Η άθλια συμπεριφορά του πρωθυπουργού της Αλβανίας Εντι Ράμα απέναντι στην ελληνική εθνική μειονότητα στη Βόρεια Ηπειρο αναδεικνύει με τον πιο κραυγαλέο τρόπο την ιστορική αποτυχία της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής. Οπως έγραψε η «δημοκρατία», «στον Αυλώνα της Αλβανίας, περιοχή που ιστορικά αποτελούσε κομμάτι της Βορείου Ηπείρου, η γη είναι παρθένα, ιδιαίτερα όμορφη και, ειδικά στο παραλιακό μέτωπο, ανήκει κυρίως σε Ελληνες ομογενείς. Ο Ράμα αποφάσισε να τσιμεντωθεί η περιοχή για μια τεράστια τουριστική κονόμα, παριστάνοντας ότι οι ντόπιοι κάτοικοι δεν υπάρχουν και χωρίς καν να έχει διευθετηθεί το ιδιοκτησιακό καθεστώς».
Η περιοχή καταπατήθηκε από την αλβανική κυβέρνηση, περιφράχτηκε με αγκαθωτό συρματόπλεγμα και όσοι συμμετείχαν σε εκδήλωση διαμαρτυρίας ξυλοφορτώθηκαν από μπράβους. Η κυβέρνηση Μητσοτάκη δεν αντέδρασε. Η στάση της απέναντι στον αυταρχικό ηγέτη των Τιράνων είναι δουλοπρεπής. Ακολουθεί, δηλαδή, τα χνάρια των προηγούμενων, ανάξιων του έθνους ηγεσιών.
Δεν τιμωρήσαμε ούτε ένα έγκλημα. Οι δολοφονίες του Κωνσταντίνου Κατσίφα και του Αριστοτέλη Γκούμα παραμένουν ατιμώρητες. Οι δημεύσεις περιουσιών, οι καταπατήσεις γης, οι καθημερινές παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων, η συστηματική προσπάθεια αλλοίωσης της εθνικής ταυτότητας των Βορειοηπειρωτών, όλα αυτά έχουν μείνει χωρίς ουσιαστική ελληνική αντίδραση. Η ελληνική μειονότητα έχει εγκαταλειφθεί στην τύχη της.
Αντί να θέσει το Βορειοηπειρωτικό ως υψηλή προτεραιότητα, η κυβέρνηση Μητσοτάκη επιλέγει την «καλή γειτονία» και τις φωτογραφίες με τον Ράμα. Στέλνει το πιο επικίνδυνο μήνυμα σε ολόκληρη την περιοχή και διεθνώς: ότι οι Ελληνες μπορούν να δολοφονούνται, να ληστεύονται και να καταπιέζονται χωρίς συνέπειες. Οτι η Ελλάδα είναι μια χώρα που δεν υπερασπίζεται τα παιδιά της όταν βρίσκονται εκτός συνόρων.
Η Ελλάδα οφείλει να αλλάξει ριζικά στάση. Να θέσει βέτο σε κάθε ενίσχυση της Ε.Ε. στην Αλβανία μέχρι να υπάρξουν πλήρης προστασία των δικαιωμάτων της μειονότητας, αποκατάσταση περιουσιών και τιμωρία των ενόχων των εγκλημάτων σε βάρος Ελλήνων. Αν το κράτος μας δείχνει ότι φοβάται ακόμα και τους μικρούς, άπαντες καταλαβαίνουν πόσο εύκολα θα υποχωρεί στους νομιζόμενους ως «μεγάλοι».
