Το τραγικό δυστύχημα στη Ρόδο, όπου 19χρονος Επαγγελματίας Οπλίτης Πεζικού (ΕΠ.ΟΠ.) έχασε τη ζωή του κατά τη διάρκεια εκπαιδευτικής άσκησης με χειροβομβίδες στο πεδίο βολής Αφάντου και 39χρονος επιλοχίας υπέστη ακρωτηριασμό και δίνει μάχη για τη ζωή του, μας υπενθυμίζει τον φόρο αίματος που πληρώνουν οι Ενοπλες Δυνάμεις μας σε καιρό ειρήνης για να διατηρήσουν την ετοιμότητα απέναντι σε διαρκείς απειλές.
Οι πεσόντες του Στρατού μας είναι οι αφανείς ήρωες της πατρίδας. Σκοτώνονται σε ασκήσεις, εκπαιδεύσεις και αποστολές που απαιτούν ακραία εγρήγορση και σκληρή προετοιμασία. Σε μια χώρα όπως η δική μας, όπου η γεωπολιτική θέση μάς βάζει στο στόχαστρο επεκτατικών γειτόνων και κυρίως της Τουρκίας, η σκληρή εκπαίδευση είναι αναγκαιότητα. Κάθε άσκηση, κάθε βολή, κάθε πτήση, κάθε νυχτερινή βάρδια είναι ένα τείχος προστασίας ενάντια σε εκείνους που αμφισβητούν τα σύνορά μας.
Εδώ έρχεται ο παραλογισμός της τρέχουσας κυβερνητικής πολιτικής. Αντί η κυβέρνηση να καταγγείλει ανοιχτά την Τουρκία για τον δεδηλωμένο επεκτατισμό της, τις υπερπτήσεις, τις απειλές για casus belli και την αμφισβήτηση της ελληνικής συνορογραμμής, επιλέγει την οδό του εξευμενισμού. Η Τουρκία είναι η χώρα που μας υποχρεώνει να εξοπλιζόμαστε βαριά με Rafale, φρεγάτες και άλλα ακριβά οπλικά συστήματα και να εκπαιδεύουμε σκληρά τα στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων. Ομως, η κυβέρνηση Μητσοτάκη προτιμά να μιλά για «φιλία» αντί να απαιτεί σεβασμό στο Διεθνές Δίκαιο.
Η Διακήρυξη των Αθηνών, που υπεγράφη το 2023, υποτίθεται ότι θα έφερνε «σχέσεις φιλίας και καλής γειτονίας», με δεσμεύσεις για αποφυγή προκλητικών ενεργειών και δηλώσεων. Ωστόσο, δύο χρόνια μετά βλέπουμε ότι αυτή η «ειρήνη» είναι εύθραυστη και μονόπλευρη. Η Τουρκία συνεχίζει να προκαλεί, με πρόσφατες αναφορές για εγκατάλειψη των «ήρεμων νερών» στο Αιγαίο και η Αθήνα περιορίζεται σε ρητορικές εκκλήσεις για ηρεμία, ενώ έχει ήδη ανοίξει τις πύλες στην Τουρκία, που ετοιμάζεται να απλώσει τα χέρια της στα ευρωπαϊκά κονδύλια για την άμυνα.
Τα παλικάρια μας, όπως ο πεσών στη Ρόδο, δεν θυσιάζονται για να κρατάμε χαμηλούς τόνους απέναντι σε έναν γείτονα που ονειρεύεται «Γαλάζιες Πατρίδες». Θυσιάζονται για μια Ελλάδα υπερήφανη, που υπερασπίζεται τα δίκαιά της.
