Η κυριακάτικη ανασκόπηση του Πρωθυπουργού αποτελεί μια ακόμα άσκηση στην τέχνη της πλήρους αντιστροφής της πραγματικότητας, καθώς παρουσιάζει μια εικόνα πλασματικής ευημερίας, την ώρα που η κοινωνία στενάζει. Σε ένα κείμενο τόσων λέξεων, ο Κυριάκος Μητσοτάκης επιλέγει την απόλυτη σιωπή για τα δύο «αγκάθια» που καίνε τους πολίτες: δεν υπάρχει ούτε μία λέξη για το σκάνδαλο των υποκλοπών που εκθέτει τη χώρα διεθνώς, ούτε φυσικά για την εφιαλτική ακρίβεια που έχει μετατρέψει την επιβίωση σε άθλο.
Αντί για απαντήσεις στα φλέγοντα ζητήματα, ο Πρωθυπουργός αναλώνεται σε μια επικοινωνιακή διαχείριση επιτυχιών, όπως ο επαναπατρισμός αρχαιοτήτων ή η τεχνολογική επιτήρηση της λειψυδρίας, την ίδια στιγμή που ο υδράργυρος πέφτει και οι εκδρομείς επιστρέφουν σε μια χώρα όπου οι μισθοί εξανεμίζονται πριν τα μέσα του μήνα. Πρόκειται για μια προκλητική προσπάθεια ωραιοποίησης, που αγνοεί επιδεικτικά τον «εργασιακό μεσαίωνα» και την ανασφάλεια στους δρόμους, εστιάζοντας σε μια βιτρίνα εκσυγχρονισμού που ελάχιστη σχέση έχει με την καθημερινή πάλη του Έλληνα πολίτη.
