Ο Τραμπ συμπληρώνει έναν χρόνο στη δεύτερη θητεία του, έχοντας αθετήσει πολλές από τις υποσχέσεις που έδωσε όταν επέστρεψε στον Λευκό Οίκο
Επειδή δεν μου δώσατε το Νόμπελ Ειρήνης, δεν αισθάνομαι πλέον υποχρεωμένος να σκέφτομαι αποκλειστικά την ειρήνη». Δεν το είπε κάποιο 5χρονο, το έγραψε ο πρόεδρος των ΗΠΑ στον πρωθυπουργό της Νορβηγίας.
- Από τον Βασίλη Γαλούπη
Και να σκεφτεί κανείς ότι εκατομμύρια ψηφοφόροι ψήφισαν τον Τραμπ επειδή δεν ήθελαν άλλον «ανοϊκό» στον Λευκό Οίκο. Επί Μπάιντεν, στο εσωτερικό της χώρας του η διαμάχη περιστρεφόταν, δικαιολογημένα, γύρω από το αν είχε ή όχι ο παρηκμασμένος πρόεδρος άνοια.
Σήμερα, που ο Τραμπ συμπληρώνει έναν χρόνο στην προεδρία από τις 20 Ιανουαρίου 2025, η Αμερική έχει εμπλακεί σε μια άλλη συζήτηση σχετικά με τον τρόπο που λαμβάνει τις αποφάσεις ο «πλανητάρχης». Σε ένα από τα σενάρια, κι όχι ακριβώς το χειρότερο, απεικονίζεται ως νήπιο με τεράστια δύναμη στα χέρια του, προσωπικότητα δηλαδή επίφοβη για το αξίωμα. Αρχικά, ο κόσμος ψήφισε για δεύτερη θητεία τον Τραμπ για δύο κυρίως λόγους: Πρώτον, επειδή είναι ένας επιχειρηματίας που θα περιόριζε τις σπατάλες του κράτους και την ακρίβεια. Ομως, η ακρίβεια, κυρίως στο στεγαστικό, παραμένει. Και δεύτερον, ότι θα γκρέμιζε τις υπερβολές της ιδεολογικής ατζέντας Μπάιντεν, η οποία είχε φτάσει πια σε τέτοιες ακρότητες που οι ίδιοι οι Αμερικανοί είχαν μπουχτίσει.
Οσον αφορά τον φανατισμό της woke ατζέντας, οι δυνάμεις που κάποτε ώθησαν όλες τις μεγάλες εταιρίες στο προμοτάρισμα της ΛΟΑΤΚΙ πολιτικής έκλεισαν ξαφνικά την κάνουλα της χρηματοδότησης κι αυτό από μόνο του φρενάρισε το κλίμα, αποδεικνύοντας έτσι ότι τελικά δεν υπήρχε κάποιο γνήσιο κοινωνικό κίνημα μεγάλης κλίμακας, ανεξάρτητο από χρηματοδότες και εταιρικές κερδοφορίες. Απλά οι εταιρίες ασπάζονταν τη woke ατζέντα επειδή ήταν μια μπίζνα και ο τρόπος να επεκτείνουν το μερίδιο αγοράς τους. Με το που άλλαξε η πολιτική ατμόσφαιρα στον Λευκό Οίκο, διέκοψαν όλες τις σχετικές πληρωμένες διαφημίσεις και προωθήσεις επειδή έπαψε να τις συμφέρει οικονομικά. Σε όλα τα άλλα, οι κινήσεις Τραμπ είναι πράγματα που κάποτε θεωρούνταν φανταστικά, αλλά τώρα συμβαίνουν στα αλήθεια.
Ακριβώς έναν χρόνο πριν ο Τραμπ δήλωνε ότι η ατζέντα του θα επικεντρωθεί στο εσωτερικό των ΗΠΑ. «Θα μετρήσουμε την επιτυχία μας και από τους πολέμους στους οποίους δεν θα εμπλακούμε ποτέ» έλεγε ο Τραμπ και υποσχόταν να αποφύγει τα «καταστροφικά γεγονότα στο εξωτερικό», διαφοροποιώντας έτσι τον εαυτό του από τον «πολεμοχαρή» Μπάιντεν κι άλλους προηγούμενους προέδρους. Αλλά, αντί για εσωτερικές πολιτικές που θα αφορούσαν κυρίως τους Αμερικανούς, το «America First» του Τραμπ έγινε παγκόσμια ατζέντα με εκβιασμούς, καουμποϊλίκια, απαγωγές προέδρων επειδή «υπάρχει τεράστια ενέργεια στη Βενεζουέλα, τη χρειαζόμαστε για εμάς» και απαιτήσεις για παράδοση ξένων εδαφών. Το Διεθνές Δίκαιο γίνεται ένα κουρελόχαρτο, με τη σφραγίδα όχι μόνο της Μόσχας αλλά πλέον και της Ουάσινγκτον.
Αρχικώς, βασικές υποσχέσεις που τελικά ο Τραμπ δεν τις πραγματοποίησε:
1 Είχε ανακοινώσει με στόμφο ότι θα προσαρτήσει τον Καναδά, τον οποίο θα έκανε «την 51η Πολιτεία» των ΗΠΑ. Επειτα από «διαβεβαιώσεις» του Καναδά ότι τέτοιο καλαμπούρι αποκλείεται, ο Τραμπ σταμάτησε να το πολυαναφέρει.
