Η ιστορία επαναλαμβάνεται ως φάρσα: Ο… παλιόφιλος του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη, Χρήστος Μαυρίκης, συνελήφθη για απόπειρα δωροδοκίας αρεοπαγίτη με… επιστολή
Το όνομα αναδύεται από τα βάθη της παραδοσιακής μεθοδολογίας διακυβέρνησης των Μητσοτάκηδων. Ο Χρήστος Μαυρίκης είναι ένα φάντασμα, συνεργός και σκοτεινό πολυεργαλείο στις υποκλοπές επί Κωνσταντίνου Μητσοτάκη, που εμφανίστηκε πάλι χθες από το μακρινό 1990-1993 για να μας υπενθυμίσει πόσο βαρετά προβλέψιμος γιος του πατέρα του είναι ο Κυριάκος.
- Από τον Βασίλη Γαλούπη
Το όνομα του Μαυρίκη τραβάει μια ευθεία γραμμή και ενώνει με τον πιο ωμό τρόπο τις δύο διακυβερνήσεις Κωνσταντίνου και Κυριάκου, που σφραγίστηκαν από τις παράνομες, αντισυνταγματικές και ατιμώρητες πρωθυπουργικές υποκλοπές σε πολιτικούς αντιπάλους. Είναι τέτοια η πίστη που έχει στη Δικαιοσύνη επί Μητσοτάκηδων ο θρασύτατος κι αμετανόητος «εθνικός κοριός», ώστε φέρεται ότι κάνει πλέον και απόπειρες δωροδοκίας… γραπτώς. Είχε, δηλαδή, την… καλοσύνη να παραδώσει μαζί με την επιστολή προς τον ανώτατο δικαστικό και τα πειστήρια ενοχής του.
Ο Χρήστος Μαυρίκης συνελήφθη χθες για απόπειρα εκβιασμού ανώτατου δικαστικού. Ο πρώην υπάλληλος του ΟΤΕ ήταν ο άνθρωπος-κλειδί της οικογένειας που ανέλαβε, επί πρωθυπουργίας Κωνσταντίνου Μητσοτάκη, να υποκλέπτει πολιτικούς αντιπάλους, όπως ο Ανδρέας Παπανδρέου και κόμματα. Η ιστορία επαναλήφθηκε σαν φάρσα από τον Κυριάκο, 30 χρόνια αργότερα, όταν το 2022, με χρήση άλλων, πιο σύγχρονων «εθνικών κοριών», παρακολουθήθηκε ο Νίκος Ανδρουλάκης. Σύμφωνα με όσα έχουν γίνει έως τώρα γνωστά, δικαστής του Αρείου Πάγου κατήγγειλε χθες στις Αρχές ότι έλαβε επιστολή από τον Μαυρίκη για να παρέμβει, με υπόσχεση ανταλλαγμάτων, σε εκκρεμή υπόθεση από το 2008 για νομιμοποίηση έκτασης 100 στρεμμάτων στου Παπάγου. Ο καταγγελλόμενος φέρεται ότι λειτουργεί εξ ονόματος τρίτου.
Μετά την καταγγελία διατάχθηκε κατεπείγουσα προκαταρκτική εξέταση για το αδίκημα της δωροδοκίας δικαστή, και ο Χρήστος Μαυρίκης αναζητήθηκε στο πλαίσιο της αυτόφωρης διαδικασίας. Πράγματι, συνελήφθη λίγες ώρες αργότερα και, αρνούμενος ότι αποπειράθηκε να δωροδοκήσει, δήλωσε στο documentonews: «Δεν πήγα να τον δωροδοκήσω – ζήτησα από τον δικαστή να μεσολαβήσει για να μη βγει και η τέταρτη αγωγή απαράδεκτη. Τον πήρα τηλέφωνο χθες (σ.σ.: προχθές) το πρωί, μιλήσαμε και του είπα “να σου στείλω μια επιστολή. Οτι θέλω δύο πράγματα. Να ενεργήσετε αναλόγως ούτως ώστε να μη μας βγάλουν και την τέταρτη αγωγή απαράδεκτη, και, δεύτερον, ότι ψάχνουμε να βρούμε έναν αγοραστή-επενδυτή προκειμένου να πουλήσουμε την έκταση και ότι υπάρχει προμήθεια-μεσιτεία”. Στο γράμμα δεν αναφέρω τίποτα για δωροδοκία, αλλά για μεσιτεία γι’ αυτόν που θα βοηθήσει να πουληθεί η έκταση – δεν μιλάω αποκλειστικά γι’ αυτόν (σ.σ.: τον δικαστή)».
Χθεσινές αναφορές υπενθύμιζαν πως δεν είναι η πρώτη φορά που ο Μαυρίκης διώκεται για απόπειρα δωροδοκίας. Το 1997 είχε καταδικαστεί για απόπειρα δωροδοκίας της σημερινής προέδρου του Αρείου Πάγου Ιωάννας Κλάπα, όταν εκείνη υπηρετούσε στην ανάκριση. Αφορούσε υπόθεση λαθρεμπορίας πετρελαίου και η αμετάκλητη καταδίκη ήταν για φυλάκιση 12 μηνών. Ο πρωταγωνιστικός ρόλος του Χρήστου Μαυρίκη στο σκάνδαλο των υποκλοπών επί διακυβέρνησης Κωνσταντίνου Μητσοτάκη παρέμεινε ατιμώρητος. Για να μην καθίσει στο σκαμνί χρειάστηκε η ωμή πολιτική παρέμβαση του τότε πρωθυπουργού Ανδρέα Παπανδρέου, ο οποίος το 1994 -και ξεκάθαρα για πολιτικά αλισβερίσια- έδωσε «χάρη» στον αντίπαλό του Κωνσταντίνο Μητσοτάκη, με συνέπεια να τη γλιτώσει και το μη πολιτικό προσωπικό. Ετσι, μπήκε «φρένο» στις διώξεις για τις παρακρατικές μεθόδους και για τους Μαυρίκη, Γρυλλάκη.
