Η εκδημία της Μαρινέλλας θύμισε σε όλους τι μπορεί να καταφέρει η ήσυχη, βαθιά πίστη στην αξία του δικού μας πολιτισμού, που εκφράζεται μέσα από σκληρή δουλειά και πηγαίο ταλέντο, χωρίς ανάγκη για μιμήσεις και δανεικά πρότυπα.
Η σπουδαία ερμηνεύτρια «έφυγε». Μαζί της σίγησε μια φωνή που για δεκαετίες υπήρξε η ίδια η ψυχή του ελληνικού λαϊκού τραγουδιού. Για να καταλάβουμε τη σημασία του περάσματός της από το ελληνικό πεντάγραμμο δεν χρειάζεται να αναλογιστούμε μόνο τις μεγάλες επιτυχίες της. Αυτό που μένει είναι το παράδειγμα που άφησε πίσω της για το τι σημαίνει αληθινή εθνική αυτοπεποίθηση. Η Μαρινέλλα δεν αναζήτησε επιβεβαίωση από έξω.
Δεν ένιωσε ποτέ την ανάγκη να «κατακτήσει» το εξωτερικό. Δεν κυνηγούσε διεθνή καριέρα με αγγλικούς στίχους ή στιλ που να μιμούνται τα αμερικανικά πρότυπα. Απευθύνθηκε στους Ελληνες, με ελληνικούς στίχους, με αυθεντική λαϊκή έκφραση, χωρίς στιλιστικές υπερβολές και χωρίς τον παραμικρό… πιθηκισμό. Και ακριβώς γι’ αυτό κέρδισε τις καρδιές μας. Η φωνή της, γεμάτη πάθος και αυθεντικότητα, μίλησε κατευθείαν στην ψυχή του κόσμου, γιατί έβγαινε από βαθιά μέσα της και από την παράδοση που υπηρετούσε με σεβασμό και αφοσίωση.
Αυτή η στάση της αποκαλύπτει την ουσία της εθνικής αυτοπεποίθησης: την ικανότητα να πιστεύεις ότι αυτά που έχεις να δώσεις, η γλώσσα σου, η μουσική σου, η κουλτούρα σου, έχουν από μόνα τους αρκετή δύναμη για να αγγίξουν, να συγκινήσουν και να μείνουν. Δεν χρειάζεται να ντύνεσαι με ξένα ρούχα για να φανείς σημαντικός. Η Μαρινέλλα κατόρθωσε με τη φωνή και τη σκληρή, αθόρυβη δουλειά της όσα οι περισσότεροι μιμητές ξένων προτύπων δεν μπορούν ούτε να ονειρευτούν. Εκείνοι που σήμερα ξοδεύουν ενέργεια σε κουτοπονηριές στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, σε επιδεικτικές «στρατηγικές» και σε επιφανειακές μιμήσεις μένουν τελικά μικροί. Γιατί η αυθεντικότητα δεν διαφημίζεται. Κατακτιέται με χρόνο, ιδρώτα και πίστη στο δικό σου.
Η εθνική αυτοπεποίθηση γεννιέται όταν πιστεύεις τόσο πολύ στα καλλιτεχνικά μονοπάτια της πατρίδας σου, ώστε να μη χρειάζεσαι να γίνεις κάτι άλλο για να σε σεβαστούν.
Και η Μαρινέλλα αγαπήθηκε γιατί εκπροσωπούσε ακριβώς αυτό που ήταν και είμαστε: ψηφία του εκθαμβωτικού ελληνικού ψηφιδωτού.
Από τη στήλη «Η θέση μας» της «Δημοκρατίας»