2 Μετά, δεσμεύτηκε ότι θα στείλει περίπου 30.000 από τους «χειρότερους εγκληματίες αλλοδαπούς» στο Γκουαντάναμο στην Κούβα. Εστειλε πράγματι 500 άτομα μεταξύ περασμένου Φεβρουαρίου – Ιουνίου, αλλά έκτοτε οι αριθμοί σχεδόν μηδενίστηκαν. Το σχέδιό του κόστιζε πολύ και είχε και νομικές δυσκολίες.
3 Η μετατροπή της Γάζας σε τουριστικό θέρετρο. Για τον Τραμπ η επίτευξη ειρήνης έχει νόημα μόνο αν αποφέρει κέρδη μεγαλύτερα από τον πόλεμο. Με αυτό το σκεπτικό αποφάσισε ότι οι ΗΠΑ θα εκτοπίσουν τους Παλαιστινίους από τη γη τους για να μπορούν οι Αμερικανοί κατασκευαστές να την κάνουν «τουριστική Ριβιέρα». Ακόμα και οι αραβικές χώρες στήλωσαν τα πόδια, οπότε οι κατασκευαστές θα αρκεστούν στα κέρδη από την ανοικοδόμηση της Γάζας.
Στην Ευρώπη μάς αφορούν αυτά που ήδη πραγματοποιεί. Θα προσαρτήσει ετσιθελικά τη Γροιλανδία, ανακοίνωσε απειλώντας σύμμαχο του ΝΑΤΟ και θα επιβάλει δασμούς σε οκτώ χώρες. Η Ευρώπη εκβιάζεται με τελεσίγραφα από τον Τραμπ, ακριβώς επειδή εκείνη φρόντισε, λόγω των ανίκανων ή διεφθαρμένων ηγεσιών της, να μην είναι σε θέση να αντιδράσει. Στην πραγματικότητα, απλώς μας σερβίρεται ένας λογαριασμός, που ήταν αναμενόμενος. Η κωματώδης Ε.Ε. ακολούθησε τυφλά τις ΗΠΑ εις βάρος των δικών της συμφερόντων στα πάντα. Από εμπορικές συμφωνίες -ήδη δεχτήκαμε υψηλότερους δασμούς από τις ΗΠΑ πέρυσι- μέχρι την αναζωογόνηση της αμερικανικής πολεμικής βιομηχανίας μέσω του Ουκρανικού, με τον πόλεμο ασφαλώς να συνεχίζεται κανονικά. Στη δε Βενεζουέλα, η Ε.Ε. δεν μίλησε καν.
Ο Τραμπ επιτίθεται στον βασικό του σύμμαχο, την Ευρώπη, αρχικώς διασπώντας τη. Τι θα κάνουν οι υπόλοιπες χώρες τις οποίες δεν απείλησε με νέους δασμούς; Επειδή το πράγμα παραχόντρυνε, ο Τραμπ χάνει ακόμα και Ευρωπαίους υποστηρικτές του, όπως ο σύμμαχός του Νάιτζελ Φάρατζ, ηγέτης του δεξιού βρετανικού κόμματος Reform UKΑ. Η Ευρώπη έχει διακόψει δεσμούς με τη Ρωσία, έχει «τσακωθεί» με την Κίνα και δεν τολμάει να απαντήσει στις ΗΠΑ, απλώς ελπίζει σε μια διαπραγμάτευση. Αρχικά, απειλώντας με ευρωπαϊκό εμπορικό «μπαζούκα», όπως το λένε, δηλαδή με περιορισμούς στις αμερικανικές τεχνολογικές εταιρίες σε ευρωπαϊκό έδαφος.
Ουσιαστικά, η μεγαλύτερη απειλή από την πλευρά της φοβικής Ευρώπης θα ήταν μέσω των αμερικανικών βάσεων. Χάρη σε αυτές η Ουάσινγκτον προβάλλει ισχύ παγκοσμίως. Το να πάρει η Ευρώπη πίσω τον έλεγχο των βάσεων στα εδάφη της είναι το τελευταίο και ισχυρότερο χαρτί της. Αλλά ποιος πιστεύει ότι η σημερινή «κοντή» Ευρώπη θα τολμήσει να το αξιοποιήσει, σε περίπτωση που ο Τραμπ κλιμακώσει το μπούλινγκ του;
ΝΤΟΝΑΛΝΤ ΤΡΑΜΠ
Πρόεδρος ΗΠΑ
ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ
Γεννήθηκε το 1946 στη Νέα Υόρκη. Σπούδασε οικονομικά στο Φόρνταμ και από το 1971 ανέλαβε την οικογενειακή του επιχείρηση αναπτύσσοντας επιχειρηματικές δραστηριότητες με καζίνο, ξενοδοχεία, γήπεδα γκολφ κ.ά. Είναι εργολάβος, κτηματομεσίτης, τηλεπαραγωγός και θεωρείται ένας από τους πιο ισχυρούς επιχειρηματίες των ΗΠΑ. Το 2016 κέρδισε τις προεδρικές εκλογές στην Αμερική. Κατηγορήθηκε για υποκίνηση βίας σχετικά με την εισβολή των οπαδών του στο Καπιτώλιο στις 6 Ιανουαρίου 2021, μετά την ήττα του στις εκλογές του 2020. Στις 6 Νοεμβρίου 2024 νίκησε την Κάμαλα Χάρις και από τις 20 Ιανουαρίου 2025 επέστρεψε στον Λευκό Οίκο.
