Η υπόθεση του μη επανδρωμένου σκάφους επιφανείας, τύπου Magura, που βρέθηκε από ψαράδες στη Λευκάδα δεν είναι απλώς ακόμα ένα ζήτημα εθνικής ασφάλειας. Είναι μια ξεκάθαρη πολεμική πράξη κατά της χώρας μας, από όποια πλευρά και εάν διαβάσει κανείς το Διεθνές Δίκαιο. Το drone ήταν πλήρως εξοπλισμένο και σε τέλεια επιχειρησιακή κατάσταση, φορτωμένο με 300 κιλά εκρηκτικά.
Πρώτα κάποια δεδομένα. Τα μη επανδρωμένα σκάφη επιφανείας (USV) Magura -σαν και αυτό που βρέθηκε την Πέμπτη στη Λευκάδα- δεν ανήκουν στη δομή του ουκρανικού πολεμικού ναυτικού. Λειτουργούν υπό την ιεραρχία της Κεντρικής Διεύθυνσης Πληροφοριών, του υπουργείου Αμυνας της Ουκρανίας. Τα χειρίζεται δε μια εξειδικευμένη ειδική μονάδα, γνωστή ως «Group 13». Ανήκουν στις υπηρεσίες πληροφοριών της Ουκρανίας. Ως εκ τούτου, η δραστηριότητά τους δεν αφορά μόνο επιχειρησιακές πολεμικές ανάγκες της Ουκρανίας, αφού μπορούν να χρησιμοποιηθούν και σε άλλες περιπτώσεις. Στο πλαίσιο αυτό έχουν καταγράψει πλήθος χτυπημάτων τόσο κατά μονάδων του ρωσικού στόλου στη Μαύρη Θάλασσα όσο και κατά εμπορικών πλοίων που η Ουκρανία έχει συνδέσει με τον σκιώδη στόλο μεταφοράς ρωσικού πετρελαίου.
Η αλήθεια είναι ότι η χώρα βρίσκεται μπροστά σε μια σκοτεινή εξίσωση με πολλούς αγνώστους. Το μόνο σίγουρο είναι ότι η εθνική μας κυριαρχία παραβιάστηκε βάναυσα από έναν αόρατο εισβολέα που έφτασε μέχρι την καρδιά του Ιονίου, σε μια περιοχή που μέχρι χθες θεωρούνταν ασφαλές καταφύγιο του ελληνικού τουρισμού και της ναυσιπλοΐας.
Προς το παρόν δεν μπορεί να υπάρχει βεβαιότητα ως προς το ποιοι είναι οι πραγματικοί ιδιοκτήτες αυτού του όπλου και κανείς δεν πρόκειται να διεκδικήσει την κυριότητά του. Τα σενάρια δεν είναι λίγα. Θα μπορούσαν να είναι Ουκρανοί που, δρώντας εκτός κάθε πλαισίου διεθνών σχέσεων, ετοίμαζαν χτυπήματα μακριά από τα μέτωπα του πολέμου τους, μετατρέποντας την Ελλάδα σε πολεμικό πεδίο.
Θα μπορούσε κανείς -λόγω εγγύτητας- να υποθέσει ότι οι χειριστές του ήταν στην Αλβανία. Είτε ήταν Αλβανοί είτε Τούρκοι, οι οποίοι άλλωστε κατέχουν ναυτικές βάσεις στη γειτονική χώρα, συγκεκριμένα τη ναυτική βάση υποβρυχίων PashaLiman. Η Τουρκία δεν κρύβει τις βλέψεις της για τη «Γαλάζια Πατρίδα» και η παρουσία ενός Magura σε ελληνικά ύδατα θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί με κάθε πιθανό τρόπο. Επιπρόσθετα, κανείς ακόμη δεν γνωρίζει εάν η υπόθεση του Magura συνδέεται με το ανεξήγητο… ναυάγιο στην Ανδρο ενός πλοίου που έκανε τη διαδρομή Αλβανία – Ουκρανία, το οποίο περιλαμβανόταν στις μαύρες λίστες των αμερικανικών διωκτικών Αρχών.
Ακόμα και ο σκοπός της παρουσίας του Magura στο Ιόνιο παραμένει αναπάντητο ερώτημα. Ηταν εκεί για να πλήξει κάποιο τάνκερ; Κανείς δεν μπορεί να αποκλείσει το ενδεχόμενο ο στόχος να ήταν διαφορετικός, όπως μια πολιτική θαλαμηγός γεμάτη υψηλά πρόσωπα, με στόχο να συγκλονίσει τη διεθνή κοινή γνώμη.
Το σενάριο ότι το drone παρασύρθηκε τυχαία από τη Μαύρη Θάλασσα είναι το λιγότερο φαιδρό και προσβάλλει τη νοημοσύνη μας. Είναι γεωγραφικά αδύνατο ένα τέτοιο σκάφος να διασχίσει τον Ελλήσποντο, να περάσει κάτω από τη μύτη των ραντάρ στο Αιγαίο και να κάνει τον γύρο της Πελοποννήσου μόνο του. Κάποιος το άφησε εκεί. Κάποιος το καθοδηγούσε. Και κατά πάσα πιθανότητα όχι από μακριά αλλά από κοντά.
