάρχους, περιφερειάρχες, για μια καλύτερη καθημερινότητα, για ποιοτικές υπηρεσίες πρόνοιας, υγείας, για αναπτυξιακή δυναμική».
Μόλις ολοκλήρωσε τον ύμνο του στις αυτοδιοικητικές εκλογές, μίλησε για τον αμιγώς κομματικό χαρακτήρα που ο ίδιος τους έχει δώσει: «Η Ν.Δ. δεν έχει κρύψει ότι έχει δώσει πολιτική διάσταση στις εκλογές για τις 13 περιφέρειες της χώρας και τους τρεις μεγάλους δήμους. Και αυτό διότι θέλουμε πρωτίστως στις περιφέρειες να εκλέξουμε ανθρώπους οι οποίοι να ασπάζονται το όραμά μας για μια καλύτερη Ελλάδα, με έντονη αναπτυξιακή δυναμική».
Με λίγα λόγια, οι άνθρωποι που προτείνει η Νέα Δημοκρατία αλλά και τα υπόλοιπα κόμματα, αν εκλεγούν, θα λειτουργούν κυρίως σαν τοποτηρητές των κομματαρχών, όχι ως υπηρέτες των συμφερόντων της τοπικής κοινωνίας.
Αυτός ο αναχρονισμός δεν εξυπηρετεί την πατρίδα. Η αντίληψη ότι εκλέγονται «οι δικοί μας» και πως μέσω μιας δημαρχίας ή περιφέρειας κερδίζουν τα κόμματα και όχι οι πολίτες πηγαίνει τον πολιτικό βίο πολλές δεκαετίες πίσω.
Υπάρχουν οι βουλευτικές εκλογές καθώς και οι ευρωεκλογές για να αναμετρηθούν, σε πολιτικό επίπεδο, οι αντίπαλες παρατάξεις. Οι τοπικές εκλογές ας μείνουν μακριά από τον κομματικό ανταγωνισμό.
