Χωρίς αμφιβολία ο Πειραιάς δεν υπήρξε από τις πιο τυχερές πόλεις στην Ελλάδα κατά τη μεταπολεμική περίοδο. Ο μεγάλος βομβαρδισμός (από τους… Συμμάχους) του Ιανουαρίου του 1944, εκτός του ότι κατέστρεψε μεγάλο τμήμα της πόλης, έδιωξε από τον Πειραιά ικανό αριθμό οικογενειών, οι οποίες μετοίκησαν στην Αθήνα ή στα περίχωρα, και δεν επέστρεψαν στον Πειραιά, όπως μετοίκησαν πολλοί και στη δεκαετία του ‘80-’90.
Από τα μέσα της δεκαετίας του ‘60, εποχή που η πατρίδα άρχισε να παίρνει τα πάνω της, σε συνδυασμό με την αρχοντοχωριατιά της Επταετίας, η οποία επέτρεψε την καταστροφή μεγάλου αριθμού νεοκλασικών κτιρίων με την «αντιπαροχή», ο Πειραιάς έχασε το χρώμα του.
Το παραλιακό του μέτωπο, με εξαίρεση ένα μικρό τμήμα της Καστέλας, από την πλατεία Αλεξάνδρας μέχρι το πέτρινο περίπτερο, γέμισε ακαλαίσθητες και στραβοβαλμένες πολυκατοικίες, οι οποίες, εκτός του ότι έκλεισαν την αναπνοή της πόλης, καθώς ανάλογο τείχος υψώθηκε και πέριξ του μεγάλου λιμανιού, μετέτρεψαν σε μπάζα, με τα οποία μπαζώθηκε η Πειραϊκή, τα πανέμορφα σπίτια, με τα μπαλόνια, τα φουρούσια και τις πέργκολες.
Αλλά και στο λιμάνι, η οδός Γούναρη, τα μεγαλοπρεπή κτίρια γραφείων, με μαρμάρινες εισόδους και ξυλόγλυπτες κλίμακες, αφέθηκαν στη μοίρα τους και σήμερα χάσκουν ετοιμόρροπα, με τα ισόγειά τους μόνο να λειτουργούν ως αποθήκες ή καταστήματα. Τι απέμεινε στον Πειραιά; Αφού κατεδαφίστηκαν το περίφημο Ρολόι και το παλαιό δημαρχείο, έπεσε η Ταραντέλα στο Νέο Φάληρο, αποτεφρώθηκε το ξύλινο περίπτερο στη Μυρτιδιώτισσα, κατεδαφίστηκε και το τελευταίο τμήμα του θρυλικού ξενοδοχείου «Ακταίον», για να πάρει τη θέση του το μπλοκ του Νοσοκομείου Μετροπόλιταν, απέμειναν, ως τοπόσημα, το Δημοτικό Θέατρο, το κτίριο της Τραπέζης της Ελλάδος, ο Ναυτικός (πρώην βασιλικός) Ομιλος, ο σταθμός των ΗΣΑΠ, η Σχολή Ναυτικών Δοκίμων, το Χατζηκυριάκειο Ορφανοτροφείο, το Ναυτικό Νοσοκομείο και το Ναυτοδικείο.
Το Ναυτικό Νοσοκομείο (πρώην Ρωσικό) έχει πάψει από χρόνια να λειτουργεί και τώρα μαθαίνουμε ότι πρόκειται να εκκενωθεί και το Ναυτοδικείο, οι υπηρεσίες του οποίου θα μεταφερθούν στο Ρουφ. Με τη φόρα, δε, που έχει πάρει το real estate στον Πειραιά, με μεγάλο αριθμό πολυκατοικιών να έχει μετατραπεί σε ξενοδοχεία και βραχυπρόθεσμα ενοικιαζόμενα δωμάτια, πολλοί είναι οι Πειραιώτες που ανησυχούν για την τύχη κάποιων σημαντικών παλαιών κτιρίων, τα οποία εκκενώνονται και αποτελούν «φιλέτο» για τους κυνηγούς ακινήτων.
«Μέχρι και την ταβέρνα της Μαργαρώς θα μεταφέρουν στην Αθήνα» έγραψαν παλαιοί Πειραιώτες στο διαδίκτυο, καθώς ελλοχεύει πάντα ο φόβος απομάκρυνσης και της Σχολής Δοκίμων, αφού η πέριξ περιοχή μετατρέπεται ολοταχώς σε ντόκους για κρουαζιερόπλοια, ενώ η πόλη ασφυκτιά κυκλοφοριακά! Ασφαλώς ο δήμος -ο οποίος ήδη κινείται για την παραμονή του Ναυτοδικείου στην πόλη- θα έχει πολλή δουλειά προσεχώς.
Η ΑΚΙΣ
