Το αφήγημα της «κλιματικής δικαιοσύνης» λειτουργεί ως ιδεολογικό υπόστρωμα γεωπολιτικής και μετακίνησης πληθυσμών
Τα δύο ισχυρότερα ιδρύματα ήπιας ισχύος της αγγλοσαξονικής γεωπολιτικής, το Rhodes Trust (1902) και το Rockefeller Brothers Fund (RBF – 1940), αποτελούν την αφανή ραχοκοκαλιά του παγκόσμιου συστήματος επιρροής. Το πρώτο στρατολογεί και εκπαιδεύει τους μελλοντικούς παγκόσμιους ηγέτες μέσω υποτροφιών στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης, ενώ το δεύτερο χρηματοδοτεί, καθοδηγεί και εντάσσει σε δίκτυα ενεργειακής μετάβασης, μετακίνησης και ελέγχου πληθυσμών.
Μαζί, συγκροτούν ένα δίπολο που μέσω της «φιλανθρωπίας» και της εκπαίδευσης διαμορφώνει πολιτικές, οικονομικές και πολιτισμικές τάσεις, με στόχο τη διατήρηση της παγκόσμιας ηγεμονίας. Η επίσημη αποστολή τους είναι «η εκπαίδευση, η ειρήνη και η πράσινη ανάπτυξη». Ο αφανής όμως στόχος τους είναι η δημιουργία και η καθοδήγηση μιας παγκόσμιας τεχνοκρατικής τάξης.
Πρόκειται για ένα δίκτυο που δεν λειτουργεί με εξαναγκασμό, αλλά με βιογραφική ενσωμάτωση, επειδή δίνει ευκαιρίες, καριέρες και κύρος στην ελίτ και σε επιλεγμένα πολιτικά στελέχη, συμπεριλαμβανομένης της Αριστεράς, την οποία αποδέχονται το πλαίσιο αξιών και συμφερόντων που υπηρετεί. Στη στρατηγική αυτήν, η Αριστερά απέκτησε έναν απροσδόκητο, αλλά κρίσιμο ρόλο. Ο φυσικός της χώρος δεν είναι πλέον η ανατροπή, αλλά η νομιμοποίηση της νέας τάξης πραγμάτων υπό το ένδυμα της «δικαιοσύνης, της ισότητας και της πράσινης ανάπτυξης».
Ομως, η πράσινη μετάβαση που στηρίζει αποσκοπεί στην ενεργειακή ανεξαρτησία της Δύσης από τη Ρωσία. Το ρυθμιστικό πλαίσιο της Ε.Ε. και οι υπερεθνικές πρωτοβουλίες περνούν «αναίμακτα», όταν παρουσιάζονται ως ανθρωπισμός και πρόοδος, και όχι ως γεωπολιτικές επιβολές.
Σε αυτό το πλαίσιο εντάσσεται και η πορεία της Μαρίας Δαμανάκη, μιας πραγματικά εκπληκτικής κυρίας, που, καθότι ορμώμενη από μια μικρή επαρχιακή πόλη, έγινε σύμβολο νεανικής αντίστασης και κατέλαβε τα διεθνή κέντρα αποφάσεων ως σύμβουλος του RBF (https://www.weforum.org/people/maria-damanaki/?utm_source=chatgpt.com). Η πορεία της κυρίας Δαμανάκη δεν είναι μεμονωμένη. Η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ συμμετείχε σε προγράμματα του Rockefeller Foundation, όπως το 100 Resilient Cities για Αθήνα και Θεσσαλονίκη, ενώ πολλά στελέχη της έχουν σχέση με διεθνείς δομές, που εξυπηρετούν την ατζέντα των ιδρυμάτων Rhodes και Rockefeller.
Το μοτίβο, λοιπόν, για τα ικανότερα στελέχη της παγκόσμιας πολιτικής ελίτ και της Αριστεράς είναι ξεκάθαρο: αρχικά, εκπαίδευση μέσω υποτροφιών Rhodes ή άλλων συναφών ιδρυμάτων και παραγωγή παγκόσμιων τεχνοκρατών και ηγετών, και ακολούθως χρηματοδότηση, κυρίως μέσω RBF, και ένταξη στα δίκτυα παγκόσμιας επιρροής (Bill Clinton, Strob Talbot κ.λπ.). Ακολουθεί η πολιτική υλοποίηση, μέσω Ε.Ε., ΝΑΤΟ, κυβερνήσεων, και η εφαρμογή της πράσινης γεωπολιτικής.
Οι επιδιώξεις πίσω από αυτή τη στρατηγική είναι διπολική. Ο πρώτος πόλος περιλαμβάνει την αποδυνάμωση της Ρωσίας μέσω της ενεργειακής απεξάρτησης. Το RBF, το 2014, απεσύρθη από τις επενδύσεις σε ορυκτά καύσιμα, επενδύοντας μόνο στην «πράσινη μετάβαση», ενώ το Rhodes Trust, μεταξύ άλλων, προωθεί και τις σπουδές στην κλιματική πολιτική. Ταυτόχρονα, η Ε.Ε. μέχρι σήμερα έχει επενδύσει 210 δισ. ευρώ στο REPowerEU, ώστε να μηδενίσει την εξάρτηση από το ρωσικό αέριο έως το 2027, με αποτέλεσμα η Ρωσία να χάνει 100 δισ. ευρώ ετησίως.
Ο δεύτερος οικονομικός πόλος δημιουργεί μια νέα αγορά τρισεκατομμυρίων μέσω της μετάβασης στις ΑΠΕ. Το RBF επενδύει σε αιολικά και ηλιακά συστήματα με στόχο το μονοπώλιο στο μελλοντικό οικονομικό κέρδος, ενώ το Rhodes παράγει τα παγκόσμια στελέχη που θα την εφαρμόσουν. Η Αριστερά δεν είναι πλέον αντίπαλος της ελίτ, αλλά μέρος ενός παγκόσμιου συστήματος ηγεμονίας, επειδή αυτή μόνο μπορεί να πείθει τις μάζες. Το αφήγημα της «κλιματικής δικαιοσύνης» λειτουργεί ως ιδεολογικό υπόστρωμα γεωπολιτικής και μετακίνησης πληθυσμών. Δεν είναι τυχαίο ότι η αριστερή ηγεσία στην Ελλάδα αγνοεί τον Ελληνα επαναστάτη Lοuis Tikas από την Κρήτη, που οργάνωσε την αιματηρή εξέγερση στα ορυχεία των Rockefeller στο Ludlow. Σήμερα, οι πολιτικοί και οικονομικοί στόχοι είναι επακριβώς καθορισμένοι. Μόνο η γλώσσα και η πολιτική μεθοδολογία έχουν αλλάξει.
Αλκιβιάδης Κεφαλάς – ∆ιδάκτωρ Φυσικής του πανεπιστημίου του Μάντσεστερ, UK, τ. διευθυντής Ερευνών του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών
