Είναι η μόνη μετά τη Μεταπολίτευση που πρωταγωνιστεί με ωμό τρόπο σε σκάνδαλα, συγκαλύπτει εγκλήματα, κάνει λεηλασία του δημόσιου πλούτου και παρακολουθεί φίλους και εχθρούς
Η διαφθορά, η διαπλοκή, η κατασπατάληση δημόσιου χρήματος και η προσπάθεια ολοκληρωτικού ελέγχου του κράτους αποτελούσε πάγιο στόχο της εκάστοτε κυβέρνησης. Και πράγματι, άλλοτε σε μικρότερο βαθμό και άλλοτε σε μεγαλύτερο, οι κυβερνήσεις το πετύχαιναν. Ποτέ, όμως, στη Μεταπολίτευση καμία κυβέρνηση δεν επιχείρησε με τόσο ωμό τρόπο να πρωταγωνιστεί σε σκάνδαλα, να συγκαλύπτει εγκλήματα, να έχει σχέσεις με τον υπόκοσμο και το οργανωμένο έγκλημα, να κάνει λεηλασία στον δημόσιο πλούτο και φυσικά να παρακολουθεί φίλους και εχθρούς μετατρέποντας την Ελλάδα σε ανατολικού τύπου δημοκρατία.
Η κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη κατέχει επάξια τον ρόλο τής πλέον διεφθαρμένης κυβέρνησης, ενώ ο πρωθυπουργός δικαίως μπορεί πλέον να χαρακτηρίζεται αρχιερέας της διαπλοκής. Επί θητείας του άλλωστε η χώρα έχει γίνει διεθνώς ρεζίλι, έχει απασχολήσει διεθνείς θεσμούς και έχει καταδικαστεί από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Ο ΟΠΕΚΕΠΕ είναι μονάχα ένα από τα σκάνδαλα και τις σκοτεινές υποθέσεις που έχει ενορχηστρώσει ή εμπλέκεται η κυβέρνηση.
Ποιος μπορεί να ξεχάσει πως η κυβέρνηση αυτή είναι που προκάλεσε το δυστύχημα στα Τέμπη και στη συνέχεια προσπάθησε να το συγκαλύψει. Ποιος μπορεί να ξεχάσει τα χαλκευμένα ηχητικά; Ποιος μπορεί να ξεχάσει τα ψεύδη περί ύπαρξης τηλεδιοίκησης; Ποιος μπορεί να ξεχάσει το μπάζωμα του τόπου του εγκλήματος; Ποιος, τέλος, μπορεί να ξεχάσει τις χυδαιότητες απέναντι σε χαροκαμένους γονείς, την εξαφάνιση των πειστηρίων του εγκλήματος αλλά και της προστασίας στους υπεύθυνους υπουργούς;
Δεν είναι όμως μόνο τα Τέμπη, είναι και οι υποκλοπές. Το μέγα σκάνδαλο που φέρει ακέραια την υπογραφή της Νέας Δημοκρατίας, η οποία αποφάσισε για να ελέγξει πλήρως τον πολιτικό και οικονομικό κόσμο να μετατρέψει τη χώρα σε Ανατολική Γερμανία του 1960. Πώς είναι δυνατόν να ξεχαστεί ότι η στρατιωτική και πολιτική ηγεσία του τόπου έπεσε θύμα παρακολούθησης; Πώς μπορεί να ξεχαστεί ότι το καθεστώς φρόντισε να εκδιώξει όσους αποκάλυψαν το σκάνδαλο, με πρώτους και καλύτερους τους Ράμμο και Μενουδάκο; Πώς εν τέλει μπορεί να ξεχαστεί ότι πήρε τον φάκελο από την Εισαγγελία στον Αρειο Πάγο για να «τελειώσει» την υπόθεση και τελικά το κουβάρι ξετυλίχθηκε από ένα Πλημμελειοδικείο που δεν έλεγχε;
Πέραν αυτών των τριών μεγάλων σκανδάλων, υπάρχουν άλλες τόσες σκοτεινές υποθέσεις που δεν μπορούν να ξεχαστούν. Χαρακτηριστικότερα τα παραδείγματα των απευθείας αναθέσεων, του πάρτι των «γαλάζιων» βουλευτών Πάτση και Χειμάρα με το δημόσιο χρήμα, των διπλών βιβλίων του ΕΟΔΥ, των αμέτρητων χρημάτων που χάθηκαν με τα εμβόλια και άλλων τόσων υποθέσεων.
Το χειρότερο όμως όλων είναι πως αυτή η κυβέρνηση παραμένει στην εξουσία γιατί οι βουλευτές της σιωπούν και μετατρέπονται σε συνένοχοι των εγκλημάτων Μητσοτάκη. Δεν θα μπορούσαν βέβαια να κάνουν και διαφορετικά, καθώς μιλάμε για βουλευτές υπόδικους και εκβιαζόμενους. Ομως, έφτασε επιτέλους η ώρα το υγιές κομμάτι της Νέας Δημοκρατίας να μιλήσει. Γιατί οι διάδρομοι και οι διαρροές δεν σώζουν την υστεροφημία μιας ιστορικής παράταξης που έχει πέσει θύμα αεροπειρατείας από τον Κυριάκο Μητσοτάκη και την παρέα του.