Εφόσον υπάρχουν πληροφορίες για τη δράση συγκεκριμένων ομάδων που εξυπηρετούν τα συμφέροντα της Ουκρανίας από βάσεις στη Λιβύη, επιχειρώντας χτυπήματα κατά δεξαμενοπλοίων, κανείς δεν μπορεί να αποκλείσει το ενδεχόμενο να υπάρχουν αντίστοιχοι πυρήνες στη χώρα μας ή σε κάποια γειτονική χώρα.
Το πιο ανησυχητικό από όλα είναι βεβαίως ότι δεν υπάρχει καμία βεβαιότητα ότι το drone που βρέθηκε στη Λευκάδα είναι το μοναδικό. Με δεδομένο ότι η Ελλάδα δεν διαθέτει κάποιο ολοκληρωμένο σύστημα θαλάσσιας επιτήρησης ικανό να εντοπίζει τέτοιους στόχους, κανείς δεν μπορεί να είναι βέβαιος ότι δεν υπάρχουν -στο Αιγαίο ή το Ιόνιο- αντίστοιχα καταστρεπτικά σκάφη. Πόσα ακόμα Magura θα μπορούσαν αυτή τη στιγμή να εκμεταλλεύονται το νησιωτικό ανάγλυφο της χώρας και να παραμονεύουν σε απόκρημνους όρμους είναι κάτι για το οποίο κανείς δεν μπορεί να είναι σίγουρος.
Ποια είναι τα μη επανδρωμένα σκάφη επιφανείας Magura V5
Τα ουκρανικά ναυτικά drones τύπου Magura V5 αποτελούν την αιχμή του δόρατος της Ουκρανίας στον σύγχρονο ασύμμετρο πόλεμο, όντας σχεδιασμένα για αποστολές τόσο αυτοκτονίας όσο και επιτήρησης. Πρόκειται για ένα μη επανδρωμένο σκάφος επιφανείας (USV) με μήκος 5,5 μέτρα και πλάτος 1,5 μέτρο, το οποίο διακρίνεται για το εξαιρετικά χαμηλό του ίχνος. Με ύψος μόλις 50 εκατοστά πάνω από την επιφάνεια του νερού, το Magura παραμένει σχεδόν αόρατο στα εχθρικά ραντάρ, ειδικά κατά τη διάρκεια νυχτερινών επιχειρήσεων. Η υδροδυναμική του σχεδίαση επιτρέπει μέγιστη ταχύτητα 42 κόμβων, ενώ η εντυπωσιακή του εμβέλεια φτάνει τα 800 χιλιόμετρα, δίνοντας τη δυνατότητα για πλήγματα βαθιά σε εχθρικές περιοχές.
Σύμφωνα με τις τεχνικές προδιαγραφές, η καρδιά του συστήματος βασίζεται σε προηγμένες δορυφορικές επικοινωνίες τύπου Starlink για τον τηλεχειρισμό σε πραγματικό χρόνο. Το σκάφος χρησιμοποιεί συνδυασμό GPS/GNSS και αδρανειακής ναυτιλίας, λειτουργώντας ημιαυτόνομα μέχρι την τελική προσέγγιση. Στο εσωτερικό του μπορεί να μεταφέρει εκρηκτικό φορτίο έως 320 κιλά, το οποίο πυροδοτείται κατά την πρόσκρουση στο κύτος του στόχου. Η ζημιά που προκαλείται χαμηλά στη γραμμή πλεύσης καθιστά ακόμη και μεγάλα πολεμικά πλοία ευάλωτα σε βύθιση. Γι’ αυτό και, όπως σημειώνει ο Στέφανος Καραβίδας, «ο Θεός ήθελε και δεν έγινε εκεί που βρέθηκε γης Μαδιάμ». Κανονικά έπρεπε να σκάσει όπως χτυπιόταν μέσα στο λιμάνι.
Πάντως, η ευελιξία του Magura V5 δεν περιορίζεται μόνο σε επιθέσεις «καμικάζι». Η πλατφόρμα είναι αρθρωτή, επιτρέποντας την προσθήκη αισθητήρων για ηλεκτρονικό πόλεμο ή ακόμα και αντιαεροπορικών πυραύλων μικρού βεληνεκούς. Την ίδια ώρα, η τακτική των επιθέσεων «σμήνους» με πολλαπλά drones καθιστά την άμυνα των πλοίων σχεδόν αδύνατη. Οπως ανακοινώθηκε από αναλυτές, το χαμηλό κόστος κατασκευής σε σύγκριση με την τεράστια αξία των στόχων που εξουδετερώνει αναδεικνύει το Magura V5 ως μια επαναστατική και οικονομικά αποδοτική λύση στο σύγχρονο πεδίο των μαχών.
Ειδικοί μιλούν για πολεμική ενέργεια και αναλύουν όλα τα σενάρια για τουρκικό, ουκρανικό ή αλβανικό δάκτυλο
Η «δημοκρατία» επικοινώνησε με τον καθηγητή «Θεωρίας και Ανάλυσης Πολέμου» της ΣΣΕ και γεωπολιτικό αναλυτή Κώστα Γρίβα για την υπόθεση του Magura. Και όσα μας είπε ήταν… καταπέλτης.
