Οι προεδρικοί «σωματοφύλακες», οι διαφωνούντες με την πολιτική Μητσοτάκη και οι δύο άγνωστοι Χ
Ο Κυριάκος Μητσοτάκης ετοίμαζε να μετατρέψει το συνέδριο της Νέας Δημοκρατίας σε προεκλογική φιέστα. Ομως τα στελέχη του κόμματος και ο κόσμος της «γαλάζιας» παράταξης φαίνεται πως δεν θα τον ακολουθήσουν. Η επιστολή των 10, η αποχώρηση Γκελεστάθη με αιχμές για την ηγεσία, η απουσία του Κώστα Καραμανλή και του Αντώνη Σαμαρά από το συνέδριο είναι μονάχα μερικά από τα αγκάθια του συνεδρίου.
Στο εσωτερικό της Νέας Δημοκρατίας έχουν δημιουργηθεί τέσσερις μεγάλες «οικογένειες». Η πρώτη είναι των προεδρικών, οι οποίοι αναμένεται να πρωτοστατήσουν στην υπεράσπιση τόσο του Κυριάκου Μητσοτάκη όσο και του κυβερνητικού έργου. Ηδη το μπλοκ των προεδρικών έχει ξεκινήσει το συνέδριο καθυβρίζοντας τους 10 και αφήνοντας σαφείς αιχμές κατά της Ιωάννας Γκελεστάθη.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα ο Μάξιμος Χαρακόπουλος. Ο γραμματέας της Κοινοβουλευτικής ομάδας της Νέας Δημοκρατία είπε χαρακτηριστικά: «Αξίζει τον κόπο να σχολιάσω αυτό που παρουσιάζεται ως επιστολή 10 στελεχών της Ν.Δ., που δεν είναι στελέχη της Ν.Δ. αλλά πρώην; Μεταξύ αυτών, υπάρχουν άνθρωποι οι οποίοι πολέμησαν και συνέβαλαν στην πτώση της κυβέρνησης του Αντώνη Σαμαρά το 2015, ακολούθησαν τον Καμμένο, έκαναν κόμματα, συνεργάστηκαν με τον ΣΥΡΙΖΑ».
Πέραν όμως των προεδρικών, υπάρχουν και αυτοί που εντάσσονται στην οικογένεια των «διαφωνούντων». Με διαφορετικό τρόπο και σε άλλο βαθμό καθένας εξ αυτών, τα στελέχη αυτή εκφράζουν σαφείς ενστάσεις για την πολιτική του Κυριάκου Μητσοτάκη και επικεντρώνουν την κριτική τους τόσο στα ζητήματα των θεσμών όσο όμως και στο κομμάτι της ακρίβειας.
Τέτοιες περιπτώσεις είναι ο Γιώργος Βλάχος, ο Ανδρέας Κατσανιώτης, ο Μίλτος Χρυσομάλλης, ο Χρήστος Μπουκώρος, αλλά και ο Στέλιος Πέτσας. Ο τελευταίος αναφέρθηκε και στον Αντώνη Σαμαρά καλώντας τη Ν.Δ. να στρίψει δεξιά ώστε να μην έχει απώλειες. «Αυτό που θα πρέπει να κάνουμε είναι να κόψουμε το πολιτικό οξυγόνο απ’ όσους θα ήθελαν ενδεχομένως να διεκδικήσουν αυτό το κοινό και εννοώ να προχωρήσουμε σε πολιτικές πρωτοβουλίες, οι οποίες θα φέρουν κοντά για παράδειγμα εκείνους τους ανθρώπους οι οποίοι μπορεί να ταυτίζονται με πιο συντηρητικές αρχές και ιδέες και να αποξενώθηκαν».
