Η κυβέρνηση έχει χαράξει «γραμμή», από την οποία δεν σκοπεύει να ξεστρατίσει ούτε χιλιοστό. Κάθε φορά που συμβαίνει κάτι γινόμαστε μάρτυρες της ίδιας, αενάως επαναλαμβανόμενης και κουραστικής θεατρικής παράστασης. Η πρόσφατη επίσκεψη του Κυριάκου Μητσοτάκη στο Ιπποκράτειο Θεσσαλονίκης, προκειμένου να συναντήσει τους τραυματίες της τριπλής βομβιστικής επίθεσης, ακολουθεί πιστά την πεπατημένη ενός συστήματος εξουσίας που έχει αναγάγει σε επιστήμη τη διαχείριση οποιασδήποτε κρίσης μόνο με επικοινωνία, όχι με πολιτικές αποφάσεις και δράσεις.
Ο πρωθυπουργός εμφανίζεται, υψώνει το δάχτυλο, μοιράζει υποσχέσεις και δηλώνει με στόμφο ότι θα πατάξει το κακό, λες και ο ίδιος δεν βρίσκεται στο τιμόνι της χώρας εδώ και επτά ολόκληρα χρόνια. Αυτή η μόνιμη στάση του «θα τα διορθώσουμε όλα» φαντάζει πλέον γελοία.
Ο Κυριάκος Μητσοτάκης συμπεριφέρεται συστηματικά σαν να είναι ένας νεοεκλεγείς ηγέτης ή, ακόμη χειρότερα, σαν αρχηγός της αντιπολίτευσης που σχολιάζει τα κακώς κείμενα των προηγούμενων. Ξεχνά, όμως, ότι η καθημερινή ανασφάλεια των πολιτών φέρει τη δική του υπογραφή. Είτε πρόκειται για την τρομοκρατία και τη ραγδαία άνοδο της εγκληματικότητας είτε για το διαλυμένο κράτος που αδυνατεί να ελέγξει τον ΟΠΕΚΕΠΕ, η συνταγή παραμένει απαράλλακτη: βαρύγδουπες δηλώσεις για «μηδενική ανοχή» και υποσχέσεις για ένα μέλλον που ποτέ δεν έρχεται.
Οταν η ακρίβεια γονατίζει τα νοικοκυριά, ο πρωθυπουργός υπόσχεται ελέγχους και μέτρα. Οταν οι πυρκαγιές κατακαίνε τη χώρα κάθε καλοκαίρι, δηλώνει ότι ο κρατικός μηχανισμός λειτούργησε με επιτυχία, παρά τις στάχτες. Και τώρα, μπροστά σε μια σοβαρή τρομοκρατική απειλή, επιστρατεύει ξανά το αφήγημα της δήθεν αποφασιστικότητας. Η κοινωνία, όμως, έχει κουραστεί να ακούει… ταξίματα από έναν άνθρωπο που διαχειρίζεται εδώ και επτά έτη την εκτελεστική εξουσία και έχει την ευθύνη για την πορεία της χώρας.
Η επικοινωνιακή διαχείριση των ερειπίων δεν αποτελεί πολιτική. Οι πολίτες δεν χρειάζονται άλλους τηλεοπτικούς θεατρινισμούς και υποσχέσεις κατόπιν εορτής, αλλά πραγματική ασφάλεια, δικαιοσύνη και μια κυβέρνηση που θα αναλαμβάνει τις ευθύνες της αντί να τις μεταθέτει στο παρελθόν.
