Απαραίτητες επισημάνσεις με αφορμή την αποκάλυψη των συγκλονιστικών φωτογραφιών από την εκτέλεση των 200 Ελλήνων πατριωτών από τους Γερμανούς
Με αφορμή την αποκάλυψη στο διαδίκτυο συγκλονιστικών φωτογραφικών ντοκουμέντων από την εκτέλεση των 200 Ελλήνων πατριωτών από τους Γερμανούς, κάποιοι, που μάλλον δεν σέβονται την Ιστορία της Αντίστασης, έσπευσαν να προβάλουν ισοπεδωτικά την κομματική ιδιότητα των νεκρών («κομμουνιστές») με μοναδικό στόχο να επισκιάσουν τον καθαρά εθνικό συμβολισμό της ηρωικής τους πράξης.
Για να αποφεύγονται λοιπόν οι σκόπιμες παρεξηγήσεις ή παρερμηνείες στην κατεύθυνση καπηλείας ή ιδιοποίησης του ένοπλου απελευθερωτικού αγώνα στα χρόνια της Κατοχής η «δημοκρατία» θεωρεί σκόπιμο να προβεί στις ακόλουθες επισημάνσεις: Είναι γεγονός ότι μαζί με την οργανωμένη προσπάθεια αναθεώρησης της Ιστορίας του Δεύτερου Παγκοσμίου Πολέμου στην κατεύθυνση άμβλυνσης των εντυπώσεων από τα απάνθρωπα γερμανικά εγκλήματα αναφύεται εσχάτως και μια άλλη προσπάθεια από εγχώριους πλαστογράφους που επιμόνως προσπαθούν να μας πείσουν ότι το μνημειώδες κεφάλαιο της Εθνικής Αντίστασης ταυτίζεται σχεδόν εξ ολοκλήρου με τη δράση του ΚΚΕ.
Θεωρίες
Σύμφωνα με αυτή τη λογική, την περίοδο της Κατοχής «πας μη κομμουνιστής ίσον… δωσίλογος». Μόνο που η επίσημη ιστορική έρευνα, εκατοντάδες μαρτυρίες και πλείστα όσα επιστημονικά ντοκουμέντα έχουν καταρρίψει πανηγυρικά αυτές τις θεωρίες «ιδεολογικής καπηλείας» του ένοπλου αγώνα κατά των Γερμανών κατακτητών. Η Εθνική Αντίσταση ούτε χαρίζεται ούτε μονοπωλείται από συγκεκριμένους ιδεολογικούς και πολύ περισσότερο κομματικούς χώρους. Απλώς και μόνο γιατί ήταν τέτοια η μαζικότητα του κινήματος της εξέγερσης κατά των Γερμανών, που ξεπέρασε τα κομματικά στεγανά και τις ιδεολογικές παρωπίδες εκείνης της εποχής.
Κάποιοι, ωστόσο, που υποδύονται τους ιστορικούς, επιμένουν να επιστρατεύουν εκείνες τις παρωπίδες προβάλλοντάς τες στο σήμερα για να συντηρήσουν τον διχασμό που τόσο έβλαψε σε κρίσιμες στιγμές την πατρίδα μας. Ο διχασμός στα χρόνια της Κατοχής υποδαυλίστηκε και ενορχηστρώθηκε από τους ίδιους τους Γερμανούς ακριβώς για να αποπροσανατολίσει τις οργανώσεις της Εθνικής Αντίστασης, να τις οδηγήσει σε προστριβές μεταξύ τους και να διευκολύνει την απαγκίστρωση των δυνάμεων της Βέρμαχτ. Στην προσπάθειά τους αυτή είναι αλήθεια ότι οι ναζί βρήκαν πρόθυμους συνεργάτες στο ντόπιο πολιτικό προσωπικό, γεγονός που δεν προκαλεί μεγάλη έκπληξη.
Βρήκαν ακόμη Ελληνες πρόθυμους να φορέσουν γερμανική στολή για να στελεχώσουν τα προδοτικά τάγματα ασφαλείας και να συμμετάσχουν σε εγκλήματα κατά αθώων συμπολιτών τους. Αλλά όλοι αυτοί ήταν μία μικρή μειονότητα που δεν επιτρέπει την εξαγωγή επαγωγικών συμπερασμάτων: ούτε όλοι οι αριστεροί ή δημοκράτες ήταν ενεργά μέλη της Αντίστασης ούτε, φυσικά, όλοι οι δεξιοί ή βασιλόφρονες συνεργάστηκαν με τον κατακτητή. Είναι χαρακτηριστικό ότι κορυφαία στελέχη του ΕΑΜ, αλλά και του ΕΛΑΣ δεν υπήρξαν ποτέ μέλη του ελληνικού Κομμουνιστικού Κόμματος.
