Η καρδιά του στρατηγού Σπυρομήλιου, του Βορειοηπειρώτη αγωνιστή του 1821, κινητοποίησε εκατοντάδες Έλληνες που έδωσαν το «παρών» σε μια εκδήλωση ιστορικής μνήμης
Το βράδυ της Πέμπτης 19 Μαρτίου δεν προσφερόταν για εκδηλώσεις. Είχε και κρύο, η αίσθηση του οποίου ήταν ακόμα πιο έντονη λόγω των ισχυρών ανέμων και η μετακίνηση δεν ήταν ιδιαίτερα εύκολη λόγω της απεργίας των ταξί.
- Από τον Παναγιώτη Λιάκο
Ομως, τα παραπάνω δεν εμπόδισαν εκατοντάδες ανθρώπους να γεμίσουν το αμφιθέατρο της Παλαιάς Βουλής για να δώσουν το «παρών» σε μια εκδήλωση με μεγάλο εθνικό συμβολισμό.
Η καρδιά του Χειμαρριώτη αγωνιστή του 1821 Σπύρου Μήλιου (1800-1880), του γνωστού Σπυρομήλιου, που συντηρείται στο Εθνικό Ιστορικό Μουσείο, σε δοχείο με φορμόλη, τοποθετήθηκε σε λήκυθο την οποία φιλοτέχνησε ο γλύπτης Αχιλλέας Βασιλείου. Στην εκδήλωση έγιναν τα αποκαλυπτήρια της ληκύθου από τον πρόεδρο της Βουλής Νικήτα Κακλαμάνη και τον Χειμαρριώτη ευρωβουλευτή Φρέντη Μπελέρη.
Οι κινητήριες δυνάμεις για την επιτυχία της βραδιάς ήταν δύο γυναίκες από τη Χειμάρρα: η φιλόλογος Αμαλία Γκόρου – Ρόντου και η πρόεδρος του Συλλόγου Χειμαρριωτών Νέας Υόρκης Αννα Νότη. Επίσης, καθοριστική ήταν η συμβολή του Χρήστου Χρηστίδη, διευθύνοντος συμβούλου της Ενωσης Αποστράτων Αξιωματικών Στρατού, η οποία ήταν συνδιοργανώτρια Αρχή αυτής της τελετής.
Στην εκδήλωση παρευρέθησαν ο πρόεδρος της Βουλής Νικήτας Κακλαμάνης, ανώτατοι αξιωματικοί των Ενόπλων Δυνάμεων, ο εκπρόσωπος της οικογένειας Σπυρομήλιου, ναύαρχος ε.α. Περικλής Κυρίτσης – Σπυρομήλιος, ο αντιπρόεδρος του Πατριωτικού Ομίλου Απογόνων Αγωνιστών του 1821 Κωνσταντίνος Ασημάκης Ζαΐμης, εκλεγμένοι βουλευτές στο εθνικό και ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, εκπρόσωπος της Εκκλησίας της Ελλάδος, ακαδημαϊκοί και σημαντικές προσωπικότητες από τον ελληνικό χώρο και από την ομογένεια. Οπως έγραψε η «δημοκρατία» το Σάββατο, «η εικόνα της κατάμεστης αίθουσας στην Παλαιά Βουλή ήταν μια σιωπηλή, αλλά ηχηρή υπενθύμιση ότι η Βόρειος Ηπειρος εξακολουθεί να ζει μέσα στην ελληνική ψυχή. […]
Η Χειμάρρα, η πατρίδα του Σπυρομήλιου και κατ’ επέκταση η Βόρειος Ηπειρος, είναι σύμβολα πατριωτισμού και αγωνιστικότητας. Οι δυσκολίες που αντιμετωπίζει ο Ελληνισμός εκεί δεν περιορίζονται σε θεωρητικό επίπεδο. Πολιτικές της κυβέρνησης του Εντι Ράμα, όπως παράνομες απαλλοτριώσεις περιουσιών, περιορισμοί στα περιουσιακά δικαιώματα της ελληνικής μειονότητας, δολοφονίες, εμπόδια στην εκπαίδευση και τη χρήση της ελληνικής γλώσσας αλλά και η υπόθεση εκλεγμένων εκπροσώπων που βρέθηκαν αντιμέτωποι με διώξεις εντείνουν το αίσθημα αδικίας. Συνθέτουν μια πραγματικότητα που δεν αφήνει κανένα περιθώριο εφησυχασμού.
Κι όμως, αυτή η πίεση δεν έχει σβήσει τη φλόγα. Αντίθετα, την κρατά ζωντανή. Και αυτή η φλόγα φάνηκε ξεκάθαρα στην εκδήλωση: στα βλέμματα, στα χειροκροτήματα, στη σιωπή που μιλούσε πιο δυνατά από κάθε λόγο. Η παρουσία τόσων ανθρώπων, παρά τις δυσκολίες της ημέρας, ήταν μια πράξη μνήμης αλλά και ευθύνης».
Αυτού του είδους οι εκδηλώσεις στους μη έχοντες σχέση με την πολιτική να φαντάζουν τυπολατρικές και χωρίς ουσιαστικό περιεχόμενο. Μνημόσυνα που ενδιαφέρουν μόνο έναν μικρό κύκλο ανθρώπων και δεν αντιστοιχούν σε κάτι τωρινό δεν… τρομάζουν τους εχθρούς της Ελλάδας ούτε αυξάνουν την ισχύ μας. Δεν υπάρχει πιο σφαλερό σκεπτικό από αυτό. Η ιστορία είναι αυτό που εμπνέει, ενώνει, κινητοποιεί και φλογίζει τις καρδιές των ανθρώπων. Δεν είναι οι ψυχροί υπολογισμοί το ισχυρό χαρτί της πολιτικής. Αν δεν ενεργοποιηθούν συναισθήματα, δεν επιτυγχάνονται συλλογικοί αλλά και ατομικοί σκοποί. Αυτά έγιναν αντιληπτά και στην εκδήλωση για τον στρατηγό Σπυρομήλιο.
Πριν από την έναρξη αλλά και μετά το πέρας της οι συζητήσεις των παρευρεθέντων περιστρέφονταν στο τι δει πράττειν για την προστασία της ελληνικής εθνικής μειονότητας της Βορείου Ηπείρου από τις αυθαιρεσίες και τις καταπιεστικές πρακτικές του αλβανικού κράτους.
Από τη στήλη «Περι πωλητικης» της «δημοκρατίας»