Σε διπλό μέτωπο, με έμφαση στην ψηφιακή αναδιοργάνωση των Ενόπλων Δυνάμεων και την ενίσχυση της εγχώριας αμυντικής βιομηχανίας, αναφέρθηκε ο υπουργός Εθνικής Αμυνας, Νίκος Δένδιας, κατά τη διάρκεια των τοποθετήσεών του στα εγκαίνια της νέας βιομηχανικής μονάδας M Technologies της MetlenSA στον Βόλο, καθώς και στο νέο κτίριο της Διεύθυνσης Πληροφορικής και Κυβερνοχώρου στο Στρατόπεδο «Παπάγου».
Από το αμυντικό hub του Βόλου ο κύριος Δένδιας υπογράμμισε την αναγκαιότητα δημιουργίας μιας κουλτούρας στενής συνεργασίας ανάμεσα στο ελληνικό αμυντικό οικοσύστημα, στο υπουργείο Εθνικής Αμυνας και στους Ελληνες επιτελείς. Σύμφωνα με τον ίδιο, η ύπαρξη στεγανών και η έλλειψη συνεννόησης θα οδηγήσουν σε επιστροφή στην προηγούμενη κατάσταση, όπου η χώρα λειτουργούσε αποκλειστικά ως πελάτης ξένων εταιριών.
Στο πλαίσιο αυτό, ο υπουργός αναφέρθηκε στα πρακτικά μέτρα που έχουν ληφθεί, εστιάζοντας στην εντολή που απηύθυνε προς τη Γενική Διεύθυνση Αμυντικών Εξοπλισμών, βάσει της οποίας το 25% κάθε συστήματος που δεν παράγεται από ελληνική επιχείρηση πρέπει να αφορά επένδυση στη χώρα. Την ίδια ώρα, έδωσε ιδιαίτερη έμφαση στην απόκτηση των πηγαίων κωδίκων στις νέες τεχνολογίες, εξηγώντας ότι η έλλειψή τους καθιστά τη χώρα όμηρο του προμηθευτή και εμποδίζει την εξέλιξη των προϊόντων. Οπως σημείωσε, οι ξένες επενδύσεις πρέπει, όπου είναι εφικτό και χρήσιμο, να συνοδεύονται από τους πηγαίους κώδικες για τη μεταφορά τεχνογνωσίας.
Στο Στρατόπεδο «Παπάγου», παρουσία του πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη, ο κύριος Δένδιας παρουσίασε τους βασικούς άξονες της «Ατζέντας 2030», την οποία χαρακτήρισε τη μεγαλύτερη μεταρρύθμιση στην ιστορία των ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων, αλλά και ελάχιστη απαραίτητη προϋπόθεση για την εθνική επιβίωση. Σύμφωνα με τον υπουργό, στόχος είναι η μετατροπή του Στρατεύματος από μια παράταξη στελεχών και συστημάτων σε ένα ενιαίο σύστημα λήψης, μετάδοσης και επεξεργασίας πληροφοριών για την αντιμετώπιση απειλών.
Στην αιχμή αυτής της προσπάθειας βρίσκεται η Μονάδα «1864», η οποία, με τη χρήση Τεχνητής Νοημοσύνης, επιτρέπει την αποθήκευση και επεξεργασία μεγάλου όγκου δεδομένων, την αυτοματοποιημένη εκτίμηση κινδύνου και την επίγνωση της επιχειρησιακής κατάστασης σε πραγματικό χρόνο. Η μονάδα αυτή, σε συνδυασμό με τη Μονάδα Ηλεκτρονικών Πληροφοριών «1821», τη Μονάδα Διαστημικών Εφαρμογών «1912» και τη Μονάδα Συλλογής Πληροφοριών από ανθρώπινες πηγές «1947», συνθέτουν, κατά τον κύριο Δένδια το νέο μοντέλο διοίκησης, ελέγχου και διεξαγωγής επιχειρήσεων κυβερνοπολέμου.