Το ζων παράδειγμα της καθέτου πτώσεως της ποιότητας του ελληνοφώνου πολιτικού προσωπικού γράφει ιστορία (στην τηλεόραση)
Ο Αδωνις Γεωργιάδης εμφανίστηκε χθες στο «Καλημέρα, Ελλάδα» του Παναγιώτη Στάθη και του Στέφανου Σίσκου και αιφνιδίασε. Η άρθρωσή του έχει επιδεινωθεί περαιτέρω. Κάποτε, ίσως από τη βιασύνη του και τον ενθουσιασμό του επειδή του έδινε σημασία το πανελλήνιο, μάσαγε τις λέξεις. Τώρα λίγο απέχει από το να τις καταπίνει ολόκληρες πριν τις προφέρει. Σε λίγο καιρό θα χρειάζεται αποκωδικοποιητής για να καταλαβαίνεις τον άνθρωπο που παραδίδει μαθήματα… ρητορικής.
- Από τον Παναγιώτη Λιάκο
Αυτό δεν ήταν το μόνο αρνητικό της εμφάνισής του. Είχε κι άλλα φιδάκια (μεγέθους ανακόντα) το πανέρι. Ενα από τα ερπετά που ξεγλίστρησαν από το απύλωτο στόμα του υπουργού Υγείας (ουαί, βαβαί, παπαί ιαταταί, οτοτοτοί, είναι υπεύθυνος και για την ψυχική υγεία!!!) είναι μια φτηνή σοφιστεία, την οποία δεν αντελήφθησαν οι παρουσιαστές της εκπομπής.
Για την υπόθεση Μακάριου Λαζαρίδη ο Αδωνις εξέφρασε την εκτίμηση ότι, ουσιαστικά, όλη η φασαρία έγινε για 2.500 ευρώ. Τόσα θεωρεί ότι κόστισε περισσότερο στο Δημόσιο η τοποθέτηση επί 17 μήνες του Λαζαρίδη στη θέση του ειδικού επιστήμονα, συμβούλου της υπουργού Παιδείας (εν έτει 2007) Μαριέττας Γιαννάκου, αντί εκείνης του απλού μετακλητού υπαλλήλου.
Το λογικό άλμα του Γεωργιάδη δεν το σχολίασαν οι παρουσιαστές. ΟΛΟΚΛΗΡΟΣ ο μισθός Λαζαρίδη ήταν το θέμα, όχι η μηνιαία διαφορά των αποδοχών του απλού μετακλητού υπαλλήλου σε σχέση με εκείνων του ειδικού επιστήμονα. Εφόσον δεν είχε τους τίτλους σπουδών που απαιτούντο για τον διορισμό του στη θέση του ειδικού επιστήμονα η παρανομία αφορούσε το ΣΥΝΟΛΟ του μισθού και όχι τη διαφορά του με μια άλλη θέση, στην οποία δεν διορίστηκε. Αυτά τα επιχειρήματα ουδέποτε λειτουργούν σε όποιον έχει το παράξενο συνήθειο να δίνει προσοχή στον συνομιλητή του και να αξιολογεί όσα ακούει. Για καφενεία αυτές οι παρόλες καλές είναι. Την κάνουν τη δουλειά.
Και τώρα σε κάτι πολύ πιο σοβαρό από όσα είπε το ζων παράδειγμα της καθέτου πτώσεως της ποιότητας του ελληνοφώνου πολιτικού προσωπικού: αφού κριτίκαρε με δριμύ τρόπο τη… σκαλέτα της εκπομπής (γιατί δεν προβάλλετε αρκετά το θέμα της Ζωής Κωνσταντοπούλου με την Επιθεώρηση Εργασίας), πήγε στο παρασύνθημα, σκληρίζοντας: «Ποιο είναι πιο σοβαρό θέμα για το μέλλον του Ελληνισμού; Η συμφωνία που υπέγραψε ο Παπασταύρου (σ.σ.: υπουργός Περιβάλλοντος και Ενέργειας) με την Exxon Mobil για τα πετρέλαια στο Ιόνιο ή το πτυχίο του Λαζαρίδη;»
Τα φώναζε αυτά με ύφος καγχάζον, λες και η απάντηση ήταν αυτονόητη υπέρ των χαρτιών που υπέγραψε ο Παπασταύρου για τις γεωτρήσεις στο Ιόνιο. Ούτε περνά από το μυαλό αυτού του ανθρώπου ότι -ειδικά για τους άρχοντες, κυβερνώντες, εξουσιάζοντες και επηρεάζοντες άμεσα τον δημόσιο βίο- τα ζητήματα ήθους προηγούνται και τα οικονομικά έπονται. Οχι, κ. Σπυρίδωνα, Αδωνι, μπουμπούκο ή όπως αλλιώς σε αποκαλούν. Δεν προηγούνται τα λεφτά (που υποτίθεται ότι θα… βγάλουμε – και αν τα βγάλουμε) του ήθους.
Αν η πολιτική τάξη δεν έχει ήθος και αντιμετωπίζει σαν ήσσονος σημασίας την παραβίαση νόμων και κανονισμών, που διέπουν τη λειτουργία του κράτους, όσα λεφτά και να διαχειριστεί θα πάνε στράφι. Αυτό αποδείχτηκε περίτρανα και με τη χρεοκοπία του 2010. Εισήλθαμε με… ταρατατζούμ στην ΕΟΚ (μετέπειτα Ε.Ε.) και σάπιοι πολιτικοί διαχειρίστηκαν τρισεκατομμύρια. Τα αποτελέσματα τα είδαμε.
Και κάτι άλλο, από την αρχαία Ελλάδα, την οποία υποτίθεται ότι… προάγεις. Ο Σωκράτης ήπιε το κώνειο και αρνήθηκε να την κοπανήσει. Δεν είπε «έλα, μωρέ, εντάξει. Ας την κοπανήσω. Τι είναι σημαντικότερο; Να διδάξω λίγα χρόνια παραπάνω και να ωφελήσω τους συνομιλητές μου ή να εφαρμόσω τον νόμο της πόλης και να διδάξω με το παράδειγμά μου, πεθαίνοντας άδικα;».
Από τη στήλη «Περι πωλητικης» της «δημοκρατίας»
