Συμπληρώθηκαν 81 χρόνια από το ξέσπασμα των Δεκεμβριανών. Το 1944, λίγες εβδομάδες μετά την απελευθέρωση της Αθήνας από τους Γερμανούς, το ΚΚΕ διέταξε τα μέλη του να σηκώσουν τα όπλα κατά της πατρίδας και να αποπειραθούν να καταλάβουν την εξουσία.
Στόχος ήταν η Ελλάδα να γίνει σοβιετικό οικόπεδο και οι επικεφαλής του κόμματος του εγκλήματος και της προδοσίας (όπως το είχε χαρακτηρίσει ο τότε πρωθυπουργός Γεώργιος Παπανδρέου) να γίνουν οι διαχειριστές του χώρου και τύραννοι του λαού μας.
Η ανθρωποσφαγή που προκάλεσε το ΚΚΕ ήταν άνευ προηγουμένου. Τα θύματα που δολοφονούσαν μαζικά οι χασάπηδες του ΕΛΑΣ και της ΟΠΛΑ (ηλικιωμένοι, γυναικόπαιδα, ήρωες του πολέμου και της αντίστασης, μικρά παιδιά) ήταν περισσότερα από 10.000. Δεν τους ενδιέφερε ότι σκότωναν αμάχους αφού ανήκαν σε… αντιδραστικές τάξεις. Και όπου «αντίδραση» σημαίνει μη υποταγή και στήριξη του ΚΚΕ.
Οι Eλληνες μπαρουτοκαπνισμένοι στρατιώτες που επέστρεψαν από τα μέτωπα στο εξωτερικό έπρεπε να δώσουν ακόμα πολλές κρίσιμες μάχες στο κέντρο των Αθηνών για να γλιτώσουν την πατρίδα από την υποδούλωσή της σε έναν εσωτερικό θανάσιμο εχθρό, ο οποίος θα την παρέδιδε ξανά σε ξένη δύναμη! Τα παιδιά της Ελλάδας, με τη βοήθεια των Αγγλων, έσωσαν την πατρίδα και το πολίτευμα από τους συμμορίτες, αλλά εδώ και δεκαετίες το κράτος τούς έχει γυρίσει την πλάτη.
Οι πρόεδροι, τα υψηλόβαθμα στελέχη και οι βουλευτές της Ν.Δ. απέχουν από τα μνημόσυνα των δολοφονημένων αμάχων και των ηρωικώς πεσόντων, επειδή το ΚΚΕ τα έχει χαρακτηρίσει γιορτές «μίσους». Το υποτιθέμενα κεντροδεξιό κόμμα επιβάλλει επίσημες και ανεπίσημες κυρώσεις σε όλους όσοι τιμούν τους αγώνες του έθνους εναντίον των σταλινικών μητραλοιών. Το μόνο ενδιαφέρον που υπάρχει από τις εκάστοτε ηγεσίες της παράταξης είναι να δηλώσουν ότι «σέβονται και τιμούν τους αγώνες της Αριστεράς». Δηλαδή τιμούν τις σφαγές στην ΟΥΛΕΝ, στον Φενεό, στον Μελιγαλά, στο Κιλκίς και σε άλλες πόλεις και χωριά της ελληνικής επικράτειας, που αιματοκυλίστηκαν από τους κομμουνιστές φονιάδες.
Η Ελλάδα οφείλει να αναγνωρίσει έμπρακτα τον ηρωισμό και την αυτοθυσία των παλικαριών της, που την έσωσαν από την επίθεση του ΚΚΕ, και να τιμήσει τα αθώα θύματα των σφαγέων κατσαπλιάδων. Αυτό πρέπει να γίνει με διάφορους τρόπους. Ενας από αυτούς είναι η καθιέρωση ημέρας μνήμης για τα θύματα της κομμουνιστικής ανταρσίας αλλά και η συμμετοχή πολιτικών και πολιτειακών παραγόντων στις σχετικές με το θέμα εκδηλώσεις και τα μνημόσυνα που πραγματοποιούνται από τους απογόνους των θυμάτων. Πάνω απ’ όλα είναι ανάγκη η ορθή και αντικειμενική αφήγηση αυτών των φρικτών γεγονότων να περάσει στη δημόσια εκπαίδευση. Η νεολαία μας πρέπει να μάθει την αλήθεια για την εγκληματική ιστορία και την ιδεολογία του ΚΚΕ.
Από τη στήλη «Η θέση μας» της «Δημοκρατίας»
