Θυμάται, άραγε, κανείς τον… Αρτέμη Σώρρα, ο οποίος με τις «μετοχές της Τράπεζας της Ανατολής», τις οποίες θα εκποιούσε, θα διέσωζε την ελληνική οικονομία με τα χρεόγραφα αξίας 600 δισεκατομμυρίων δολαρίων, τα οποία διέθετε;
Δεν είναι, όμως, ο Αρτέμης η μοναδική περίπτωση «σωτήρα» που παρουσιάστηκε στην Ελλάδα. Από τα πρώτα χρόνια του ελληνικού κράτους υπήρξαν διάφοροι που με τον έναν ή με τον άλλο τρόπο που σκαρφίζονταν επιχειρούσαν να εμφανιστούν ως «σωτήρες» είτε με την κατοχή κάποιας «μαγικής συνταγής» είτε με την κατοχή «μυστικών όπλων» και, φυσικά, αμύθητων περιουσιακών στοιχείων, τα οποία επιθυμούσαν να διαθέσουν υπέρ πατρίδος, αλλά πάντα «κάποιοι δεν τους το επέτρεπαν»…
Το γεγονός ότι τόσο η ιστορία με τις μετοχές της «Τράπεζας της Ανατολής» όσο και αυτή με τα «χρεόγραφα» των 600 δισ. απασχόλησαν ακόμη και σοβαρά ΜΜΕ δεν θα πρέπει να μας ξενίζει. Καταρχάς, σε έναν ανέκαθεν εύπιστο λαό, οποιοδήποτε άκουσμα για «δισεκατομμύρια» μέσω των οποίων θα μειωθεί το βάρος που καλείται να σηκώσει ο πολίτης από όποια οικονομικά μέτρα βρίσκει ευήκοα ώτα.
Είναι, εξάλλου, ιδιαίτερα εύθικτες οι χορδές της ελληνικής ψυχής και κάθε τους κρούση παράγει ήχους οι οποίοι «πρέπει» να ακουστούν ευχάριστα. Αυτό το γνωρίζουν, ασφαλώς, και οι διαχειριστές των σύγχρονων ΜΜΕ, που δράττονται της ευκαιρίας, όποτε αυτή παρουσιαστεί, και προβάλλουν τον κάθε σωτήρα (άλλα ονόματα προς το παρόν δεν λέμε) σε έναν λαό, που δέχεται τα πάντα χωρίς να θέλει να αντιληφθεί ότι ένας -οποιοσδήποτε- σωτήρας είναι αδύνατο να διαθέτει περισσότερα χρήματα από τον Ιλον Μασκ!
Το εμπόριο της ελπίδας, είτε ως «το κίτρινο υγρό» που πουλούσε στους καρκινοπαθείς στη δεκαετία του ’50 ένας κομπογιαννίτης και η «Ακρόπολις» το παρουσίαζε ως «το φάρμακον κατά του καρκίνου» είτε ως «Νερό του Καματερού», που το 1976 ήταν για καιρό «πρώτο θέμα» σε ΟΛΕΣ τις εφημερίδες της εποχής ή ως «τόκοι από τις λίστες των φοροφυγάδων», λίστες που ακόμη και αν αξιοποιούνταν στο έπακρον, θα έφερναν κάποια χρήματα αλλά θα επαρκούσαν (τότε) μόνο για «μπαλώματα» στη βράκα του Καραγκιόζη, θα έχει πάντα «πέραση».
Δεν είναι ελληνικό, ασφαλώς, το φαινόμενο. Ανατρέξτε λιγάκι στο Φαρ Ουέστ και θα θυμηθείτε τις εικόνες με τους κομπογιαννίτες που πουλούσαν τα «γιατροσόφια» τους και τελικά κατέληγαν πάνω στη σανίδα με πίσσα και πούπουλα!
Η παρούσα συγκυρία, στην Ελλάδα, ευνοεί την εμφάνιση νέων «σωτήρων», αφού κάποιοι, που πλασάρισαν επίσης συνταγές «σωτηρίας», μάλλον περνούν στο περιθώριο, καθώς εμφανίζονται νέοι. Και όσο οι δημοσκοπήσεις «φουσκώνουν πανιά» (και μυαλά), μπορεί να ακούσουμε απίθανα πράγματα και υποσχέσεις. Ας περιμένουμε. Τι έχουμε να χάσουμε;
Η ΑΚΙΣ
