Την ισχύ και τη σταθερότητα της στρατηγικής τους σχέσης επιβεβαίωσαν από το Πεκίνο οι πρόεδροι της Κίνας, Σι Τζινπίνγκ, και της Ρωσίας, Βλαντίμιρ Πούτιν, κατά τη διάρκεια της συνάντησής τους στην κινεζική πρωτεύουσα.
Η κοινή διακήρυξη του Βλαντιμίρ Πούτιν και του Σι Τζινπίνγκ από το Πεκίνο, με την οποία καταδίκασαν τις μονομερείς προσπάθειες επιβολής ισχύος και προειδοποίησαν για τον κίνδυνο επιστροφής της διεθνούς κοινότητας στον «νόμο της ζούγκλας», αποκαλύπτει τη βαθιά αναδιαμόρφωση της παγκόσμιας γεωπολιτικής αρχιτεκτονικής. Το χρονοδιάγραμμα των διπλωματικών κινήσεων μαρτυρά συχνά περισσότερα από τα επίσημα κείμενα, καθώς η επίσκεψη του Ρώσου προέδρου πραγματοποιήθηκε μόλις λίγες ημέρες μετά το πέρασμα του Ντόναλντ Τραμπ από την κινεζική πρωτεύουσα.
Ο Αμερικανός πρόεδρος έφτασε στην Κίνα αναζητώντας λύσεις στα εμπορικά και γεωπολιτικά αδιέξοδα της Ουάσινγκτον, για να αποχωρήσει τελικά με άδεια χέρια, χωρίς ουσιαστικές δεσμεύσεις για τους δασμούς ή την κρίση στα Στενά του Ορμούζ. Η κινεζική ηγεσία του προσέφερε μια εντυπωσιακή, πλην όμως κενή περιεχομένου, φιλοξενία στο άδυτο του Τζονγκνανχάι.
Αντίθετα, για τον Βλαντιμίρ Πούτιν δεν υπήρχε ανάγκη για επικοινωνιακά τεχνάσματα, καθώς μεταξύ συμμάχων η σκηνοθεσία περιττεύει. Η κοινή σινορωσική διακήρυξη λειτούργησε ως μια συλλογική επίθεση κατά των Ηνωμένων Πολιτειών, με τις δύο χώρες να ξεκαθαρίζουν ότι οι απόπειρες μονομερούς διαχείρισης στο πνεύμα της αποικιοκρατίας έχουν αποτύχει. Η Κίνα πέτυχε ένα μοναδικό διπλωματικό επίτευγμα, καθώς μέσα σε ελάχιστο χρονικό διάστημα υποδέχθηκε διαδοχικά τους ηγέτες τεσσάρων μόνιμων μελών του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ, τον Εμανουέλ Μακρόν, τον Κιρ Στάρμερ, τον Ντόναλντ Τραμπ και τον Βλαντιμίρ Πούτιν. Η στρατηγική του Σι Τζινπίνγκ αντανακλά μια επίδειξη απόλυτης κυριαρχίας, καθώς το Πεκίνο συνομιλεί με την Ουάσινγκτον χωρίς να υποκύπτει στους εκβιασμούς της και αγκαλιάζει τη Μόσχα χωρίς να χρειάζεται να επιλέξει οριστικά στρατόπεδο.
Για τη Ρωσία, η παγίωση των σχέσεων με την Κίνα σε θεσμικούς, οικονομικούς και στρατιωτικούς μηχανισμούς αποτελεί την καλύτερη απόδειξη προς τη Δύση ότι δεν είναι απομονωμένη. Η λεγόμενη «συμμαχία χωρίς όρια» που ξεκίνησε το 2022, αποδείχθηκε πολύ πιο ανθεκτική από όσο εκτιμούσαν οι δυτικοί αναλυτές. Η Κίνα προσφέρει ζωτική οικονομική και πολιτική ανάσα στη Μόσχα, διατηρώντας παράλληλα μια υπολογισμένη στρατηγική αμφισημία, ώστε να μην κλείσει οριστικά τις εμπορικές της πόρτες με τη Δύση.
Ωστόσο, πίσω από τις λυρικές εκφράσεις του Πούτιν, ο οποίος χρησιμοποίησε τον κινεζικό ιδιωματισμό «μια μέρα χώρια μοιάζει με τρία φθινόπωρα» για να περιγράψει τη φιλία τους ο σκληρός οικονομικός ρεαλισμός θέτει τα δικά του όρια. Παρά το εξαιρετικό κλίμα, οι δύο πλευρές δεν κατέληξαν σε συμφωνία για τον πολυαναμενόμενο αγωγό φυσικού αερίου «Σιβηρία 2». Αν και υπάρχει μια καταρχήν συμφωνία για τη διαδρομή, το Κρεμλίνο παραδέχθηκε ότι δεν υφίσταται σαφές χρονοδιάγραμμα και εκκρεμούν σοβαρές λεπτομέρειες. Η εξέλιξη αυτή αποδεικνύει ότι η Κίνα, παρά την ιδεολογική της σύγκλιση με τη Ρωσία ενάντια στην αμερικανική ηγεμονία, παραμένει ένας σκληρός διαπραγματευτής που λειτουργεί με βάση το δικό της εθνικό συμφέρον, αποφεύγοντας να προσφέρει «λευκή επιταγή» στη Μόσχα.