Ο Κώστας Γρίβας τόνισε ότι η ανεύρεση του drone μπορεί να ήταν απλά η κορυφή του παγόβουνου. Διότι, όπως εξηγεί, «δεν μιλάμε απλώς για ένα αδέσποτο drone, αλλά για την πιθανή ύπαρξη ενός ολόκληρου μηχανισμού ένοπλης δράσης που λειτουργεί εντός της ελληνικής επικράτειας». Σύμφωνα με τον έμπειρο καθηγητή -με πρωτοπόρα στη χώρα μας βιβλιογραφία για τον σύγχρονο πόλεμο-, η παρουσία ενός τέτοιου οπλικού συστήματος ξένης δύναμης, φορτωμένου με βαριά εκρηκτικά, χωρίς καμία άδεια, συνιστά μια πρωτοφανή παραβίαση της εθνικής κυριαρχίας και ταυτόχρονα πολεμική ενέργεια. Αν ξένες δυνάμεις -είτε πρόκειται για Ουκρανούς είτε για άλλους δρώντες- θεωρούν ότι μπορούν να μετατρέπουν την Ελλάδα σε πεδίο των δικών τους μυστικών επιχειρήσεων, τότε η αποτροπή μας έχει υποστεί ένα ολέθριο πλήγμα. Η παραβίαση αυτή είναι πολύ «βαριά» για να περάσει στα ψιλά, καθώς υποδηλώνει ότι η χώρα μας χρησιμοποιείται ως έδαφος στρατιωτικής δράσης ερήμην της επίσημης Πολιτείας.
Σύμφωνα με τον κ. Γρίβα, το γεγονός ότι το σκάφος βρέθηκε σε σπηλιά λέει πολλά. Ταυτόχρονα, σημειώνει ότι το σκάφος μπορεί να μεταφέρθηκε αλλά ακόμη και να συναρμολογήθηκε εδώ, εάν υπάρχει ένας μηχανισμός υποστηρίξεως των ουκρανικών μυστικών επιχειρήσεων που δρα εντός ελληνικής επικράτειας. Οπως προειδοποιεί, πρόκειται για μια συσσώρευση κακουργηματικών πράξεων που θέτουν σε άμεσο κίνδυνο την εθνική ασφάλεια.
Στην ανάγκη της αξιολόγησης του ρυθμιστικού και επιχειρησιακού πλαισίου αντιμετώπισης μη επανδρωμένων πλατφορμών αναφέρεται, μιλώντας στη «δημοκρατία», και ο Αγγελος Χωριανόπουλος. Οπως τονίζει, στο επιχειρησιακό επίπεδο τα USV δεν λειτουργούν αποκλειστικά ως πλατφόρμες κρούσης. Εξοπλισμένα με δορυφορική επικοινωνία και οπτικά συστήματα, επιτελούν αποστολές ISR: οπτική επιβεβαίωση ταυτότητας σκαφών, παρακολούθηση STS μεταφορτώσεων και γεωγραφική στίξη στόχων για μεταγενέστερη αξιοποίηση. Συνεχίζει δε ότι «για την Ελλάδα τα στρατηγικά συμπεράσματα είναι σαφή. Τα ελληνικά χωρικά ύδατα έχουν ήδη καταστεί επιχειρησιακό περιβάλλον υβριδικής ναυτικής δραστηριότητας. Η απουσία επίσημης εμπλοκής δεν συνεπάγεται απουσία στρατηγικής έκθεσης. Απαιτείται αξιολόγηση του ρυθμιστικού και επιχειρησιακού πλαισίου αντιμετώπισης μη επανδρωμένων πλατφορμών σε ελληνικά ύδατα – πριν από το επόμενο περιστατικό αναβαθμίσει τους διακυβευόμενους παράγοντες».
Σύμφωνα με τον Στέφανο Καραβίδα, ιπτάμενο της ΠΑ (ε.α.) και γεωπολιτικό αναλυτή, ακόμη και η διαχείριση του περιστατικού με το ουκρανικό όχημα που εντοπίστηκε στο λιμάνι ήταν βαθιά προβληματική.
«Ενα SUV σαν αυτό που “περισυλλλέχθηκε” θα μπορούσε να φέρει εκρηκτικά, πυροκροτητές και πυροσωλήνες, εκ προσεγγίσεως μάλιστα» τονίζει στη «δημοκρατία». Οπως αναφέρει, το drone δεν έπρεπε να απομακρυνθεί από το σημείο εντοπισμού, το οποίο έπρεπε να ασφαλιστεί μέχρι την έλευση των ειδικών. Τα προβλήματα, όμως, δεν σταμάτησαν εκεί. «Ακόμη και εάν αυτό συνέβη ύστερα από πρωτοβουλία των ψαράδων», όπως σημειώνει το Λιμενικό Σώμα, άφησε το SUV να «χτυπιέται» δεμένο στο λιμάνι, ουσιαστικά χωρίς μέτρα ασφαλείας.
