Το 1968 η κινηματογραφική εταιρία Κλακ Φιλμ κυκλοφόρησε μία ταινία με τίτλο «Ξεριζωμένη γενιά» σε σκηνοθεσία του Απόστολου Τεγόπουλου. Πρωταγωνιστής ο Νίκος Ξανθόπουλος, ο αποκληθείς και «το παιδί του λαού», διότι πάντα έπαιζε ρόλους που «έβγαιναν» μέσα από τη ζωή του απλού λαού.
Πότε φτωχός εργάτης, πότε πρόσφυγας, πότε ναυτικός, ο Νίκος Ξανθόπουλος είχε κατακτήσει αυτό που, μάλλον περιφρονητικά, οι διανοούμενοι αποκαλούν «λαϊκά στρώματα» και οι οποίοι είχαν χαρακτηρίσει τις ταινίες του… treς banal. Μια τέτοια ταινία ήταν και η «Ξεριζωμένη γενιά», η οποία όμως ήταν η ιστορία της τραγωδίας της Μικράς Ασίας. Χωρίς εξωραϊσμούς και «συνωστισμούς», περιέγραφε τα πάθη του Ελληνισμού εκεί και το εν συνεχεία δράμα τους εδώ.
Τότε που κάθε ξεριζωμένος Ελληνας προσπαθούσε να βρει την οικογένειά του, που είτε είχε χαθεί κάτω από το μαχαίρι των Τούρκων είτε η μοίρα την είχε ρίξει μίλια μακριά. Αυτή η ταινία, όπως και άλλες με πρωταγωνιστή τον Νίκου Ξανθόπουλου, όπως «Εσένα μόνο αγαπώ» ή «Ο αετός των σκλαβωμένων», πρέπει να προβάλλονται στα σχολεία, μια και η Ιστορία μας έχει εξοβελισθεί από αυτά, μπας και γιγαντώσει καμιά σπίθα που τυχόν σιγοκαίει στα στήθια των Ελληνόπουλων. Αλλά πού!
ΧΡΗΣΤΟΣ ΜΠΟΛΩΣΗΣ
Από τη στήλη «Ριπές» της «δημοκρατίας»