Θυμίζουμε επίσης προς υπογράμμιση της ιστορικής αλήθειας ότι η πρώτη σοβαρή αντιστασιακή ενέργεια κατά των Γερμανών έγινε με την ανατίναξη τον Σεπτέμβριο του 1942 των γραφείων της φιλοναζιστικής οργάνωσης ΕΣΠΟ από τους αστικής προέλευσης «Κανελλοπουλικούς» του ήρωα αεροπόρου Κώστα Περρίκου. Και δεν είχε ενθουσιάσει καθόλου το ΚΚΕ, που τη χαρακτήρισε άκαιρη και άστοχη, φωτογραφίζοντάς τη στα όρια της προβοκάτσιας…
Σήμερα η καλλιέργεια των ίδιων διχαστικών στερεοτύπων (αριστεροί αντιστασιακοί – δεξιοί δωσίλογοι) εξυπηρετεί πάλι τις γερμανικές επιδιώξεις. Γιατί ο υπερτονισμός της δράσης των συνεργατών του εχθρού στη διάρκεια της Κατοχής φτάνει να έχει… καταπραϋντικό αποτέλεσμα στην ιστορική μνήμη για τα φρικιαστικά εγκλήματα των ίδιων των Γερμανών. Με αφορμή την αποκάλυψη στο διαδίκτυο των 200 πατριωτών που εκτελέστηκαν την Πρωτομαγιά του ’44 από τους Γερμανούς (στην πλειονότητά τους κομμουνιστές, αλλά όχι μόνο), ένας σύγχρονος ρεβιζιονιστής «αριστερός» ιστορικός, ο Μενέλαος Χαραλαμπίδης, προέταξε την καινοφανή θεωρία ότι οι ευθύνες των Γερμανών για αυτή την απρόκλητη σφαγή αμάχων που ονομάστηκε «πολεμικό αντίποινο» είναι… δευτερογενείς.
Κατά την άποψη του συγκεκριμένου ερευνητή, τα ευπώλητα βιβλία του οποίου διαπνέονται από το στερεότυπο «πας μη αριστερός ίσον δωσίλογος», την κύρια ευθύνη για τις εκτελέσεις είχαν ο μακαρίτης (από το… 1941) Μεταξάς, που εκτόπιζε τους πολιτικούς του αντιπάλους, και η Βασιλική Χωροφυλακή, γιατί αυτή ανέλαβε τη φύλαξή τους. Οχι οι Γερμανοί που τους δολοφόνησαν. Ας μην μπούμε στον κόπο ανάλυσης μιας τέτοιας λογικής που μοναδικό στόχο έχει τη διαιώνιση του διχαστικού τόνου σε μοτίβα (δεξιός – αριστερός, κομμουνιστής – δωσίλογος κ.λπ.), τα οποία ευτυχώς στην εποχή μας έχουν ξεθωριάσει.
Αναθεωρητές
Κακά τα ψέματα, αναθεωρητές της Ιστορίας υπάρχουν και από την άλλη πλευρά της υποτιθέμενης συντηρητικής παράταξης. Οπως ένας επίσης προβεβλημένος καθηγητής πανεπιστημίου, ο οποίος στο βιβλίο που έγραψε για την αντιστασιακή δράση της ΠΕΑΝ καταλήγει στο συμπέρασμα ότι ο συλληφθείς (έπειτα από προδοσία) Κώστας Περρίκος λίγο πριν από την εκτέλεσή του… συγχώρεσε τους Γερμανούς και, τρόπον τινά, εξέφρασε ένα είδος κατανόησης για τη δύσκολη θέση τους!
Η απίθανη αυτή θεωρία εδράζεται στην παντελώς αυθαίρετη ερμηνεία μιας επιστολής που ο Περρίκος λίγο πριν από τον τουφεκισμό του έστειλε στην οικογένειά του και στην οποία αναγκάστηκε να υιοθετήσει συμφιλιωτικές διατυπώσεις, ακριβώς για να προστατεύσει τους ανθρώπους του από αντίποινα. Ολες αυτές οι χονδροειδείς διαστρεβλώσεις ή παρερμηνείες στόχο έχουν να… ξαναδιδάξουν στις νεότερες γενιές των Ελλήνων τη σύγχρονη Ιστορία, ιδωμένη μέσα από μια ανοσοποιητική ματιά, για να περάσουν στα μαλακά μέσα από εξωραϊσμούς και συμψηφισμούς (του τύπου «όλοι έκαναν ακρότητες»…) τα εγκλήματα των Γερμανών.
Και οι σημερινοί Γερμανοί είναι βέβαιο ότι τρίβουν τα χέρια τους. Γιατί όσο ξεθωριάζει το μέγεθος της εγκληματικής τους δράσης και της καταστροφής που συντέλεσαν στην πατρίδα μας τόσο αντιστοίχως ξεθωριάζει και το ζήτημα της οφειλής, το οποίο κάποιοι σύγχρονοι πολιτικοί μας, πραγματικοί δωσίλογοι, εμφανίζουν ως «ξεπερασμένο»…