Στους ναυτιλιακούς κύκλους της Ακτής Μιαούλη, εκεί όπου οι ειδήσεις ταξιδεύουν πολύ ταχύτερα από τα ίδια τα πλοία, το όνομα του Γιάννη Κούστα και της Danaos Corporation βρίσκεται άλλη μια φορά στο επίκεντρο των συζητήσεων. Οχι για την εντυπωσιακή και ιδιαίτατα προβεβλημένη οικογενειακή και κοινωνική του ζωή, όπως συχνά έχει συμβεί τα τελευταία λίγα χρόνια, αλλά για πραγματικές business.
Και βέβαια οι πραγματικές business έχουν και ρίσκο. Δεν είναι λοιπόν κρυφό στους παροικούντες την Ιερουσαλήμ της ποντοπόρου πως η εταιρία, υπό την ηγεσία του πλοιοκτήτη, πραγματοποιεί μια στρατηγική στροφή, επιχειρώντας να διαφοροποιήσει τον στόλο της. Ο προσανατολισμός προς το υγροποιημένο φυσικό αέριο (LNG) δεν αποτελεί απλώς μια εναλλακτική επιλογή, αλλά μια συνειδητή απόφαση που φαίνεται ότι αλλάζει άρδην τα δεδομένα για τον εισηγμένο όμιλο.
Οι πληροφορίες που προκύπτουν από τις τελευταίες ενημερώσεις της διοίκησης προς τους αναλυτές είναι κάτι παραπάνω από ενδιαφέρουσες και αποκαλύπτουν πως το άνοιγμα της Danaos στη συγκεκριμένη, άκρως ανταγωνιστική αγορά αναμένεται να λάβει διαστάσεις που υπερβαίνουν κατά πολύ τις αρχικές εκτιμήσεις. Στο «τραπέζι» βρίσκεται το μεγαλεπήβολο project της Αλάσκας, ένα έργο τεράστιας ενεργειακής σημασίας, του οποίου ηγείται ο αμερικανικός όμιλος Glenfarne. Η είδηση που κυκλοφορεί έντονα στα γραφεία των brokers είναι πως η Danaos έχει ήδη εξασφαλίσει το προνομιακό καθεστώς του «προτιμώμενου παρόχου», μια εξέλιξη που της δίνει σαφές προβάδισμα.
Ομως, το «ζουμί» της υπόθεσης κρύβεται στους αριθμούς. Ενώ ο αρχικός σχεδιασμός προέβλεπε έξι πλοία, ο Γιάννης Κούστας, με την άνεση που του δίνει η θέση ισχύος της εταιρίας του, αποκάλυψε πως ο τελικός αριθμός ενδέχεται να ανέλθει στα δέκα. Μιλάμε για μια σημαντική αναθεώρηση, η οποία δείχνει την πίστη του ομίλου στο εγχειρήματα. Αυτό, όμως, που δίνει μια ξεχωριστή, εθνική νότα στο project είναι η ελληνική συμμετοχή. Μέρος του αγωγού που θα εξαγάγει το αμερικανικό φυσικό αέριο πρόκειται να κατασκευαστεί από τη Σωληνουργεία Κορίνθου, προσδίδοντας στο έργο τον χαρακτηρισμό του «ελληνικού ενδιαφέροντος». Βέβαια, οι παραγγελίες δεν είναι ζήτημα των επόμενων ημερών, καθώς η τελική επενδυτική απόφαση εκκρεμεί και το χρονοδιάγραμμα δείχνει το 2030. Ωστόσο, με ταμειακά διαθέσιμα που αγγίζουν το ιλιγγιώδες ποσό των 1,4 δισ. δολαρίων, ο Γιάννης Κούστας έχει τη δυνατότητα να προσανατολίζεται με άνεση σε επενδύσεις τέτοιου βεληνεκούς, επιβεβαιώνοντας πως όταν υπάρχει ρευστότητα, οι ευκαιρίες δημιουργούνται.
Από τη στήλη «Παρασπονδίες» της «δημοκρατίας»
