Η κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη χάνει με γοργούς ρυθμούς και τις κοινωνικές συμμαχίες της και τα διεθνή ερείσματά της. Γι’ αυτόν τον λόγο προσπαθεί να πραγματοποιήσει μια φυγή προς τα εμπρός, υποκρινόμενη ότι ασχολείται με την «κάθαρση» του δημόσιου βίου.
Ο Αδωνις Γεωργιάδης, που τα έχει θαλασσώσει στο υπουργείο Υγείας και αποδοκιμάζεται από τα πλήθη στο Ηρώδειο, αποπειράται να αποκαταστήσει την εικόνα του με την υπόθεση των παράνομων μαζικών συνταγογραφήσεων που διέπραξαν γιατροί. Μάλιστα, σε μια επίδειξη καλπάζοντος λαϊκισμού λατινοαμερικανικού τύπου, δήλωσε ότι τηλεφώνησε ο ίδιος σε μια γιατρό που υπερσυνταγογραφούσε για να μάθει τι ακριβώς συνέβη.
Ο Κυριάκος Μητσοτάκης, λειτουργώντας ως… βοηθός του Αδωνη Γεωργιάδη, έκανε ανάρτηση στο διαδίκτυο για τους «100 γιατρούς που, μέσα στο πρώτο 8μηνο του 2024, υπερσυνταγογραφούσαν σε ασθενείς» και… διαφήμισε το βαρύ πρόστιμο που επιβλήθηκε σε κάποιον εξ αυτών.
Επιπλέον, και η κυβέρνηση και τα φίλια προς εκείνη ΜΜΕ ασχολούνται με ένταση και αδιάκοπα ρεπορτάζ με το κύκλωμα των εκβιαστών εφοριακών της Κέρκυρας, επιδιώκοντας να παρουσιάσουν την κυβέρνηση ως έναν μηχανισμό που παράγει… αρετή.
Φυσικά, επιβάλλεται και από τον γραπτό και άγραφο νόμο η εξάρθρωση τέτοιου είδους εγκληματικών κυκλωμάτων, που ζημιώνουν το δημόσιο συμφέρον και ληστεύουν τον ελληνικό λαό. Ομως, υπάρχουν και τα εγκλήματα μεγάλης κλίμακας που μένουν ατιμώρητα. Η Siemens δεν πλήρωσε ούτε σεντ για το όργιο διαφθοράς που οργάνωσε και στο οποίο επιδόθηκε στην Ελλάδα. Οι άμεσα εμπλεκόμενοι όχι μόνο δεν καταδικάστηκαν λόγω παραγραφής, αλλά τους επιστρέφονται και τα περιουσιακά τους στοιχεία που είχαν δεσμευτεί. Και η υπόθεση Novartis κουκουλώθηκε. Και ο Γιάννος Παπαντωνίου, με τα λεφτά της… θείας του από τον Νίγηρα, βολτάρει ελεύθερος εντός του ελληνικού Κοινοβουλίου, ενώ οι «μίζες» για τα εξοπλιστικά ακόμα «αναζητούνται».
Ολα τα παραπάνω σκάνδαλα, αν αληθινά ερευνούνταν από τις αρμόδιες Αρχές και την κυβέρνηση, θα μπορούσαν να είχαν φέρει δισεκατομμύρια ευρώ στα ταμεία του κράτους. Ομως, η νομοθετική, η εκτελεστική και η δικαστική εξουσία προτιμούν να ασχολούνται με άλλα, με τα ήσσονος σημασίας, στα οποία δεν εμπλέκονται πολιτικοί.
