Προκάλεσε αίσθηση στο κοινό το χθεσινό πρωτοσέλιδο θέμα της «δημοκρατίας» για τις προκλητικές αυξήσεις-μαμούθ, που αγγίζουν ακόμα και το 95%, στις αποδοχές των μητροπολιτών. Η απόφαση της κυβέρνησης προκαλεί το δημόσιο αίσθημα και εκπέμπει ένα κάκιστο μήνυμα στην ελληνική κοινωνία. Σε μια περίοδο παρατεταμένης ακρίβειας, όπου ο απλός πολίτης πασχίζει να επιβιώσει με πενιχρούς μισθούς, η πρωτοβουλία της κυβέρνησης να συνδέσει τις αποδοχές της ανώτατης εκκλησιαστικής ηγεσίας με εκείνες ανώτατων κρατικών λειτουργών αποτελεί μια ξεκάθαρη απόπειρα εξαγοράς συνειδήσεων.
Το πιο οδυνηρό για τους πιστούς, ωστόσο, δεν είναι η ίδια η κυβερνητική μεθόδευση, αλλά η εκκωφαντική σιωπή της Ιεραρχίας. Ο λαός έχει σχεδόν συνηθίσει τη διάπραξη αθλιοτήτων από την πλευρά της εξουσίας. Η Εκκλησία της Ελλάδος όμως, γιατί δεν αντιδρά; Οφειλε να συγκαλέσει έκτακτη συνεδρίαση μόλις ανακοινώθηκε το μέτρο. Είχε χρέος να εκδώσει μια απερίφραστη ανακοίνωση απόρριψης και καταδίκης αυτής της απροκάλυπτης προσπάθειας πολιτικής χειραγώγησης των μητροπολιτών.
Διανύουμε προεκλογική περίοδο. Είναι ηλίου φαεινότερο πως η κυβέρνηση επιδιώκει να «χρυσώσει το χάπι». Στόχος της είναι να εξαφανίσει από τη συλλογική μνήμη τις πρόσφατες αντιχριστιανικές και νεοταξικές πολιτικές της. Θέλουν να ξεχαστούν το όνειδος της θεσμοθέτησης του «γάμου» των ομοφυλοφίλων, το πρωτοφανές κλείσιμο των ιερών ναών και η βίαιη απαγόρευση της θρησκευτικής λατρείας κατά την περίοδο του κορονοϊού.
Οταν η ανώτατη ηγεσία της Εκκλησίας αποδέχεται σιωπηρά τέτοιους οικονομικούς «μποναμάδες», δείχνει να αποκόπτεται από το ποίμνιό της και να απεμπολεί τον ελεγκτικό ρόλο της απέναντι στην κοσμική εξουσία.
Ο Χριστός δίδαξε την πτωχεία και την αλήθεια, όχι τον συμβιβασμό με τα αργύρια της εξουσίας. Αν οι ιεράρχες μας επιτρέψουν να θεωρηθεί η σιωπή τους συναλλαγή για την αποδοχή αντιπαραδοσιακών νομοθετημάτων, τότε το πλήγμα στην αξιοπιστία του θεσμού θα είναι ανεπανόρθωτο. Σε άλλες εποχές μπορεί και να κατηγορούνταν για σιμωνία (για χρηματισμό δηλαδή έναντι… πώλησης Θείας Χάριτος) οι αρχιερείς που δεν αντιδρούν.
Με λίγα λόγια: Η Ιεραρχία οφείλει, έστω και τώρα, να ορθώσει ανάστημα, να αρνηθεί το «λάδωμα» και να σταθεί στο πλευρό του δοκιμαζόμενου ελληνικού λαού, υπερασπιζόμενη τις ιερές αξίες της Ορθοδοξίας.
