Οι άνθρωποι της παραγωγής δεν είναι «απέναντι» από την κοινωνία, είναι μέρος της και, μάλιστα, θεμέλιό της. Η δημιουργία κοινωνικού αυτοματισμού δεν λύνει προβλήματα, αντίθετα τα οξύνει
Οι αγροτικές κινητοποιήσεις που βρίσκονται σε εξέλιξη δεν είναι ένα μεμονωμένο ή συγκυριακό φαινόμενο. Είναι το αποτέλεσμα μιας συσσωρευμένης πίεσης που δέχεται εδώ και χρόνια ο πρωτογενής τομέας, ένας τομέας καθοριστικός για τη χώρα μας.
- Tου Γιάννη Χατζηθεοδοσίου*
Γιατί, όσο κι αν επενδύουμε -και ορθώς- στην τεχνολογία και την καινοτομία, δεν πρέπει να ξεχνάμε μια απλή αλήθεια: ούτε η τεχνολογία τρώγεται ούτε η καινοτομία. Χωρίς ισχυρή αγροτική και κτηνοτροφική παραγωγή καμία οικονομία δεν μπορεί να σταθεί με ασφάλεια στο μέλλον.
Σε αυτό το πλαίσιο η κυβέρνηση οφείλει να επιδείξει ιδιαίτερη προσοχή στον τρόπο με τον οποίο διαχειρίζεται την κρίση. Δεν πρέπει σε καμία περίπτωση να σπρώχνει την κοινωνία απέναντι στους αγρότες. Οι άνθρωποι της παραγωγής δεν είναι «απέναντι» από την υπόλοιπη κοινωνία, αλλά είναι μέρος της και, μάλιστα, θεμέλιό της. Η στοχοποίηση ή η δημιουργία κοινωνικού αυτοματισμού δεν λύνει προβλήματα, αντίθετα τα οξύνει.
Πιστεύω ακράδαντα ότι μπορεί να βρεθεί κοινός τόπος για την έναρξη ενός ουσιαστικού διαλόγου, αρκεί να υπάρχουν ειλικρινείς προθέσεις από την πλευρά της κυβέρνησης για την επίλυση των σοβαρών ζητημάτων που αντιμετωπίζει ο πρωτογενής τομέας. Υπάρχουν συγκεκριμένα, ρεαλιστικά μέτρα που θα μπορούσαν να λειτουργήσουν ως γέφυρα συνεννόησης. Για παράδειγμα, ένα εξάμηνο «πάγωμα» των υποχρεώσεων των αγροτών προς το κράτος θα έδινε πολύτιμη ανάσα. Παράλληλα, η μείωση της τιμής του αγροτικού ρεύματος στο κατώτερο δυνατό επίπεδο είναι αναγκαία για να συγκρατηθεί το κόστος παραγωγής.
Εξίσου κρίσιμη είναι και η αντιμετώπιση των στρεβλώσεων στην αγορά, όπου βλέπουμε προϊόντα να πωλούνται από τον παραγωγό με 30 λεπτά το κιλό και να καταλήγουν στο ράφι σε πολλαπλάσια τιμή, χωρίς κανένα όφελος για τον αγρότη και επιβαρύνοντας κατά πολύ τον καταναλωτή. Σήμερα η αγροτική και η κτηνοτροφική παραγωγή βρίσκονται σε πραγματικό κίνδυνο. Απαιτείται ένας ρεαλιστικός, μακροπρόθεσμος σχεδιασμός για την ενίσχυσή τους, με στόχο όχι μόνο τη βιωσιμότητα αλλά και την περαιτέρω ανάπτυξη του πρωτογενούς τομέα και των ανθρώπων του. Με αυτόν τον τρόπο θα στηριχθεί ουσιαστικά και η περιφέρεια, κάτι που έχει απόλυτη ανάγκη η χώρα.
Από την άλλη πλευρά δεν μπορούμε να αγνοήσουμε ότι η παρατεταμένη κινητοποίηση με κλείσιμο δρόμων, ιδίως μέσα στην εορταστική περίοδο, θα είναι καταστροφική για την οικονομία και βασικούς της τομείς, όπως ο τουρισμός, καθώς μην ξεχνάμε ότι αναμένονται αυξημένες μετακινήσεις και λόγω των εορτών. Σοβαρά προβλήματα θα αντιμετωπίσουν και χιλιάδες επιχειρήσεις που ήδη παλεύουν με αυξημένα κόστη και μειωμένη κατανάλωση.
Η κυβέρνηση έχει την ευθύνη να επιλύσει έστω και κάποια από τα πολλά και σοβαρά προβλήματα που αντιμετωπίζει ο αγροτικός κόσμος. Είναι θέμα πολιτικής βούλησης. Αν το κάνει και οι αγρότες παραμείνουν στα μπλόκα, τότε αυτοί θα έχουν την ευθύνη για την ταλαιπωρία του κόσμου και τα προβλήματα στην οικονομία εξαιτίας των μπλόκων. Αν δεν το κάνει όμως, τότε θα σημαίνει ότι επιδιώκει έναν προσχηματικό διάλογο.
*Πρόεδρος ΕΕΑ, επίτιμος διδάκτορας ΠΑ.ΠΕΙ. και Γεωπονικού Πανεπιστημίου Αθηνών
