Πόσο απέχει η επιτυχία από την αποτυχία στην πολιτική; Μια κλωστή, μια τρίχα! Σκεφθήκατε ποτέ τι θα είχε γίνει αν κερδιζόταν η μάχη στον Σαγγάριο; Οι «έξι» δεν θα είχαν εκτελεσθεί αλλά θα ήταν ήρωες! Ηττήθηκαν και το πλήρωσαν με τη ζωή τους! Εχετε σκεφθεί πώς γίνεται κάποιος ήρωας; Στέκεται όλος ο λόχος στους πρόποδες του λόφου, καθηλωμένος από τα πυρά του εχθρού και ουδείς τολμάει να ξεμυτίσει. Αίφνης, ένας φαντάρος σηκώνεται και τρέχει προς την κορυφή. Δεν τον βρίσκει καμιά σφαίρα, πετάει τη χειροβομβίδα στο πολυβολείο και ο λόφος καταλαμβάνεται! Ηρωας, αλλά αν είχε σκοτωθεί, οι άλλοι θα έλεγαν «μα, πού πήγαινε ο ηλίθιος;»!
Σε αυτήν τη φάση βρίσκονται σήμερα κάποιοι πολιτικοί. Με φουσκωμένα τα πανιά (και τα μυαλά) από τη «διαφαινόμενη δημοσκοπική αποδοχή» ετοιμάζουν νέα κόμματα. Από την άλλη, ο έτερος ψάχνει νέο τρόπο για να εκφρασθεί, προκειμένου να έχει «το σωστό πλασάρισμα» στις -όποτε γίνουν- εκλογές. Και γι’ αυτό τον σκοπό επέλεξε να εντάξει στις τάξεις του τον Νικόλα Φαραντούρη. Γι’ αυτό και το ΠΑΣΟΚ, ο Αλέξης Τσίπρας, οι λοιποί επικεφαλής κομμάτων αλλά και η κυρία Καρυστιανού (που κάπου έχει αρχίσει να «ξαναψάχνεται») αρνούνται πεισματικά να δηλώσουν ότι θα μπορούσαν να μετέχουν σε κυβέρνηση συνεργασίας με τη Νέα Δημοκρατία.
Αυτήν τη στιγμή οι διαγκωνιζόμενοι για τη δεύτερη θέση, που θα εξασφαλίσει το μέλλον τους, βρίσκονται στους πρόποδες του λόφου και ετοιμάζονται για την κατάληψή του. Θα εξαρτηθεί αν κάποιος από αυτούς γίνει ήρωας ή θα χάσει οριστικά το παιχνίδι. Βέβαια, συνήθως όλα αυτά αλλάζουν μετά τις εκλογές, διότι όλοι αρχίζουν να σκέπτονται αν θα πρέπει να αφήσουν τη χώρα χωρίς κυβέρνηση, τη στιγμή που εκκρεμούν τεράστια θέματα, κυρίως εθνικά.
Ετοιμάζονται, λοιπόν, όλοι να καταλάβουν τον λόφο, στου οποίου την κορυφή στέκεται ο αντίπαλος. Με τα σημερινά δεδομένα, ένας θα είναι εκείνος που θα πλησιάσει το «ταμπούρι». Κι εκεί, αφού οι άλλοι θα έχουν αποδεκατισθεί, θα τεθεί το μεγάλο δίλημμα: «Συνεργάζομαι ή ξαναπάμε σε πόλεμο και γαία πυρί μιχθήτω;» Δεν θα είναι εύκολα -τότε- τα πράγματα, αν οδηγηθεί η χώρα σε αλλεπάλληλες εκλογικές αναμετρήσεις μέχρι τελικής πτώσεως του ενός ή του άλλου.
Ας περιμένουμε, λοιπόν, να ξεμυτίσουν τα νέα κόμματα, ας δούμε τότε τις μετρήσεις και μετά το σκηνικό θα αρχίσει να δείχνει προς τα πού θα πάει η κατάσταση. Ας έχουμε, πάντως, όλοι υπ’ όψιν μας ότι τη συνεχή μουρμούρα, την ένταση και την τοξικότητα τα αντέχουμε και τα αποδεχόμεθα μέχρι κάποιο σημείο. Μετά… πάμε γι’ άλλα…
Η ΑΚΙΣ
