Οταν τα χωράφια μας γεμίσουν βάτα, οι ελιές μας ξεραθούν και το ψωμί μας γίνει εισαγόμενο, τότε θα καταλάβουμε αργά και οδυνηρά ότι η μεγαλύτερη απειλή για την Ελλάδα δεν είναι έξω στα ανατολικά σύνορα. Είναι εντός της χώρας
Ενα ταξίδι στην ελληνική περιφέρεια αποκαλύπτει ότι πρώτη φορά στη χιλιόχρονη Ιστορία της η Ελλάδα εγκαταλείπει τη γεωργική παραγωγή. Δεν πρόκειται για φυσική καταστροφή ή για παγκόσμιο πόλεμο. Πρόκειται για πολιτική απόφαση. Μια συστηματική, ψυχρή και μεθοδική καταστροφή της υπαίθρου από την κυβέρνηση της Ν.Δ. Τα χωριά ερημώνουν, τα χωράφια λογκώνουν, οι νέοι φεύγουν. Μόνο οι γέροι παλεύουν ακόμα με τα βάτα και τα αγριόχορτα που κάλυψαν το χωράφι. Η δήλωση χωραφιού και παραγωγής πριν καν φτάσει στο ελαιοτριβείο, σε συνδυασμό με την τιμή αγοράς με διπλάσιο κόστος παραγωγής, οδηγεί χιλιάδες ελαιοκαλλιεργητές στην εγκατάλειψη.
Γιατί να συνεχίσει κάποιος να μαζεύει ελιές όταν το τίμημα δεν καλύπτει τα έξοδα; Τα χωράφια μένουν ακαλλιέργητα, η ελαιοπαραγωγή καταρρέει. Τα δισεκατομμύρια των αγροτικών επιδοτήσεων του ΟΠΕΚΕΠΕ κατέληγαν στις τσέπες των κομματικών κηφήνων. Εντεκα στελέχη της Ν.Δ. έστειλε η Κοβέτσι στον εισαγγελέα για διαφθορά. Δισεκατομμύρια ευρώ λεηλατήθηκαν, ενώ οι πραγματικοί αγρότες πνίγονταν. Αυτή η συστημική διαφθορά δεν είναι απλή κλοπή.
Είναι ηθική δολοφονία. Τσάκισε το ηθικό των αγροτών, αυτών με τον μικρό κλήρο που δεν έχουν περιθώρια να αντέξουν άλλο. Πώς να συνεχίσεις όταν βλέπεις τα χρήματα που θα σε βοηθούσαν να ζήσεις να καταλήγουν σε βίλες και offshore λογαριασμούς κηφήνων; Τα υπόλοιπα μέτρα ολοκλήρωσαν το έγκλημα. Το τεκμαρτό εισόδημα, το ακριβό ηλεκτρικό ρεύμα, το πετρέλαιο κίνησης και τα λιπάσματα. Η παραγωγή κατέρρευσε. Η συμφωνία με τη Mercosur που ψήφισε η Ν.Δ. είναι κύκνειο άσμα. Ο πόλεμος στη γεωργία εντάσσεται σε μια συνειδητή μεταβολή του παραγωγικού μοντέλου όμοια με τη φεουδαρχική αρπαγή της γης.
Το μοτίβο έχει συγκεκριμένα στάδια. Πρώτα, η γεωργική παραγωγή καθίσταται μη βιώσιμη, αυξάνεται το κόστος, συμπιέζονται οι τιμές, επιβαρύνεται φορολογικά και λεηλατούνται οι ευρωπαϊκές επιδοτήσεις. Ο μικρός και μεσαίος παραγωγός, που ιστορικά αποτέλεσε τη ραχοκοκαλιά της εθνικής υπόστασης, οδηγείται στον θάνατο. Στη συνέχεια, η γη χάνει την αξία της. Χρέη, φορολογικές επιβαρύνσεις, ληστρικές θεσμικές υποχρεώσεις, κανονισμοί οδηγούν σε μεταβιβάσεις, υπερσυγκέντρωση και μετατόπιση ιδιοκτησίας προς τα ξένα επενδυτικά σχήματα. Το τελικό στάδιο είναι τα funds να κατέχουν τη γη, η εντατικοποιημένη καλλιέργεια και το εργατικό δυναμικό των μεταναστών να αποσυνδέονται από την ιδιοκτησία γης.
Το σχήμα ήδη υλοποιείται στην Ανατολική Ευρώπη, στη Λατινική Αμερική και την Αφρική, συνοδευόμενο από πληθυσμιακές μετακινήσεις και αλλαγή κοινωνικών δομών. Η ιστορική σημασία του εγκλήματος είναι τεράστια. Πρώτη φορά η ελληνική γη, που επί χιλιετίες ήταν άρρηκτα συνδεδεμένη με το έθνος και τις τοπικές κοινωνίες, αποσυνδέεται από αυτά. Παράλληλα, η αποχώρηση του ντόπιου πληθυσμού από την ύπαιθρο δημιουργεί κενό το οποίο καλύπτεται από ξένους μετανάστες. Η μετάβαση από τον Ελληνα «ιδιοκτήτη αγρότη» στον ξένο «εργάτη γης» αποτελεί μία από τις πιο βαθιές κοινωνικές μεταβολές στην Ελλάδα.
Αυτή η μετάβαση δεν είναι κακή διαχείριση, δεν είναι λάθος πολιτική. Είναι σχέδιο. Το ίδιο σχέδιο που είδαμε και με τη βιομηχανία, με τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις, με τη νεολαία που εξάγεται σαν πρώτη ύλη. Η κυβέρνηση της Ν.Δ. δεν θέλει μια ισχυρή, αυτόνομη, παραγωγική Ελλάδα. Θέλει μια πολυεθνική πρεκαριατοποιημένη χώρα, μια χώρα που θα ελέγχεται από την πείνα, επειδή ο πεινασμένος δεν μπορεί να σκεφτεί πολιτικά, ψηφίζοντας αυτόν που του δίνει το επίδομα.
Η ελληνική γεωργία δεν πεθαίνει. Δολοφονείται, και μαζί της δολοφονείται και η ψυχή της Ελλάδας. Οταν τα χωράφια μας γεμίσουν βάτα, όταν οι ελιές μας ξεραθούν και όταν το ψωμί μας γίνει εισαγόμενο, τότε θα καταλάβουμε αργά και οδυνηρά ότι η μεγαλύτερη απειλή για την Ελλάδα δεν είναι έξω, στα ανατολικά σύνορα. Είναι εντός της χώρας. Τον λογαριασμό της Ν.Δ. θα τον πληρώσουν όλοι.
*Διδάκτωρ Φυσικής του πανεπιστημίου του Μάντσεστερ, UK, τ. διευθυντής Ερευνών του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών
