Στίγμα των προθέσεών του έδειξε ο Κωνσταντίνος Κυρανάκης αμέσως μετά την ανάληψη της θέσης του γραμματέα της Π.Ε της Ν.Δ., δείχνοντας πλήρως εναρμονισμένος στην καθεστωτική λογική που διέπει το Μαξίμου.
«Να έχουμε ψυχολογία νικητή και να αποβάλουμε κάθε ίχνος ηττοπάθειας από μέσα μας» ανέφερε ο νέος γραμματέας της Ν.Δ. στην πρώτη του συνέντευξη κι αμέσως γεννάται ένα εύλογο ερώτημα: Σε ποιους ακριβώς απευθύνεται; Σε όσους βλέπουν τη δημοσκοπική φθορά, τις διαρροές και την αυξανόμενη κοινωνική δυσαρέσκεια και τολμούν να το επισημαίνουν; Κάθε φωνή που φωτίζει τα κακώς κείμενα βαφτίζεται αυτομάτως «ηττοπαθής»;
Πρόκειται για μια βαθιά καθεστωτική αντίληψη, κομμένη και ραμμένη στα μέτρα του Μαξίμου, όπου η κριτική θεωρείται πρόβλημα και η πραγματικότητα οφείλει να υποτάσσεται στις επικοινωνιακές ανάγκες της εξουσίας. Παράλληλα όταν διακηρύσσει πως «θέλω να φέρω νέο αίμα στη Νέα Δημοκρατία», το περιεχόμενο αυτής της ανανέωσης είναι υπό αμφισβήτηση.
Γιατί αν ως «νέο αίμα» νοούνται οι γνωστοί υπόγειοι μηχανισμοί της «Ομάδας Αλήθειας» και όσοι αντιλαμβάνονται την πολιτική ως εργοστάσιο δολοφονίας χαρακτήρων και αναπαραγωγής κυβερνητικής προπαγάνδας, τότε η ανανέωση μάλλον μετατρέπεται σε κακόγουστη φάρσα.
Εξίσου τραγελαφική ήταν και η προσπάθεια να προκαταλάβει τις κινήσεις Σαμαρά – Καραμανλή, εκτιμώντας ότι «κανένας από τους δύο θέλει να κάνει κακό στην παράταξη», αλλά και η παραδοχή του ότι υπάρχουν ψηφοφόροι που «σήμερα μπορεί να βλέπουν λάθη ή πράγματα που τους πικραίνουν» και πως η Ν.Δ. θέλει να τους πείσει να «επιστρέψουν στο σπίτι τους», σε μια έμμεση ομολογία της απογοήτευσης που δεν μπορεί να κρυφτεί πίσω από τα μεγάλα λόγια περί ενότητας, αισιοδοξίας και «ψυχολογίας νικητή».
