Ο Economist στην τελευταία του ανάλυση κρούει τον κώδωνα του κινδύνου στον Ντόναλντ Τραμπ, ο πόλεμος κατά του Ιράν πρέπει να ολοκληρωθεί σύντομα.
Αυτή τη στιγμή, η πολεμική μηχανή της Τεχεράνης είναι «γονατισμένη». Παρά τις σποραδικές εκτοξεύσεις πυραύλων προς τον Κόλπο, το Ιράν αδυνατεί να υπερασπιστεί τον πληθυσμό του. Ποτέ δεν ήταν πιο αδύναμο, ποτέ το Ισραήλ δεν ένιωθε πιο ασφαλές. Ωστόσο, η συνέχιση του πολέμου μέχρι την πλήρη κατάρρευση απειλεί να μετατρέψει την περιοχή σε μια απέραντη εστία εμφυλίου πολέμου και χάους.
Ο «αποκεφαλισμός» του Χαμενεΐ και το κενό στρατηγικής
Στις 28 Φεβρουαρίου, ΗΠΑ και Ισραήλ έπραξαν το αδιανόητο, εξοντώνοντας τον 86χρονο Αγιατολάχ Αλί Χαμενεΐ. Όμως, η δολοφονία του ηγέτη δεν έφερε τη λύση. Μια τριανδρία ανέλαβε αμέσως τα ηνία, αποδεικνύοντας ότι η επιχείρηση «Epic Fury» μπορεί να θριαμβεύει στο πεδίο των μαχών, αλλά αποτυγχάνει παταγωδώς στους πολιτικούς της στόχους.
Όπως επισημαίνει το περιοδικό, ο Τραμπ διοικεί μια συντριπτική πολεμική μηχανή, αλλά αρνείται να ορίσει τι ακριβώς θέλει να πετύχει. Η ασάφεια του δίνει «αέρα» ελιγμών στην εσωτερική πολιτική, αλλά στρατηγικά αποτελεί τη μεγαλύτερη αχίλλειο πτέρνα του.
Ένας πόλεμος με… διχασμένη προσωπικότητα
Ο πόλεμος εξελίσσεται σε δύο παράλληλα επίπεδα. Στο επιχειρησιακό, η κυριαρχία είναι απόλυτη.Το ναυτικό του Ιράν έχει καταστραφεί, η αεροπορία του είναι καθηλωμένη, η πυραυλική βιομηχανία δέχεται συνεχή πλήγματα, τα αντιπυραυλικά συστήματα προστατεύουν το Ισραήλ και τον Κόλπο με επιτυχία.
Στο πολιτικό επίπεδο όμως, το Ιράν αντέχει. Αντί να καταρρεύσει, «κλιμακώνει οριζόντια», επιτιθέμενο προς πάσα κατεύθυνση. Αυτό εμπλέκει πλέον τη Γαλλία, τη Βρετανία (που υπερασπίζονται τις βάσεις τους) ακόμα και το ΝΑΤΟ, που πρόσφατα κατέρριψε πύραυλο με προορισμό την Τουρκία.
Το «μοιραίο» κόστος της βενζίνης και ο κίνδυνος του χάους
Ο Economist προειδοποιεί για τις δραματικές οικονομικές συνέπειες. Το Ιράν χτύπησε το «μαλακό υπογάστριο» της παγκόσμιας οικονομίας: τις ενεργειακές υποδομές.Το πετρέλαιο Brent άγγιξε ήδη τα 83 δολάρια το φυσικό αέριο στην Ευρώπη εκτοξεύθηκε κατά 70% μέσα σε μια εβδομάδα. Αν το βαρέλι φτάσει τα 100 δολάρια, ο παγκόσμιος πληθωρισμός θα πάρει «φωτιά», κάτι που οι Αμερικανοί ψηφοφόροι του Τραμπ δεν θα του συγχωρήσουν ποτέ.
Παράλληλα, ο κίνδυνος εσωτερικής κατάρρευσης του Ιράν είναι ορατός. Με το 40% του πληθυσμού να ανήκει σε μειονότητες, ένας εμφύλιος θα σήμαινε μια νέα «Αραβική Άνοιξη» με πολλαπλάσια ένταση, που θα συμπαρασύρει το Ιράκ, τη Συρία και την Τουρκία.
Λιγότερη οργή, περισσότερη προνοητικότητα
Ο κίνδυνος είναι ο ναρκισσισμός του Τραμπ. Ο Economist εκτιμά ότι ο Αμερικανός πρόεδρος ίσως επιδιώξει μια «αναμφισβήτητη νίκη» βομβαρδίζοντας το καθεστώς μέχρι εξαφανίσεως. Όμως, αυτή η τακτική είναι επικίνδυνη. Το περιοδικό προτείνει στον Τραμπ να «κηρύξει τη νίκη του τώρα» και να αποχωρήσει.
Το να αφήσει το καθεστώς ως «πληγωμένο θηρίο» μπορεί να είναι απογοητευτικό για τον ιρανικό λαό, αλλά είναι προτιμότερο από έναν ατέρμονο, αντιδημοφιλή πόλεμο. Η Αμερική χρειάζεται στρατηγική, όχι παρορμητικές κινήσεις που χαρίζουν πρόσκαιρη δόξα αλλά γεννούν περιφερειακό χάος.
