Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας έχει δίκιο. Οντως έγινε επανάσταση το 1981. Μόνο που δεν ήταν υπέρ του έθνους. Ηταν εναντίον του
Ο Κωνσταντίνος Τασούλας είναι ο ανώτατος άρχων της χώρας, που εκλέχθηκε από τη Βουλή (δηλαδή από τον Μητσοτάκη) που εκλέχθηκε από τον λαό. Προχθές, 25 Μαρτίου 2026, μετά την παρέλαση, ο Πρόεδρός μας αποφάσισε να μας χαρίσει μια από τις πιο αξιομνημόνευτες στιγμές της θητείας του.
- Από τον Παναγιώτη Λιάκο
Μπροστά στις κάμερες, ζωντανά, σταμάτησε απότομα και ρώτησε με την αμηχανία του παιδιού που του έπεσε το παγωτό: «Να το πω από την αρχή;» Και μετά, σαν να μην έφτανε αυτό, μας ενημέρωσε ότι «το 1981 οι πρόγονοί μας…».
Διπλή γκάφα, διπλή δόξα. Το 1821 έγινε 1981 και η Επανάσταση μετατράπηκε σε τηλεοπτικό σκετσάκι που θα μείνει στην Ιστορία επειδή την παραποίησε μεγαλειωδώς. Αλλά, εδώ που τα λέμε, ίσως ο Τασούλας να μην έκανε γκάφα. Ισως να μας είπε, χωρίς να το θέλει, την αλήθεια που κανείς δεν τολμάει να ομολογήσει. Γιατί όντως έγινε επανάσταση το 1981. Μόνο που δεν ήταν υπέρ του έθνους. Ηταν εναντίον του. Το διέλυσε. Δεν έχουμε δει άσπρη μέρα από τον Οκτώβριο του ’81 που η πασοκάρα κέρδισε τις εκλογές και κατέκτησε με το σπαθί της το δημόσιο ταμείο.
Τότε ο λαός, με το σύνθημα «Αλλαγή», ανέτρεψε ό,τι είχε απομείνει από την παλιά Ελλάδα και την παρέδωσε σε μια νέα τάξη πραγμάτων: το ΠΑΣΟΚ. Και τι επανάσταση ήταν αυτή! Δεν χρειάστηκαν κανονιοφόροι, μόνο μουστάκια, μούσια, κλαδικές, πρασινοφρουροί και ο Ανδρέας Παπανδρέου με τη ροζ βίλα και τη Μάργκαρετ Τσαντ (που τη διαδέχτηκε η Μιμή Λιάνη) στο πλευρό του. Η «αλλαγή» ξεκίνησε με το σύνθημα «το ΠΑΣΟΚ είναι εδώ» και κατέληξε σε μια χώρα όπου ο λαός παρέμεινε εδώ για να πληρώνει τα σπασμένα και οι καταθέσεις των επιτηδείων πήγαν και κρύφτηκαν… αλλού, στα ξένα.
Ας κάνουμε μια αναδρομή, κάπως νοσταλγική, στο σκάνδαλο Κοσκωτά: Περίπου 50 δισεκατομμύρια δραχμές εξαφανίστηκαν από την Τράπεζα Κρήτης, ενώ ο Ανδρέας φώναζε «δεν έχω καμία σχέση». Ας θυμηθούμε τον υπερυπουργό Μένιο Κουτσόγιωργα, που κατέληξε στο εδώλιο για δωροδοκίες. Ας φέρουμε στον νου τα Ιμια του ’96, όταν η κυβέρνηση Σημίτη (ΠΑΣΟΚ πάντα) κατάφερε να μετατρέψει μια βραχονησίδα σε εθνική τραγωδία, με τρεις νεκρούς και την ελληνική σημαία υποσταλμένη από εθνικό έδαφος για να γίνει το χατίρι στους Τούρκους. Υποχωρήσεις από δω κι εξοπλιστικά (με μπόλικα σκάνδαλα) από κει, τα οποία γέμισαν πολλές τσέπες με μίζες.
Και η ροζ βίλα επανάσταση δεν ήταν; Ο Ανδρέας με τη Μιμή Λιάνη και η σινεματίκ χειρονομία της επισημοποίησης της γκόμενας άμα τη επιστροφή από τα Λονδίνα επανάσταση δεν αποτέλεσαν; Μαζί με τα παραπάνω και η νομιμοποίηση των αμβλώσεων το ’86, που παρουσιάστηκε ως «προοδευτική κατάκτηση» αλλά αποτέλεσε το πρώτο βήμα για τη δημογραφική κατάρρευση του Ελληνισμού. Να προστεθεί στα πεπραγμένα και η παράδοση του Οτσαλάν το ’99 στους Τούρκους, τα ουίσκια στα σκυλάδικα, η κουλτούρα τού «ζήσε κι άσε τους άλλους να πά’ να…», η κατάργηση του πολυτονικού το ’82, που κατάφερε να ξεριζώσει την ίδια την ψυχή της ελληνικής γλώσσας για να «εκσυγχρονιστούμε», και, κερασάκι στη δηλητηριώδη τούρτα, το Μνημόνιο του ΓΑΠ.
Ηταν επανάσταση το 1981, ναι. Επανάσταση εναντίον της οικονομίας (χρέος από περίπου 22% το 1974 σε 100% του ΑΕΠ το 2004), εναντίον της παιδείας (το έγκλημα του μονοτονικού), εναντίον της εθνικής αξιοπρέπειας (από τα Ιμια μέχρι τον Οτσαλάν) και εναντίον όλων μας το Μνημόνιο. Το ΠΑΣΟΚ δεν απελευθέρωσε την Ελλάδα. Την παρέδωσε σε μια νέα ελίτ που ζούσε με δημόσιο χρήμα και θησαύριζε με απατεωνιές και ψέματα. Και εμείς; Εμείς ψηφίζαμε «Αλλαγή» και μετά πληρώναμε τους λογαριασμούς.
Ο Τασούλας, λοιπόν, μπορεί να μπέρδεψε το 1821 με το 1981. Αλλά ίσως, χωρίς να το θέλει, μας υπενθύμισε ότι η πραγματική «επανάσταση» που άλλαξε την Ελλάδα δεν ήταν του Καραϊσκάκη και του Κολοκοτρώνη. Ηταν του Ανδρέα, του Ακη, του Κοσκωτά, της Μιμής, του Μένιου, του Σημίτη, του Ακη, του Μαντέλη, του Γιωργάκη. Και 45 χρόνια μετά, ακόμα πληρώνουμε. Χρόνια μας πολλά, κύριε Πρόεδρε.
Από τη στήλη «Περι πωλητικης» της «δημοκρατίας»
