Τη Δευτέρα ήμουν κάπως αλλοπαρμένος. Δεν ήταν και λίγο εκείνο το 0-1 στο «Γ. Καραϊσκάκης». Ετσι, δεν είχα διάθεση να ασχοληθώ με τα κοινά, ώσπου έσκασαν οι δηλώσεις του κ. πρωθυπουργού.
Πάνω που ξαναζωντάνευα για χιλιοστή φορά το σουτ του Κοϊτά, ακούω τον κ. Μητσοτάκη να λέει: «Τιμά τους βουλευτές μας η απόφασή τους να ζητήσουν την άρση της κοινοβουλευτικής προστασίας τους». Χάνεται ο Κοϊτά και «βλέπω» να αχνοφαίνονται οι 11 με φωτοστέφανο, με τη Δόξα να τους στεφανώνει. Η χαριστική βολή έρχεται ύστερα από λίγο.
«Θα εισηγηθώ το ασυμβίβαστο υπουργού και βουλευτή» λέει ο κ. πρωθυπουργός και μένω κόκαλο. Πού καιρός τώρα για Κοϊτά! Ψάχνω μανιωδώς και βρίσκω το ΦΕΚ υπ’ αριθμ. 267/15 Νοέμ. 1968 / Τεύχος Α’, με το οποίο τίθεται σε εφαρμογή το «χουντικό» Σύνταγμα του 1968, όπου διαβάζω: Αρθρο 88: «Εξαιρέσει του πρωθυπουργού και των αντιπροέδρων της κυβερνήσεως, ουδείς βουλευτής δύναται να διοριστεί μέλος της κυβερνήσεως ή υφυπουργός κι αν ακόμη παραιτηθεί του βουλευτικού αξιώματος».
Αυτό ήταν! Ωστε τώρα θα αναστήσουμε τη λαομίσητη χούντα του Παπαδόπουλου; Θα αναστήσουμε τους βασανιστές και θα εφαρμόσουμε όσα αυτοί σκέφτηκαν πριν από 58 χρόνια; Για προσέξτε λίγο, παιδιά, και δεν παίζουν με αυτά τα πράγματα. Αυτά τα αντιστασιακά σκέφτηκα και ξαναθυμήθηκα την γκολάρα του Κοϊτά.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΜΠΟΛΩΣΗΣ
Από τη στήλη «Ριπές» της «δημοκρατίας»