Η ατιμωρησία οδήγησε τον Μαυρίκη στο αίσθημα της ασυλίας και εν τέλει στην παραβατικότητα διαρκείας, με συνέπεια να απασχολήσει κι άλλες φορές τις Αρχές τις επόμενες δεκαετίες για απόπειρα δωροδοκίας σε λαθρεμπόριο, απόπειρα εκβίασης, οπλοκατοχή, κατοχή ναρκωτικών κ.ά. Ο Μαυρίκης κυριαρχούσε στα πρωτοσέλιδα της εποχής, όπως της «Ελευθεροτυπίας» («Οι κοριοί ζώνουν τον Μητσοτάκη»). Στην κρίσιμη συνεδρίαση για τη σύσταση προανακριτικής, στις 28 Ιανουαρίου 1994, κατά του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη και της Ντόρας Μπακογιάννη για την «παρακολούθηση των τηλεφωνικών συνδιαλέξεων των πολιτικών αντιπάλων της προηγούμενης κυβέρνησης, στελεχών της κυβέρνησης και άλλων προσώπων», το όνομα του Μαυρίκη αναφέρεται στα πρακτικά 193 φορές!
Δύο από τα κεντρικά πρόσωπα στις 34 συνεδριάσεις της προανακριτικής ήταν μη πολιτικά: ο Χρήστος Μαυρίκης, υπάλληλος του ΟΤΕ, και ο στρατηγός Νίκος Γρυλλάκης, διευθυντής Ασφαλείας και Πληροφοριών της Ν.Δ., που έφυγε από τη ζωή στα 91 του το 2017. Η υπόθεση πήρε διαστάσεις, όταν ο Μαυρίκης, τον Απρίλιο του 1993, κατήγγειλε ότι, κατ’ εντολή του στρατηγού Νίκου Γρυλλάκη, στενότατου συνεργάτη του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη, εκτελούσε υποκλοπές κατά πολιτικών προσώπων, μεταξύ των οποίων και ο ίδιος ο Ανδρέας Παπανδρέου. Τον Ιούνιο του 1994, ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης μίλησε με επιθετική ρητορική, πανομοιότυπη μ’ αυτήν του Κυριάκου στο δικό του σκάνδαλο υποκλοπών. Ο πατέρας του σημερινού πρωθυπουργού «άδειασε» τον Μαυρίκη και επιτέθηκε στη Δικαιοσύνη -όπως ο υιός του στις Ανεξάρτητες Αρχές-, μιλώντας για λάσπη: «Ο ανακριτής Νταφούλης μετέφερε στη Βουλή όλη τη λάσπη που βρήκε πεταγμένη από τους Μαυρίκηδες και τους ομοίους τους».
Σε βιβλίο που εξέδωσε το 2001 ο Γρυλλάκης, ο οποίος επίσης εκδιώχθηκε ως αναλώσιμος από τον πρώην πρωθυπουργό όταν έσκασε το σκάνδαλο, ενοχοποίησε τον Μητσοτάκη για το κύκλωμα των υποκλοπών. «Οχι μόνο είχε γνώση, όχι μόνο έκανε χρήση των προϊόντων των υποκλοπών, αλλά και έδινε εντολές για το ποιοι έπρεπε να παρακολουθούνται» έγραψε.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΜΑΥΡΙΚΗΣ
Πρώην υπάλληλος ΟΤΕ
ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ
Ως εργαζόμενος στον ΟΤΕ πρωταγωνίστησε στο μεγάλο σκάνδαλο των υποκλοπών το 1990-1993, επί πρωθυπουργίας Κωνσταντίνου Μητσοτάκη. Χαρακτηρίστηκε «εθνικός κοριός», και τον Απρίλιο του 1993 παραδέχθηκε πως, κατ’ εντολήν του στρατηγού Νίκου Γρυλλάκη, στενού συνεργάτη του Μητσοτάκη, είχε παρακολουθήσει τόσο τον Ανδρέα Παπανδρέου όσο και σειρά πολιτικών προσώπων. Το 1998 καταδικάστηκε για απόπειρα εκβίασης σε βαθμό κακουργήματος, παραβίαση απορρήτου τηλεφωνικών συνδιαλέξεων και παράνομη βία σε βάρος των επιχειρηματιών Γ. Δαλακούρα και Δ. Μπέη, καθώς και του εκδότη-διευθυντή του «Αδέσμευτου Τύπου» Δημήτρη Ρίζου. Τον Αύγουστο του 2022 συνελήφθη ύστερα από επεισόδιο σε πρατήριο βενζίνης στο Πικέρμι. Σε βάρος του οι αστυνομικοί συνέταξαν δικογραφία για παράβαση του νόμου περί όπλων, κατοχή ναρκωτικών κ.ά.