Πέραν όμως αυτών των δύο μεγάλων «οικογενειών» υπάρχουν και οι γκρινιάρηδες. Αυτοί που ξέρουν πως δεν θα εκλέγουν και είναι έτοιμοι… για όλα, με στόχο να διασωθούν πολιτικά. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης θα κληθεί όμως να αντιμετωπίσει και δυο άγνωστους X. Ο ένας είναι ο χρυσός ανιψιός Γρηγόρης Δημητριάδης που ελέγχει πλήρως το σώμα του συνεδρίου, και ο δεύτερος ο Νίκος Δένδιας, που αναμένουμε να δούμε πώς θα αντιδράσει μετά την προσπάθεια υποβάθμισης της παρουσίας του στο συνέδριο.
Θράσος Χατζηδάκη που ζητά ψήφο ελπίδας
«Ψήφο ρεαλιστικής ελπίδας και προκοπής» ζήτησε με περίσσιο θράσος σε συνέντευξή του ο Κωστής Χατζηδάκης, εκτιμώντας ότι η Ν.Δ. «είναι η μόνη πολιτική δύναμη που μπορεί να ακουμπήσει πάνω της ρεαλιστικά τις ελπίδες της η Ελλάδα». Ολα αυτά για μια κυβέρνηση που έχει μετατρέψει την ελπίδα σε απελπισία και τη λογοδοσία στο πιο σύντομο ανέκδοτο. Η Ν.Δ., των σκανδάλων, των απευθείας αναθέσεων και των θεσμικών εκτροπών, εμφανίζεται διά του αντιπροέδρου της κυβέρνησης ως το μοναδικό καταφύγιο σταθερότητας, τη στιγμή που η αλαζονεία έχει γίνει κυβερνητικό δόγμα και η «μετεξέλιξη», που ανέφερε ο κ. Χατζηδάκης, σε μια δομική μετάλλαξη μιας παράταξης ταυτισμένης με τη συγκάλυψη, την αλαζονεία και την καθεστωτική νοοτροπία.
Οι απουσίες Καραμανλή – Σαμαρά επισκίασαν τις εργασίες
Το 16ο συνέδριο της Νέας Δημοκρατίας άνοιξε τις πύλες του, μέσα σε ένα κλίμα πολιτικής φθοράς, εσωκομματικής εσωστρέφειας και βαθιάς ιδεολογικής σύγχυσης, με τις απουσίες των δύο πρώην πρωθυπουργών Κώστα Καραμανλή και Αντώνη Σαμαρά να επισκιάζουν τις συνεδριακές διεργασίες και να λειτουργούν ως ακόμα ένα ηχηρό πολιτικό μήνυμα απόρριψης με αποδέκτη το Μέγαρο Μαξίμου.
Η επιλογή των οριστικών αποστάσεων που έχουν λάβει εδώ και καιρό οι δύο πρώην πρόεδροι του κόμματος επιβεβαιώθηκε με τον πιο καθαρό τρόπο από την άρνησή τους να παρευρεθούν έστω και για τα προσχήματα στο συνέδριο. Κι αν ο Αντώνης Σαμαράς υπήρξε και στο μακρινό παρελθόν διαγραφείς, η απουσία του Κώστα Καραμανλή, του μακροβιότερου προέδρου του κόμματος και ανιψιού του ιδρυτή της ιστορικής παράταξης, αποτελεί το ενδεικτικότερο δείγμα της διάχυτης δυσφορίας για τη μεταλλαγμένη φυσιογνωμία του μητσοτακισμού που έχει ποτίσει το κυβερνών κόμμα.
Η άλλοτε κεντροδεξιά παράταξη, των καραμανλικών Αρχών, μοιάζει σήμερα εγκλωβισμένη σε ένα στενό πρωθυπουργοκεντρικό μοντέλο εξουσίας, όπου η κομματική παράδοση υποχωρεί μπροστά στην επικοινωνιακή διαχείριση, στους εξωκοινοβουλευτικούς τεχνοκράτες και στον ασφυκτικό έλεγχο του κομματικού μηχανισμού. Η απουσία των δύο πρώην πρωθυπουργών αποτελεί αναμφίβολα σημείο των καιρών για μια Ν.Δ. που δείχνει να απομακρύνεται ακόμη και από τα ίδια της τα ιστορικά πρόσωπα, συνεχίζοντας απτόητη τον κατήφορό της.