Εμφανίστηκε σε συνέδριο παρουσιάζοντας ακόμα μία επιμελώς κατασκευασμένη εικόνα αισιοδοξίας, βασισμένη σε λειψά επιδόματα και προσωρινές στεγαστικές παρεμβάσεις
Η δραματική συρρίκνωση του πληθυσμού, η αδιάκοπη φυγή νέων ανθρώπων στο εξωτερικό με στόχο να βρουν ένα καλύτερο μέλλον, η αδυναμία χιλιάδων ζευγαριών να αποκτήσουν σπίτι ή να στηρίξουν οικονομικά ένα παιδί και η συνολική αίσθηση κοινωνικής ασφυξίας συνθέτουν πλέον μια πραγματικότητα που απειλεί ευθέως το μέλλον της χώρας.
Μέσα σε αυτό το ζοφερό τοπίο ο Κυριάκος Μητσοτάκης εμφανίστηκε στο συνέδριο «Δημογραφικό 2026» αποφασισμένος να παρουσιάσει ακόμα μία επιμελώς κατασκευασμένη εικόνα αισιοδοξίας, βασισμένη στα λειψά κυβερνητικά επιδόματα, στις προσωρινές στεγαστικές παρεμβάσεις και σε εξαγγελίες προσχηματικού ενδιαφέροντος και αβέβαιης εφαρμογής.
Με ύφος προεκλογικής καμπάνιας και με δόσεις προπαγάνδας που απέχουν πολύ από μια σοβαρή εθνική στρατηγική, ο πρωθυπουργός, αρνούμενος να αναλάβει τις βαριές ευθύνες του, χαρακτήρισε με ευκολία και υποκρισία το δημογραφικό «παγκόσμιο πρόβλημα» και έφτασε να επικαλείται ακόμα και το παράδειγμα της Νότιας Κορέας, επιχειρώντας να διαχύσει το φαινόμενο σε μια διεθνή τάση, αποφεύγοντας επιμελώς να μιλήσει για τις βαριές κοινωνικές συνέπειες της δικής του πολιτικής.
Οπως ανέφερε, περίπου «25.000 οικογένειες έχουν ήδη βοηθηθεί» από τις κυβερνητικές πρωτοβουλίες, ενώ άφησε ανοιχτό το ενδεχόμενο νέας παρέμβασης, δηλώνοντας χαρακτηριστικά: «Ενδεχομένως να υπάρχουν δυνατότητες και για ακόμα ένα πρόγραμμα. Δεν είμαι ακόμα έτοιμος να το ανακοινώσω, αλλά κινούμαστε προς αυτή την κατεύθυνση».
Η αναφορά αυτή έρχεται την ώρα που η αγορά ακινήτων συνεχίζει να καταγράφει εκρηκτικές αυξήσεις, τόσο στις τιμές πώλησης όσο και στα ενοίκια, με αρκετούς αναλυτές της αγοράς αλλά και στελέχη του κλάδου να επισημαίνουν ότι τα προηγούμενα προγράμματα «Σπίτι μου» λειτούργησαν τελικά ως παράγοντας περαιτέρω ανόδου των τιμών.
Ασάφειες
Με τις ασάφειες και το προσχηματικό ενδιαφέρον να επισκιάζουν κάθε του κουβέντα, ο Κυριάκος Μητσοτάκης επιχείρησε ακόμα να συνδέσει τη δημοσιονομική πολιτική της κυβέρνησης με τη στήριξη των οικογενειών, υποστηρίζοντας ότι «τα πλεονάσματα μας δίνουν τη δυνατότητα να επιστρέφουμε μέρισμα ανάπτυξης στην κοινωνία». Στο πλαίσιο αυτό αναφέρθηκε για πολλοστή φορά και στο επίδομα των 150 ευρώ ανά παιδί, σημειώνοντας με κομπασμό ότι το μέτρο αυτό «προστίθεται στα άλλα μέτρα που έχουμε ήδη εξαγγείλει ή εφαρμόσει».
Ωστόσο, πίσω από τις εξαγγελίες και τις διαβεβαιώσεις περί «εθνικής προτεραιότητας» παραμένουν ανοιχτά τα κρίσιμα ζητήματα που πιέζουν ασφυκτικά τα νέα ζευγάρια και λειτουργούν αποτρεπτικά στη δημιουργία οικογένειας. Η εκτόξευση των ενοικίων, οι χαμηλοί μισθοί, η αβεβαιότητα στην εργασία και το συνολικό κόστος ζωής συνεχίζουν να διαμορφώνουν ένα εξαιρετικά δύσκολο περιβάλλον για χιλιάδες νέους ανθρώπους.
Παράλληλα, οι κυβερνητικές παρεμβάσεις επικρίνονται ως αποσπασματικές και χωρίς ουσιαστικό βάθος, καθώς περιορίζονται κυρίως σε επιδοματικές λογικές που κάποτε η Ν.Δ. ως αντιπολίτευση ξόρκιζε και σε στεγαστικά προγράμματα περιορισμένης εμβέλειας, τα οποία –όπως επισημαίνουν ακόμα και παράγοντες της αγοράς– συνέβαλαν τελικά σε νέα αύξηση τιμών λόγω της εκρηκτικής ζήτησης και της περιορισμένης προσφοράς κατοικιών.
Μέσα σε αυτό το κλίμα η κυβερνητική προσπάθεια να παρουσιαστεί μια εικόνα ουσιαστικής αντιμετώπισης της δημογραφικής κρίσης και συναντά ολοένα και μεγαλύτερη κοινωνική δυσπιστία, καθώς η καθημερινότητα μεγάλου μέρους της νέας γενιάς παραμένει εγκλωβισμένη ανάμεσα στην ακρίβεια, στη στεγαστική ασφυξία και την οικονομική ανασφάλεια.
Το Δημογραφικό αποτελεί ένα μείζον θέμα που αφορά άμεσα την πατρίδα και η αντιμετώπισή του απαιτεί πρωτίστως σταθερή εργασία, αξιοπρεπείς μισθούς, πραγματική στεγαστική πολιτική, δημόσια υγεία και κοινωνική ασφάλεια. Δεν ενδεικνύεται για εργαλείο πολιτικής προπαγάνδας, αλλά ως υπαρξιακή απειλή για την ελληνική κοινωνία. Ομως αυτό φαίνεται πως δεν αφορά την κυβέρνηση Μητσοτάκη, που εξαντλείται σε επικοινωνιακά πυροτεχνήματα, προσωρινές ενισχύσεις και εξαγγελίες βιτρίνας.